Haugesund
|
Haugesund
Maandag 14 juli 2003
Fiets: Leirvik-Langevåg
Boot: Langevåg-Buavåg
Fiets: Buavåg-Haugesund
82 kilometer (755)
4 uur en 44 minuten (45 uur en 58 minuten)
17,4 kilometer per uur
We hadden de wekker gezet op acht uur, maar we branden al eerder de slaapzak uit. Een strakblauwe lucht en de zon hadden voor een sauna in de tent gezorgd. We hebben nog wel even genoten van een heerlijk gratis douche. We pakten vervolgens ook veel minder snel in dan onze Duitse buren, eveneens Nordsjøruta-fietsers, die ver voor ons vertrokken. Nadat alles weer in de tassen was gepropt, vertrokken we netjes rond tienen richting Haugesund. We hadden enigszins moeite Leirvik uit te komen vanwege de soms wel erg raar geplaatste, maar vaak ook kleine bordjes.

Maar dankzij het routeboekje van Jesper kwamen we er toch weer uit. Via twee grote hangbruggen van duizend meter en ruim negenhonderd meter reden we, terwijl we midden op de tweede brug onze Duitse buren inhaalden, over naar andere eilandjes. Na een korte, maar steile afdaling, kwamen we erachter dat we blijkbaar vlak na de bruggen een afslag hadden moeten nemen. Terwijl we het o zo fijne hellinkje nu beklommen, kwamen we onze buren wederom tegen. Ze waren blij dat we ze hadden verhoed voor extra kilometers. Via een binnenweg kwamen we weer op de route terecht. De temperatuur bereikte een redelijk hoogtepunt en in combinatie met de snel afwisselende steile beklimmingen en afdalingen gaf dat zweterige toestanden. Tijdens onze klimmetjes hadden we hier en daar uitzicht over vele kleine eilandjes en rotsen die nog maar net boven het water uitsteken. langs vissersdorpjes en verlaten huizen vervolgden wij onze weg. In het plaatsje Finnås hebben we weer brood gehaald en hebben er wat fruit en drinken bij genomen. De Duitse buren hadden geld, want zij konden lekker een ijsje halen (JALOERS!). Een plekje zoeken in dit verlaten gebied, bleek echter een hele opgave. na een aantal kilometers vonden we een meertje waar we op de rotsen konden zitten. Maar toen we onze sinaasappelen aan het opeten waren, werden we belaagd door vele steekvliegen en we hadden dan ook genoeg aan het advies van Jan: sinaasappelen opeten en wegwezen. Gelukkig vonden we niet veel verder een picknicktafel waar we onze lunch konden nuttigen.

We begonnen wel te merken dat al het klimmen van deze vakantie en het wel erg lange weekend in Bergen ons redelijk verzwakt had. De klimmetjes die we nu voorgeschoteld kregen, was niets vergeleken met wat we hebben gehad, maar ze voelden des te zwaarder. In Langevåg lag de boot klaar en op het moment dat we aan kwamen rijden, konden we gelijk de fiets voor in het dek van de pont parkeren: naast de Duitse buren van Leirvik. We konden genieten van een twintig minuten durende tocht in het zonnetje over de bijna open zee. Aangekomen in Buavåg, wees een bordje dat het nog maar dertig kilometer naar Haugesund was. De klimmetjes vlakten hier ook meer af en zodoende konden we ook onze snelheid wat meer omhoog gooien. Onze armen en benen weer aardig gekleurd, reden we tegen vijven Haugesund binnen. De camping aan de zee was snel gevonden en nadat de tent was opgezet, hebben Jan en Jesper inkopen gedaan voor een nieuwe Uncle Bench rijst. Jammer genoeg waren de kookplaatjes bezet en moesten we iets langer wachten. Die tijd hebben we gevuld met het eten van een liter ijs, waarop Jesper ons trakteerde. De buren van Leirvik hadden ons intussen weer ingehaald en vonden een plekje aan de andere kant van de camping. Na de douche mijmerden we nog een beetje na over onze ervaringen van de laatste dagen met in ons achterhoofd het feit dat Kristiansand langzamerhand in zicht begon te komen...

|