|
Oslo
Zondag 29 juni 2003
Boot: Hirtshals-Oslo
Fiets: Oslo Haven-Ekeberg
13 kilometer (35)
1 uur en 3 minuten (2 uur en 16 minuten)
12,4 kilometer per uur
Alhoewel het gisteravond eventjes druppelde, was het vanmorgen alweer strakblauw. Op ons gemakje hebben we de tent ingepakt en zijn we naar de haven gereden. De enorme Colorline Festival lag al klaar. Na het inchecken in het Colorline-kantoor, mochten we voor de vele rijen auto's, die al veel langer stonden te wachten, staan en tevens als eerste de boot oprijden. Nadat alle fietsen waren vastgebonden, zochten we een plaatsje in het dancecafé aan de voorzijde van het schip: met luie stoelen en een panoramisch uitzicht via grote ramen. Terwijl de auto's de boot opreden, hebben we een brood gesneden en ontbeten.

Om tien vertrok het schip en we hebben de 8 en een half uur dat de boot onderweg was doorgebracht met muziek luisteren, boodschapjes doen in de supermarkt, eten in de conferencezaal, op en neer naar het buitendek lopen (waarbij we bijna weggeblazen werden), luieren en genieten van de uitzichten over de zee en later over de Oslofjord. Aan het einde van de fjord lag Oslo en het schip leek recht op het centrum aan te varen.

Met lichte miezer bereikten wij Oslo en met de regenpakken al aan reden we van het schip af. Vanaf toen werd het lastig, want Oslo bleek veel drukker dan verwacht: veel nieuwbouw, veel verkeer en veel werkzaamheden en drukte. Aanvankelijk loodste Jesper ons er met z'n kaart goed doorheen, maar bij de spoorlijn liepen we vast, we konden het spoor niet oversteken. Jan kwam echter met een oplossing en na een stukje vooruit te hebben gefietst, toverde hij een bruggetje tevoorschijn. Al gauw kwam de volgende hindernis op ons pad. De camping, Ekeberg, bleek (inderdaad) op een berg te liggen en we moesten een weggetje inslaan dat als een muur voor onze voeten lag. En precies op het moment dat we in onze 1:1 versnelling dachten dat we in een hoek van 45 graden aan het fietsen waren, ging de telefoon: het thuisfront. Na vijf minuten mocht Cees weer fietsen, maar erg snel kwam hij niet meer op gang. Om de bocht stond Jesper met de fotocamera en een grote glimlach klaar.

De fietscomputer gaf aan dat het weggetje zestien procent omhoog ging! Maar na nog wat bochten werd onze inspanning beloond: een schitterend uitzicht over Oslo. In één kilometer waren we van niet al te ver boven zeeniveau naar honderdtien meter geklommen. De camping was vervolgens vlakbij en nog wat napuffend van de inspanning, vroegen we om een kampeerplaatsje. We mochten zelf een plaatsje zoeken en zodoende konden wij vanuit de tent het gehele centrum van Oslo zien liggen. We schrapten het plan 's avonds de stad nog in te gaan. De kant en klare boerenkool werd jammer genoeg een gaarkeukensoep, hoewel de smaak volgens Jan en Cees best te doen was. De temperatuur zakte in de avond redelijk en met het plan om morgen een 'sightseeingdag' te gaan houden, gingen we rond half twaalf naar bed. Halftwaalf, buiten was het nog licht, hoewel de lampjes in Oslo aan waren gesprongen.
|