Vesenaz
|
Vesenaz
Dag 2
Steinfort - Vesenaz (CH)
627 kilometer
Hoewel we met vier personen in de camper niet veel ruimte overhouden, hebben we allen vannacht heerlijk geslapen. Joop is tegen zes uur al ongeduldig, maar hij moet nog zo'n twee uurtjes wachten voordat iedereen opstaat. Na een lapje over het gezicht en een gezamenlijk ontbijtje - broodjes van de benzinepomp aan de overkant van de weg - wassen Daan en ik nog even snel de afwas weg in het riekende gebouwtje naast de afvalcontainer. Het is tijd om de volkscamping met hier en daar in vervallen staat verkerende caravans te verlaten. Bijna hebben we er een tochtinstallatie in de camper bij. Nog net op tijd ziet pa in zijn spiegel dat het zo luxe elektrische trapje nog uitstaat en op het punt staat een aantal containers met zich mee te slepen. Alles ingeklapt en wel, begeven we ons richting de Franse grens.

Vergeleken met gister, verbetert het weer zich duidelijk. Non-stop hoosbuien maken plaats voor kleine regenbuitjes en daar tussendoor kunnen we in een waterig zonnetje genieten van het glooiende Luxemburgse en Franse akkerlandschap. Een paar tiental kilometers voor Straatsburg genieten we een korte stop om het lange stuk naar deze stad te breken. Joop kan zodoende ook even uitgelaten worden. Hij vindt het heerlijk dat hij een dagje met ons mee mag - benul van de lange reis die we gaan maken heeft hij immers niet - maar wil continu weten waar we heen gaan. Onrustig dribbelt en snuffelt hij over het strookje gras langs de parkeerplaatsen, bang als hij is dat we zullen vergeten. Met een boterhammetje en een fruithapje binnen tuffen we verder. Na Straatsburg rijden we de Vogezen binnen en het landschap wordt wat bergachtiger en dus aantrekkelijker. De kilometers tikken merkzaam sneller weg en vrolijk gestemd, zien we Zwitserland dichterbij komen. Vanuit ons raampje kunnen we duidelijk zien dat het, voor ons, links van de Rijn, in Duitsland, slecht weer is en rechts, in Frankrijk, de opklaringen de overhand hebben. We hopen tegen beter weten in dat Maarten en Jesper het droog houden. Bij de grensovergang met Basel is het druk waardoor we een kwartiertje in de file staan. De snelweg vanuit Frankrijk naar Zwitserland loopt min of meer dood in Basel. Gelukkig hebben we nog een plattegrond en luttele minuten later heeft pa, met enkele aanwijzingen van Cees, de camper Basel uitgeloodst. Op een parkeerplaats even na de stad is het weer tijd voor een sanitaire stop en een tankbeurt. Met nog maar 230 kilometer naar Genève te gaan, is het ondertussen mooi weer geworden en krijgen we een aangenaam temperatuurtje. Het landschap wordt hoe langer hoe aantrekkelijker en met de eerste bergen in het vizier - wegdromend over mooie bergetappes - vliegen we naar Genève. Het meer van Genève is zeer mooi en vanaf Lausanne worden we getrakteerd op uitzicht op de wand van bergen aan de Franse overkant. We genieten van het natuurschoon en niet veel later bereiken we de grote stad met rijke geschiedenis aan het einde van het lange meer.

Het is een prachtig gezicht hoe Genève zich om het meer gevormd heeft, met pieren en boulevards aan het water. Langs de kade over de `Avenue de France', rijden we langs terrasjes en steigers met vele zeilbootjes. Aan de overkant zien we vele mooie panden met op de voorgrond in het water de fontein waar Genève bekend om is. Daan en Ik vinden het dan ook totaal niet vervelend dat we morgen deze route omgekeerd moeten fietsen. Via de brug over de Rhône bereiken we de ander kant van het meer en is het nog maar even rijden naar camping Pointe a la Bise aan het water. Een mooie, schone camping, natuurlijk gelegen aan het water. Enig nadeel is het karaoke-geblèr van vals zingende Fransen en/of Zwitsers. Nadat de fietsen zijn nagekeken en er een rondje over de camping en langs het water is gemaakt - de zon verdwijnt achter de bergen aan de overkant van het water en in de verte doemen de lichtjes van de grote stad op - maken we er een dag van. Leuk detail is dat Daan en ik morgen de camping af zullen komen en direct een 10% klimmetje van een paar honderd meter voor onze kiezen krijgen. Hopelijk doet de extra verorberde kip met bloemkool - laatste keer dat we niet zelf hoeven te koken - zijn werk. We hebben er reuze zin in, hoewel het wel vreemd is dat we morgen in twee groepjes onze eigen weg zullen vervolgen: Daan en ik richten zich op Morges aan de noordzijde van het meer; pa en ma rijden via de zuidzijde langs het meer en zullen zich op Lauterbrunnen, nabij Interlaken, richten.

|