Kristiansand
|
Kristiansand
Dinsdag 22 juli 2003
Lindesnes-Kristiansand
107 kilometer (1331)
6 uur en 3 minuten (79 uur en 59 minuten)
17,6 kilometer per uur
Het einde naderde, de laatste etappe moest deze dag verreden worden. Tot ieders genoegen, was het `s morgens droog, zodat de tent droog ingepakt kon worden. Ondanks dat we toot middernacht de tijd hadden, wilden we elk risico tot het missen van de boot uitsluiten en zodoende reden we weer tegen negenen weg. Het ging een stuk lichter, aangezien we de avond ervoor nogal wat spullen hebben weggegooid. Het eerste stuk van de camping naar Vigeland hebben we gekoerst en de snelheid op vijfentwintig kilometer per uur gehouden, weliswaar geholpen door een windje in de rug. Maar na Vigeland moesten we de onverharde weg weer op: een paadje door de bossen ging wel erg steil omhoog: 17-20 procent. Daarbij namen we ook nog een verkeerd paadje, dat doodliep bij een dorpje, bestaand uit wel een huis. maar goed, nadat de top van tachtig meterwas bereikt, daalden we af naar een meertje en na nogmaals een golfterrein te hebben doorkruist, bereikten we Mandal.


bij de supermarkt aldaar hebben we wat boodschapjes voor de lunch ingeslagen en deze aan een gezellige kade met allemaal zeilboten, opgepeuzeld. Vanaf Mandal slingerde de route meer en ging het weer lekker op en neer. We slingerden langs de kust en deden onderweg verschillende dorpjes en gehuchten aan, waar de mensen eerder een boot dan een auto hebben. De kilometers trapten relatief makkelijk weg en voor we het wisten, moesten we de uitzichten op zee en de vele eilandjes inwisselen voor het plaatsje Søgn, alwaar wij een kleine lunch twee hebben genoten. We vervolgenden onze weg door de route een aantal kilometers af te snijden en vervolgens parallel aan de E39 richting Kristiansand te rijden.Tegen alle weersvoorspellingen in, reden we de plaats binnen met blauwe lucht en een warm zonnetje. Nadat we de supermarkt weer gevonden hadden, hebben we een bak ijs gehaald en benodigdheden voor een broodje gezond. In het park bij de plezierhaven hebben we in het gras daarvan genoten. Wel moesten we onze fietsen nog verplaatsen, aangezien één of andere gedreven toeristentreinmachinist hevig begon te fluiten.

Na deze pauze zijn we naar de dichtstbijzijnde camping gereden. En jawel, daar waren net onze Duitse buren van Leirvik weer aangekomen. Ze hebben nog een foto gemaakt die ze per e-mail zullen versturen. Het was op de camping geen probleem even te douchen en nadat we weer alle faciliteiten hadden uitgebuit, reden we terug naar het park om daar de tijd te doden en te wachten tot het tijd zou zijn om naar de kade te gaan. Het werd echter al gauw koude in het park en tegen negenen besloten we dan maar richting de kade te gaan. Jesper en Jan hebben bij het kantoor van Colorline ingecheckt en daarna zijn we naar de wachtrijen gereden. Buiten voor het restaurantgebouw stonden picknicktafels en daar hebben we de avond doorgebracht. Jan heeft nog getrakteerd op koffie en we hebben de laatste Kneipp maar opgegeten. Tegen elven hebben we ons voor alle auto's en motoren bij rij 1 begeven. Inmiddels was het alweer donker geworden. Terwijl het laatste uur voorbij tikte, kwam er nog een Nederlandse vrachtwagenchauffeur naar ons toe, waarmee we nog een tijdje hebben staan kletsen.
|