Hirtshals
|
Hirtshals
Zaterdag 28 juni 2003
Auto: Apeldoorn-Vojens
Trein: Vojens-Middelfart-Hjørring
Fiets: Hjørring-Hirtshals
22 kilometer
1 uur en 14 minuten
17,8 kilometer per uur
Inpakken: de dag voor vertrek


De diploma-uitreiking van de vorige avond zorgde ervoor dat er weinig geslapen werd. Om halfdrie in de morgen ging de wekker al. Jan had de korte nacht bij de familie Apon geslapen en Jesper stond voor drieën op de stoep. Nadat alle fietsen waren ingepakt was het na maanden van voorbereiding eindelijk tijd om te gaan. De rode Transit met pa en ma Apon, Daan, Cees, Jan en Jesper was klaar voor vertrek. Na door de familie Bronsvoort te zijn uitgezwaaid (ze waren per auto gekomen!), begonnen wij onze autotocht richting Noorden. Via Groningen werd het platte Nederland verlaten en reden we Duitsland in. Traditiegetrouw duurde het stuk richting de Deense grens erg lang en dit jaar werd daar nog een kleine sightseeing door Bremen aan toegevoegd: er was een afslag gemist. Maar met een strakblauwe hemel en lekker warm temperatuurtje reden we, nog wat nadommelend, Denemarken binnen. Het mooie glooiende landschap zorgde ervoor dat we voor ons gevoel snel het plaatsje Vojens bereikten, eventjes na tien uur. Het station van Vojens zag er echter compleet verlaten uit en de ticketservice was tevens gesloten. We moesten ons maar bij de conducteur zien te redden.


Op het perron hebben we onder het bordje van Vojens een foto gemaakt ter markering van het begin van onze reis. De trein kwam keurig op tijd. Een wat vreemd eigenzinnig ouder mannetje, de conducteur, controleerde het reserveringsnummer en gaf toestemming tot het inladen van de fietsen. De trein was alleen vier treden hoog en met redelijke haast en moeite werden alle drie de fietsen naar binnen gehesen. Nog net konden pa en ma Apon een kort 'bedankt' en 'tot ziens' worden toegeroepen alvorens de deuren zich sloten. De conducteur werd direct lastig: 'all lugage off'. 'Nee hè, niet nu al!' Afijn, drie kwartier lang bewaakten we onze naast de fietsen uitgestalde bagage in een werkelijk bomvolle trein. Daarbij schreeuwde een meneer uit de Arabische wereld met vijf gigantische koffers in slecht Deens, maar met duidelijke intonatie, dat wij wel erg in de weg stonden. Jammer voor hem. Al in de startblokken bereikten we Middelfart. Als idioten hebben we alle bagage aan elkaar doorgegeven. Jan en Cees gaven alles door en Jesper gooide alle bagage op het perron. Ruim vijf kwartier hadden we vervolgens op Middelfart en die hebben we gebruikt om even te zonnen en alle bagage weer aan de fietsen te hijsen.


Onze trein had echter nog 21 minuten vertraging en we waren dan ook blij toen hij eindelijk kwam. Deze tweede trein werd door Jan in een werkelijk ongelofelijk tempo voorzien van drie volgepakte fietsen. De conducteur was gelukkig een aardige man en de fietsen konden nu veel makkelijker weggezet worden in deze wat luxer trein. We lieten het Deense landschap aan ons voorbij glijden, waarbij af en toe de ogen werden gesloten.

Ruim drie uur later stonden we op het station van Hjørring. De zonnebrillen en -brandcrème konden tevoorschijn worden getoverd voor de kleine fietsetappe naar Hirtshals. Via omweggetjes langs akkers en weilanden bereikten we de camping van Hirtshals, op een kilometer afstand van de haven. Voor een afzetprijs werden we met een vriendelijke glimlach op een achteraf gelegen veldje geplaatst, wat niet lang daarna door onszelf als 'gekkenveldje werd omgedoopt'. Al snel werden wij gek van onze aandachtvragende Nederlandse buurman, die in zijn eentje in Noorwegen had gefietst. Hij had een deel van de Nordsjøruta gedaan, de route die wij als toetje zouden gaan doen. De route langs de kust van Noorwegen was hem zwaar gevallen (swar joh!) en hij had de trein naar Kristiansand genomen. Hij raadde ons af in Noorwegen te gaan fietsen en in Denemarken te blijven. De hele avond bleven zijn ogen in onze ruggen prikken, terwijl de buurman het ene na het andere biertje tevoorschijn toverde en 's avonds de smartlappen uit zijn radiootje toverde. De kerel die naast hem stond, zat de hele avond te roggelen, zijn messen te slijpen en 's avonds rondjes op zijn scooter te toeren over de camping. De twee mannen die daarnaast zaten zagen er met hun pijp in de mond (de gehele dag!), ook niet al te snugger uit. Na de kant en klare pasta hebben we de vuurtoren en oorlogsbunker naast de camping nog even bezocht en daarna vonden we het welletjes. Na een korte douchebeurt was het voor ons bedtijd.



|