|
Hersenspinsels
(bron: http://flowpsychology.com/)
Er zijn weer een aantal weken voorbij, tijd voor een nieuwe update dus!
Deze keer heb ik helaas geen mooie (natuur)foto's van excursies te tonen. Over anderhalve week reizen we echter een paar dagen naar het skigebied Trysil, dus ik hoop dan een aantal mooie plaatjes te kunnen schieten. Het leek me echter interessant om wat meer te vertellen over ons dagelijks leven in Ås en een aantal hersenspinsels waarmee ik speel.
Schaatsen?
Na het familiebezoek van een paar weken geleden hadden we iets nieuws nodig om naar uit te kijken. Daarom heb ik me samen met Daan en Jesper voorgenomen om op 18 februari 2012 te gaan schaatsen.
 Waar? Op het grootste meer van Noorwegen, de Mjøsa (waaraan onder andere Lillehammer en Hamar liggen).
 Hoe ver? 100 km! Het was ook mogelijk om 200 km te schaatsen, maar dat ging ons iets te ver.
 Wat? Het Norwegian Skating Festival, de Noorse tegenhanger van de Elfstedentocht. Na mijn afstudeeronderzoek onder Nederlandse deelnemers vorig jaar, heb ik dit jaar een bescheiden rol binnen de organisatie als contactpersoon voor Nederlandse deelnemers. Zo ben ik bezig met het vertalen van hun website: www.norwegianskatingfestival.no
Zo'n afstand schaats je natuurlijk niet zonder trainen. Aangezien Daan in Nederland woont, Jesper in Australië en ik in Noorwegen, is er van gezamenlijk fietstochtjes maken helaas geen sprake. We hebben daarom voorgenomen onze individuele trainingen bij te houden als een soort van competitie om elkaar zo te motiveren voor de schaatsuitdaging in februari. We kijken er nu al naar uit!
Dat betekent ook dat ik inmiddels lid ben geworden van de studentensportschool. Borghild vond het ook een mooie aanleiding om met trainen te beginnen (ondanks dat ze niet wil gaan schaatsen) en zo lopen we 4 tot 6 keer per week naar de sportschool om de hoek om (vooral) deel te nemen aan spinninglessen.
Studie
Dat betekent niet dat ik niet met de studie bezig ben. Op dit moment heb ik drie vakken:
 Samfunnsvitenskapelig metode / Sociaal-wetenschappelijke methodologie
 Miljøforvaltningsrett / Natuurbeheerwetgeving
 Naturbasert reiseliv / Natuurtoerisme
"Methode" heb ik in Lillehammer grotendeels gehad en gaat over hoe je gedegen onderzoek doet dat tot geloofwaardige resultaten leidt.
"Natuurbeheerwetgeving" vind ik wat ingewikkelder. Het thema is ontzettend interessant en relevant voor mijn studie, maar alle wetten die doorgespit dienen te worden maken het vak af en toe behoorlijk gecompliseerd en verwarrend. De pagina's zijn dunner en het lettertype kleiner dan in de Bijbel. Dat het geheel in (soms ouderwets) jargon-Noors geschreven is, maakt het er niet makkelijker op en af en toe vraag ik me af waar ik mee bezig ben.
Saaie wetten?
Toch is het vak ontzettend interessant. We leren voornamelijk over wat we in Nederland de wet op de Ruimtelijke Ordening zouden noemen. Hierin staat hoe de overheid op landelijk, provinciaal en gemeentelijk niveau kan bepalen hoe ruimtelijke plannen tot stand komen en gewijzigd kunnen worden. Oftewel welke gebieden waarvoor gebruikt kunnen worden (landbouw, nieuwbouw, infrastructuur, recreatie, etc). Het is interessant om te lezen welke rechten grondeigenaren hebben en welke mogelijkheden de overheden hebben. Voor ons is het meest interessant te leren hoe de overheid deze wet kan gebruiken om kwetsbare natuurgebieden te beschermen en ongecontroleerde (nieuw)bouw te voorkomen. Andere interessante wetten zijn
 "naturmangfoldloven" (kan vergeleken worden met de Natuurbeschermingswet in Nederland) die o.a. bepaalt hoe de overheid natuurgebieden kan beschermen en beheren, bijv. door de oprichting van Nationale Parken
 "friluftsloven" die het "allemansrecht" in Noorwegen vastlegt. Recreanten hebben in Noorwegen het recht overal te wandelen waar zij maar willen, zolang het geen landbouwgrond, tuinen of de directe omgeving van een huis of boerderij betreft. Dit geeft iedereen de mogelijkheid om van de natuur te genieten, zonder toestemming van de grondeigenaren. In Nederland is dit niet overal het geval en zul je vaak hekken en "verboden toegang" bordjes aantreffen. In Noorwegen is dit in het algemeen verboden.
