Flåm
|
Flåm
Donderdag 10 juli 2003
Lærdal-Flåm
59 kilometer (578)
4 uur en 15 minuten (35 uur en 28 minuten)
13,8 kilometer per uur
`s Morgens was de douche nog steeds niet gemaakt en behalve dat we wederom een lange douche hebben genomen, vond Cees een vergeten munt, waardoor het budgetresultaat weer wat voordeliger uitviel. De hemel was strakblauw en het temperatuurtje was ook lekker toen we `s morgens om tien uur uit Lærdal vertrokken. Langs de fjord kregen we nog een warming-up, alvorens wij de Aurlandsvegen insloegen. Weg van de fjord, ging het in het `dal' direct behoorlijk steil omhoog over wel erg smal, maar goed geasfalteerd weggetje, langs vervallen boerderijen aan een snelstromend riviertje.

Het zonnetje deed z'n werk goed en al gauw werden de mouwen opgestroopt om niet geheel oververhit te raken. De eerste haarspeldbochten lieten ook niet lang op zich wachten en al gauw zaten wij weer op een paar honderd meter hoogte. Om de paar honderd meter werd gestopt om even uit te rusten en wat water te drinken. Je kon toch al duidelijk voelen dat wij er de laatste paar dagen flink wat kilometers, maar vooral, hoogte doorheen hebben gejaagd. De snelheid was dan ook niet bepaald hoog. Na ongeveer veertien kilometer zaten wij rond de achthonderd meter hoogte en in de verte verscheen een berg waarop iets onder de top auto's reden. De voorspelling van onze Noorse buurman in Lærdal dat deze weg zeker niet hoger dan 1000 meter zou komen, bleek een misvatting. Gekomen op de berg, hadden we een schitterend uitzicht over het gereden traject en de enorme hoogte die we hadden overbrugd.

We bleken de duizend meter ruimschoots voorbij te gaan, maar eenmaal om de bocht van de berg gereden, bleek de weg voorbij de berg zijn weg omhoog te vervolgen. Zo reden we de boomgrens voorbij en links en rechts vonden wij weer restjes sneeuw. Maar na een aantal honderd meters eindigde het klimmen en op ongeveer 1200 meter hoogte hebben wij rond halftwee, na twintig kilometer fietsen, geluncht aan een meertje, omgeven door sneeuw. We hadden alweer aardig trek gekregen en de anderhalve Kneipp verdween dan ook als zoete koek.

Eenmaal op de fiets bleek dat de fjell niet zo plat als wij dachten en rijdend tussen rotsvlakten, sneeuw, halfbevroren meertjes, watervalletjes en stroompjes, bleken wij nog steeds te klimmen. We hadden het idee echt in the middle of nowhere te zijn beland, want het aantal auto's nam erg af en het landschap deed denken aan een kruising tussen de noordpool en de maan. Na ongeveer dertig kilometer fietsen bleken we dan toch het einde van de fjell en tevens het hoogste punt (ongeveer 1300 meter hoogte) te hebben bereikt.
Bij een picknicktafel hebben we even uitgerust en we kregen zelfs wat koekjes aangeboden van een stel Noren dat niet kon begrijpen dat we de Trollstigen per fiets hadden gedaan. Na onze korte onder breking kozen wij de haarspeldbochten omlaag, langs vervallen boerderijen en hier en daar een schaap. Toen wij de boomgrens weer waren gepasseerd, kregen wij een panoramisch uitzicht kado over Aurland en de Aurlandsfjord.




Binnen zeer korte tijd waren we afgedaald en reden we Aurland binnen waarbij we recht op de Spar afreden. met de boodschappen op zak, reden we het laatste stukje langs het water naar Flåm, dat slechts uit een station, een haven en een dure camping bestaat. Verbaasd over het feit dat er in dit dorpje ineens opvallend veel fietsers waren, zetten wij onze tent op. Daarna toverden we de pannenkoekenmix tevoorschijn. Hoewel het een behoorlijk geknoei werd en bakken op een gaspitje behoorlijk lang duurt, was het een heerlijk triomfmaal ter ere van onze laatste idiote bergetappe. Na het eten hebben we onze vuillagen afgespeld onder een wel heel lullige douche. Met onze aankomst in Flåm eindigde we onze fietsreis van Åndalsnes naar Flåm over de fjellen, bergen en fjorden. Vol verwachting keken we uit naar de treinreizen van de volgende dag en een eventueel verblijf bij een Noorse familie in Bergen.
|