Geiranger
|
Geiranger
Vrijdag 4 juli 2003
Eidsdal-Geiranger
27 kilometer (252)
1 uur en 47 minuten (16 uur)
15,2 kilometer per uur
Ja hoor, wederom een blauwe lucht. Daarmee werden wij vanmorgen wakker. We hadden vijfentwintig kilometer gepland en dus was het niet nodig al te vroeg op te staan: halfacht. Na rustig alles ingepakt te hebben, reden wij de 63 weer op. Direct lieten wij Eidsdal zowel achter als onder ons liggen; de haarspeldbochten lieten dan ook niet lang op zich wachten.

Nadeel was dat er nogal wat vliegen zich langs de kant van de weg ophielden. Dankzij onze nogal lage snelheid bij klimpercentages van soms tien en onze geurende zweetluchtjes, zwierven soms luttele tientallen vliegen om ons heen. Met name Jesper moest het ontgelden en liet dat duidelijk aan de zich van geen kwaad bewuste vliegen weten. Na acht kilometer klimmen hadden we een prachtig uitzicht over het gereden traject met Eidsdal en de Nordfjord op de achtergrond. Wat langzamer klimmend reden we over een relatief rustig weggetje over de bergvlakte waarbij grote zwerfkeien links en rechts de omgeving sierden. Nadat we nog twee andere gekken op fietsen tegen waren gekomen (een Noors stel) kregen we ook de eerste tunnel van de vakantie: zeshonderd meter lang. Daarna kregen we nog een laatste leuk klimmetje voorgeschoteld, alvorens wij de zeshonderd meter hoogte passeerden. Op het hoogste punt was een parkeerplaats gecreëerd. Aan de rand was het einde berg en ging het zeshonderd meter steil naar beneden. We kregen een schitterend uitzicht over de Geirangerfjord.


Heel ver beneden was het blauwgroene water van de Geirangerfjord te zien. Aan de picknicktafel hebben we een boterhammetje gegeten. Een paar minuten later kwamen de fietsende Noren ook aankakken. Ze hadden ons onderweg verteld over twee Duitsers die ze de dag tevoren bij de Trollstigen tegen waren gekomen. En jawel, naast ons zaten aan een andere picknicktafel de twee Duitse jongeren. Ze hadden met hun tentje hier bij de parkeerplaats gekampeerd. Ze bleken al bij de Lofoten te zijn geweest en doorkruisten zo'n beetje heel Noorwegen: ze hadden alleen tijdnood. Na deze onderbreking begonnen we aan de acht kilometer lange afdaling naar zeeniveau met dertien haarspeldbochten en soms tien procent naar beneden. Onderweg genoten we van het wisselend uitzicht over de fjord: watervallen (waaronder de zeven zusters) die zich van de rotsen afwierpen en grote veerboten die V-vormige strepen trokken in het strakke water van de fjord.


In de kom van de fjord, waar het dal boven het zeewater uitkomt, ligt Geiranger, een klein dorp dat meer toeristen dan inwoners telt. Op de camping hebben we een plaatsje weten te bemachtigen aan het water, tussen de campers. Aanvankelijk was onze Duitse buurvrouw het daar niet mee eens: ze dacht dat we rotzooi zouden schoppen. Onze Nederlandse achterbuurman doorzag onze situatie beter en zei dat we best onze tent aan het water mochten opzetten, wat we dan ook deden. De lucht was ondertussen strakker dan strakblauw geworden en ook de temperatuur liep weer aardig op. Jan en Cees hebben in de supermarkt naast de camping wat boodschapjes gehaald en nadat de tent was opgezet, hebben we eerst weer geluncht. Van de gelegenheid gebruik makend, hebben we maar gelijk alle wasjes gedraaid en te drogen opgehangen. `s Middags zijn we het dorpje van een straat in gegaan om de hoofdzakelijk toeristenboetiekjes door te lopen. we hebben weer stickers voor op de fiets weten te bemachtigen. Bij de supermarkt kregen we vijftig kroon teveel terug, waardoor de boodschappen nog maar twintig kroon kostten. Toen Jan en Cees dat doorkregen, werd er een wereldrecord boodschappen inpakken gevestigd en terug op de camping hebben we smakelijk nagelachen onder het genot van twee liter ijs: Jesper trakteerde. Via de telefoonlijn met Nederland, hoorden we dat het in Geiranger met vijfentwintig graden beter was dan in het vaderland. Toen Jesper en Cees de pasta aan het koken waren, kwamen ze de buren van Åndalsnes, die bij de Trollstigen een foto hadden gemaakt, weer tegen. Toevallig. Het was deze dag een heerlijk rustige dag met een korte, redelijke zware, maar mooie route, waarbij we ook in de avond nog van het lekkere weer hebben kunnen genieten.



|