`s Morgens konden we geen blauwe lucht ontdekken, maar het was tenminste droog. De eigenares van de camping kwam nog informeren of we de nacht goed doorgekomen waren en we kregen zelfs nog een thermoskan met koffie. In Farsund hebben we een supermarkt gezocht en aangezien we voor twee dagen een ruim budget over hadden, hebben we luxe ontbeten met jus d'orange, krentenbollen en lekkere jam. Daarna kachelden we eerst lekker door op de wat drukke, maar wel relatief vlakke 43. Na tien kilometer was de pret echter al over en moesten we een zijweg nemen waarbij we weer onverhard moesten gaan klimmen. het pad was echter nog modderachtig door de regen en dat maakte de tocht, hoewel deze best leuk door de bossen ging, best zwaar. Na een viertal topjes van nog geen honderdvijftig meter, daalden we af naar het plaatsje Lyngdal.Aan de weg op een veldje naast een camping, hebben we onze lunch genoten, van de sanitaire faciliteiten van de camping misbruik gemaakt en een battery opgedronken.

Vol nieuwe energie konden we weer aan onze volgende beklimming naar tweehonderdtien meter beginnen. De zon kwam door en zo werden de uitzichten ook weer fraaier. Aangezien we nu over asfalt konden klimmen, ging het geheel wat makkelijker en voor we het wisten, waren we alweer afgedaald en stonden we voor de splitsing naar Lindesnes. De weg ging weer wat vlakker en dat was erg welkom. We vonden nog een supermarktje, waar we een fles cola hebben gekocht en deze buiten in het zonnetje op een bankje hebben opgedronken. De laatste elf kilometer naar het zuidelijkste puntje van Noorwegen, gemarkeerd door een vuurtoren, hebben we weer aardig doorgereden. Vlak voor het einde van de weg stond ons geen welkomstcomité op te wachten, maar een slagboom met een ticketbalie, waar dertig kroon per persoon voor toegang gedokt moest worden. Maar goed, we wilden het uitzicht toch wel graag zien.

Na de nodige foto's met blauwe lucht als achtergrond hebben we nog stickers en certificaten gekocht en vervolgens weer de weg terug op gereden. Iets van de weg af vonden we de Lindesnes camping, wel vol met Nederlanders. Maar voor een schappelijk prijsje hebben we het mooiste plekje van de camping uitgezocht, met wederom uitzicht over de zee. Onze laatste avond in Noorwegen hebben we gevierd met een twee uur durend pannenkoekenfestijn, waarbij we geprobeerd hebben al ons gas te verstoken. we lieten de pannenkoeken met kaas en bramenjam ons goed smaken en genoten van ons laatste uitzicht, met een beker rode wijn in de hand, gekregen van onze, weer andere, Duitse buren.