|
Brusand
Vrijdag 18 juli 2003
Fiets: Preikestolen Camping-Tau
Boot: Tau-Stavanger
Fiets: Stavanger-Brusand
107 kilometer (976)
6 uur en 18 minuten (59 uur en 14 minuten)
17,0 kilometer per uur
Zes uur is echt vroeg om op te staan. Maar goed, we hadden een lange dag voor de boeg en wilden de vroege boot vanuit Tau naar Stavanger zien te pakken. Geloof het of niet, maar om halfzeven moesten we alweer wachten op een vrije douche. Tegen achten reden we de camping af, waarbij Jesper het reserveringskaartje dat we aan de tent moesten hangen mee jatte als bedank voor alle Hollandse gastvrijheid die ons was geboden. Tussen de camping en Jørpeland hebben we ontbeten aan een picknicktafel in het bos op een parkeerplaats langs de weg.

De weg naar Tau gaat langzaam naar beneden en bang de vroege boot te zullen missen, hebben we behoorlijk gejakkerd. Ruim op tijd waren we aan de kade voor de boot van tien over negen. Tegelijkertijd dat we Tau verlieten, lieten we ook het mooie weer achter ons en gingen we de grijze lucht tegemoet. In Stavanger zijn we nog even door het oude centrum gelopen voordat we de Nordsjøruta weer oppikten waar we hem twee dagen links lieten liggen. De weg naar Sandnes was een behoorlijk saaie route, door bebouwingen en over industrieparken. Na een paar keer verkeerd te zijn gereden, reden we de bebouwing uit en kwamen we in het boerenland terecht.

Terwijl het reliëf compleet leek te verdwijnen, reden we van de ene mestgeurbron naar de andere. Tegen twaalven hadden we zodoende al vijfenveertig kilometer gehad en bij het strand van Sele wilden we graag even lunchen. Dat werd enigszins bemoeilijkt, omdat het ontzettend hard begon te waaien. Nadat we via een wankel bruggetje een riviertje waren overgestoken, begonnen we ook steeds meer last van de wind te krijgen.
Op een gegeven moment reden we via rechte wegen en zandweggetjes tussen de weilanden, koeien en boerderijen door en met de felle wind tegen, leek het wel of we de Elfstedentocht van Friesland aan het fietsen waren. Na het passeren van enkele hekwerken, koeienvlaaien en een stikdonkere korte bospassage, hebben we op de rotsen bij de zee nog maar eens een Kneipp weggekaand.

In het dorp voor Brusand hebben we de boodschappen voor de chili con carne gedaan en daarna wilden we zo snel mogelijk naar de camping, omdat we en de wind zat waren en over de honderd kilometer zaten en de lucht begon te betrekken. Via een binnenweggetje bereikten we Brusand Camping aan het strand. Net toen we de tent op hadden gezet, begon het te miezeren. Ondertussen liep het al tegen halfacht en zijn we maar gaan koken. We kregen trouwens ook weer een sms van Christine en Vilde en hebben weer wat teruggestuurd. De chili con carne zat een beetje vastgekoekt in de pan, maar smaakte desalniettemin goed. We hebben uitgerekend dat we morgen ook weer honderd zouden moeten rijden en hoopten dan ook dat de felle wind ons beter weer zou brengen.
|