Het is hier aardig koud geweest afgelopen week. Woensdag en donderdag is de temperatuur niet boven het vriespunt uitgekomen. Het is lekker om even op school te zijn en wat uit te rusten... Donderdag en vrijdag zijn altijd rustige, soms wat saaie dagen, maar ik vind het nu wel lekker. Beetje zingen, films kijken, voetballen. Donderdag nog even een 'frisse' (bijna bevroren) neus gehaald met een wandeling tussen de fruitgaarden. Het blijft schitterend tussen die gigantische bergwanden te wonen en te kunnen wandelen, zeker nu alles wit kleurt en het wintergevoel naar boven komt. In de spaarzame momenten dat het deze week droog was, heb ik een aantal plaatjes geschoten tijdens een wandeling naar het dorp.

Vandaag hadden we weer een gastspreker voor de zaterdagseminar. Dit keer kwam de heer Lindberg, een man die zijn leven heeft gewijd aan het bestrijden van de (wantoestanden bij de) Noorse zeehondenjacht. De man is zeehondenjachtinspecteur geweest en heeft honderden gevallen meegemaakt waarbij de regels werden overschreden en zeehonden op gruwelijke wijze werden afgeslacht. Toen hij met zijn verhaal en foto's de publiciteit zocht, bracht hij een gigantische discussie binnen Noorwegen op gang. Uiteindelijk heeft hij diverse processen aan z'n broek gekregen, is z'n film en boek door de Noorse staat gecensureerd en zelfs verboden en werd hij zovaak bedreigd door zeehondenjagers dat hij uiteindelijk naar Zweden is gevlucht. Na 15 jaar daar is hij terug en geeft hij lezingen. Behalve een hoop gepraat en gediscusieer (waarbij ik verbaasd stond van de houding van de jakt og fiske groep die weinig bezwaren tegen de jacht hadden), kregen we ook gruwelijke foto's te zien van moeders en jongen die afgeslacht werden en zeehonden die levend met scherpe haken aan boord getrokken werden. Bij de beelden van met bloed doordrenkte scheepsdekken vol half opengesneden zeehonden(jongen) was de boodschap wel duidelijk. Veel van het materiaal is trouwens nog steeds verboden om in het openbaar te laten zien. De Noorse overheid lijkt er alles aan te doen de wantoestanden binnen de zeehondenjacht binnendeurs te houden. Samen met de nog steeds voortdurende walvissenjacht (die internationaal verboden is) vormt het een beetje de keerzijde van Noorwegen. Overigens heeft IJsland vorige maand ook de walvisjacht weer hervat, schandalig. Op alle andere vlakken doet Noorwegen veel aan natuurbescherming, hopelijk zullen ze deze inmiddels overbodig geraakte jachtpraktijken ooit stoppen. 'Traditie' lijkt echter iets dat moeilijk af te schaffen is. De meeste leerlingen op school vonden de foto's in elk geval afschuwelijk en pleitten voor afschaffing, danwel meer 'humane' en kleinschaligere jacht. En dat is in elk geval een begin...