Ondanks dat het veel leeswerk is, met een hoop paragrafen, bepalingen, uitzonderingen en verwijzingen, vind ik het erg leerzaam om me te verdiepen in hoe Noorwegen haar natuur zowel beschermt als toegankelijk maakt voor iedereen.
Natuurbeheer: beschermen en gebruiken?
Waar de grens ligt tussen "iedereen zijn gang laten gaan" aan de ene kant en "natuurbeheer" aan de andere kant, is een interessant vraagstuk waar we met het vak "Natuurtoerisme" erg veel aandacht aan besteden. Andere vragen zijn:
 Waarom willen mensen in hun vrije tijd de natuur in willen trekken? Wat doen ze?
 Wat is toerisme, ecotourisme, groen toerisme, duurzaam toerisme, natuurtoerisme, landelijk toerisme en wat zijn de verschillen?
 Gevolgen van natuurtoerisme voor de locale gemeenschap en economie.
 Regionaal beleid. Wat is innovatie? Hoe kan natuurtoerisme gebruikt worden om werkgelegenheid te scheppen in landelijke gebieden?
 Gevolgen van natuurtoerisme voor de natuur.
 Hoe kunnen we Nationale Parken gebruiken als toeristische attracties, zonder dat dit ten koste gaat van de natuur? Oftewel: hoe combineren we toerisme met natuurbeheer?
Nationale Parken
Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in hoe Noorwegen haar Nationale Parken beheert. In het verleden stond vooral "natuurbescherming" centraal: natuur moet beschermd worden tegen mensen. Noorwegen heeft een concervatief beleid: het gebruiken van de natuur in de Nationale Parken staat (nog) niet genoeg centraal. De parken in Noorwegen hebben geen ingang en je vindt er weinig/geen bordjes met informatie. Tot 2003 waren commerciele activiteiten (tochten met gids bijv.) verboden. Faciliteiten zijn vaak niet aanwezig. Tegelijkertijd neemt het aantal recreanten en (buitenlandse) toeristen en daarmee de druk op de natuur toe. Noorwegen is niet langer het onbekende land waar alleen speciaal geïnteresseerden naar toe reizen. We zien dit aan de hoeveel toeristen die elk jaar naar Preikestolen lopen. Het pad is de laatste jaren verbeterd, maar heeft te lijden onder erosie door alle wandelaren. De parkeerplaats bij het begin is enorm uitgebreid om de hoeveelheid auto's en bussen aan de kunnen, maar dit is ten koste gegaan van een stuk natuur. Het is dus belangrijk om een actief beleid te hebben dat negatieve effecten kan verminderen en positieve effecten kan bevorderen. In o.a. New Zealand en de VS (waar parken vooral zijn opgericht om mensen juist een kans te bieden om van de natuur te genieten) vind je hele andere vormen van beleid en natuurbeheer.
New Zealand?
Ik zit er daarom erg over na te denken om in de herfst van 2012 naar New Zealand te reizen. De universiteit in Ås heeft een samenwerkingsverband met de universiteit in Christchurch. Op de universiteit daar heb je een aantal hele interessante vakken over recreatie en toerisme in de natuur en Nationale Parken waar ik veel van zou kunnen leren. Het lijkt me fantastisch om dit te combineren met een aantal bezoeken aan Nationale Parken in New Zealand om zo nieuwe kennis en ideeën op te doen die ik later zou kunnen gebruiken in Noorwegen. Daarnaast is het een mooie mogelijkheid om wat meer te zien van de wereld, mijn Engels wat bij te schaven en Jesper in Australië op te zoeken. Ik zou mijn verblijf in New Zealand kunnen gebruiken voor veldwerk voor mijn masterscriptie die ik in de zomer van 2013 moet inleveren. Ik zou bijvoorbeeld een vergelijkingsonderzoek kunnen doen tussen Nationale Parken in New Zealand en Noorwegen. Als het doorgaat, betekent dat dat ik in juli al naar New Zealand reis (dan begint het schooljaar) en daar tot +/- november blijf. Het zal lastig zijn weer van Borghild te moeten verhuizen, maar we weten hoe het is om niet samen te wonen. Daarnaast wil ze graag op bezoek komen!

Tanzania?
Elke januari kunnen studenten van mijn Natuurbeheer-faculteit zich opgeven voor een "veldwerk-vak" waarbij er afgereisd wordt naar Tanzania. Samen met studenten van de universiteit daar wordt er vervolgens onderzoek gedaan in een aantal Nationale Parken in Tanzania. Het is voornamelijk een ecologisch vak, maar ook "toerisme-studenten" kunnen zich voor dit vak opgeven. Een aantal studenten in mijn klas gaan in januari 2012 4 weken naar Tanzania om deel te nemen aan dit onderzoek. Ik had verschrikkelijk graag meegewild, maar ik heb helaas geen kennis over ecologie. Daarom ben ik van plan na de Kerst het vak "algemene ecologie" te doen. Ik wil binnenkort met een studiebegeleider gaan praten om te kijken of ik dan volgend jaar (in 2013) alsnog mee zou kunnen. Wellicht kan dit gecombineerd worden met mijn master, zodat ik bijv. Nationale Parken in New Zealand, Tanzania en Noorwegen met elkaar vergelijk..
