Vanmorgen vroeg dus nogmaals een vergadering: wat gaan we doen? Ondanks dat de weerberichten harde wind en neerslag voorspelden, was de uitslag van de stemronde 7 tegen 4: we gaan toch skiën. Als die Noren eenmaal sneeuw hebben gezien... Terwijl donkere grijze wolken samenpakten boven onze hoofden en de regen neerkletterde (ik was lichtelijk skeptisch), scheurden we weer in de minibus op pad. We zijn naar Isdalen gegaan:
Iets van 5 kwartier rijden. Een mooie tocht langs de fjord, prachtig om al die half wit geworden bergwanden te zien. En na Eidfjord krioelt weg 7 via verschillende tunnels die in de bergen kurketrekkers, krakelingen en andere vormen draaien, omhoog naar boven, tot boven de sneeuwgrens. We namen een klein zijweggetje en parkeerden de minibus in de berm. Ski's onder en gaan maar!

We volgden een ondergesneeuwd weggetje. In een treintje gleden we achter elkaar aan door de sporen/loipes die de voorste had gemaakt. Na een paar minuten begon het keihard te sneeuwen, nou ja: natte sneeuw. De natte brei joeg horizontaal over de bergen bij een windkrachtje 6 of 7 en sneed in m'n gezicht. Na 10 minuten was ik erachter dat mijn handschoenen, skiebroek en skieschoenen niet waterdicht waren. Met natte handen en benen en soppende voeten schoof ik verder. Zie je nou wel? dacht ik. Eigenwijze Noren. Dit zou zo'n tocht worden waarvan het thuisfront achteraf zegt: mooie foto's, maar waarbij niet te zien is hoe niet leuk het eigenlijk was, ondanks de prachtige omgeving. Zo zoefden we bijvoorbeeld langs een bevroren meer, berghutjes met ijspegels aan de dakgoten en kleine stroompjes water die zich slingerend door de sneeuw een weg hadden gebaand. Na 5 kwartier was ik volledig verkleumd toen we met z'n allen schuilden in een hooischuur, waar een paar meiden het op een gillen zetten toen een paar nieuwsgierige muizen tevoorschijn kwamen. Gelukkig hield het plotseling op met het sneeuwen/regenen en ging de wind liggen. En toen werd het pas écht leuk! In de wind droogde de kleren redelijk snel (ondanks dat m'n handen dood bleven) en ik genoot met volle teugen van de omgeving, zeker toen het langlaufen (want skiën is het eigenlijk niet) steeds beter ging.

Een paar honderd meter na de hooischuur keerden we om en gleden dezelfde weg weer terug.
Iets na 2 uur waren we weer bij het busje en scheurden de weg weer terug. Heel lang kun je hier overdag ook niet skiën, want de zon gaat hier om 15:55u al onder (in Nederland 16:40u). We waren net voor het donker weer bij school en konden gelijk aanschuiven voor een warme maaltijd. De warme douche daarna deed goed en de kleren hangen te drogen. Overmorgen gaan we weer: dan een stuk wandelen en een stuk skiën/langlaufen. Of het weer echter veel beter zal zijn, is nog maar de vraag. ;-)
Ha det!
Cees.
|