Svalbard
Doordat de hele studie onderhand wat "serieuzer" begint te worden, ben ik ook begonnen met nadenken over wat voor werk ik zou kunnen gaan doen na mijn master. Het is duidelijk dat er in Noorwegen een soort van paradigmaverschuiving aan de gang is: men ziet in dat "natuurtoerisme" een meer professionele branche aan het worden is, hetgeen gevolgen heeft voor hoe we in Noorwegen met productontwikkeling, marketing en natuurbeheer dienen om te gaan. Dat er steeds meer mensen nodig zijn met een opleiding in dit vakgebied wordt ook steeds duidelijker: hier en daar duiken er banen op binnen het ministerie voor natuurbeheer, onderzoekinstituten en grotere VVV/bestemmingsmarketing-kantoren. Helaas gaat deze verschuiving langzaam en binnen het toerisme kun je nog altijd relatief makkelijk een baan krijgen als je een grote mond of veel contacten hebt. Een opleiding binnen toerisme is dus minder waard dan bijv. een master in "space and aircraft-engineering" (om maar een voorbeeld te noemen). Ik zie aan de studenten die bijna klaar zijn met de master in Natuurtoerisme, dat ze nog niet zo makkelijk aan een baan komen. Daarom overweeg ik om na mijn master nog een 1-jarige opleiding op Svalbard (vaak Spitsbergen genoemd) te volgen. De universiteit van Svalbard biedt namelijk een opleiding aan om "Arctisch natuurgids" te worden. Je hebt er een aantal vooropleidingen voor nodig, die ik met mijn studies in Hardanger, Lillehammer en Ås dek.
"De studie Artisch natuurgids combineert arctisch outdoorlife met een studie in toerisme en toerleider. De cursus wordt gegeven in het Engels en biedt praktische en theoretische expertise in het reisleiden en plannen in Arctische gebiden. Studenten leren om een veilige en kwalitief hoogwaardige natuur- en cultuur-"belevenissen" te creeëren voor de toerist. Een groot deel van het onderwijs vindt plaats buiten in de natuur op Svalbard, met praktische oefeningen."
Klinkt dat gaaf of niet? Ik denk dat dit samen met de opleiding die ik reeds heb en de opleiding waarmee ik nu bezig ben, mijn kansen op de arbeidsmarkt enorm vergroten. En misschien kan ik wel mijn eigen bedrijfje gericht op natuurtoerisme oprichten. Het lijkt mij fantastisch om bijvoorbeeld georganiseerde tochten in de Noorse natuur aan te bieden, of het nu gaat om wandelen, fietsen, bergbeklimmen, skiën, enz. Duidelijk is dat je dan van alle markten thuis moet zijn. Kennis over toerisme en toeristen, marketing, boekhouden, dienstverlening, productontwikkeling, gidsen en nog veel meer. Ik begin meer en meer het gevoel te krijgen dat ik steeds meer kennis in huis heb, maar deze opleiding zou dat beetje extra kunnen geven.
Als ik deze opleiding zou doen, dan zou dat direct na mijn masteropleiding zijn, herfst/lente 2013-2014. Borghild heeft nog drie jaar voordat zij klaar is met haar master, dus met dit extra jaar erbij zouden we tegelijkertijd klaar zijn.
En/en
Op dit moment overweeg ik om alledrie deze avonturen allemaal aan te gaan. Waarom? Omdat het kan!
Of het er daadwerkelijk van zal komen, weet ik natuurlijk niet. Misschien reis ik wel "alleen maar" naar New Zealand. Misschien blijf ik ook wel "gewoon" in Noorwegen. Wat ik heb geleerd van de avonturen die ik de afgelopen 6 jaar daadwerkelijk ben aangegaan, is dat ze alleen maar tot mooie dingen hebben geleid.
O ja, hoe ik hier voor ga betalen? Geen idee! Voor alle uitdagingen zijn er vast en zeker passende oplossingen te vinden!
Dus wie weet wat er de komende tijd nog staat te gebeuren! Ik houd jullie in elk geval op de hoogte! Nieuw op mijn website is de mogelijkheid om direct op de site te kunnen reageren op mijn artikelen/blogs via je Facebook-account. Altijd leuk om reacties te krijgen. Je vindt het commentaarveld onder onderstaande afbeelding.
|