|
Een turbulente maand loopt op z'n einde... Wat is er deze maand gebeurd? Jesper is een week op bezoek geweest, waarbij we 3 bergwandelingen in de buurt hebben gemaakt (uitzichtpunt Nosi; watervallen langs de rivier de Kinso; Hardangervidda) en een paar dagen naar Bergen zijn geweest. Na zijn vertrek ben ik 2 dagen op wandeltocht geweest naar uitzicht Trolltunga, een werkelijk spectaculaire rotspunt boven een 800m hoge afgrond; ben ik 2 dagen op oriënteringstocht geweest in bos- en waterval rijk Hildalsdalen; ben ik 3 dagen wezen kanoën aan de kust bij Lindås; en ben ik op voetbaltoernooi in Kristiansand geweest.
Van dat laatste kom ik net terug... Donderdag had ik dus even een adempauze om bij te komen van het kanoën, maar vrijdagochtend na de morgonsamling kon ik gelijk weer mee, met de idrettslinje (sportklas) dit keer, naar Kristiansand dus. Hoewel 375km rijden best ver klinkt, schrok ik toen ik hoorde dat we daar zo'n 6,5 uur over zouden doen!! Donderdag was de eerste herfststorm Noorwegen binnengekomen en had in de bergen het eerste echte pak sneeuw neergelegd. Schitterend was dan ook de omgeving toen we na een paar tunnels de Haukelifjell opreden, boven de 1000m. Dit had ik nu nog niet verwacht, hoewel de Noren zeiden dat de sneeuw dit jaar laat is gekomen.
Na 2 uur rijden en een hoop 'oooo's en 'aaaa's stopten we op de top voor een korte pauze. Het is supervreemd om het ene moment in een lekker zonnetje over kalm zeewater te peddelen en het volgende moment op 1000m in de sneeuw te staan.
Maar dat is Noorwegen!
We waren er echter nog lang lang lang niet.. Om 09.15 waren we vertrokken en tegen 16.00u reden we Kristiansand binnen. We parkeerden de bus ff bij Gimle videregående skole (middelbare school) om de spullen te dumpen en scheurden door naar Kristiansand stadion, want om 17.00u moesten we al onze eerste wedstrijd spelen.

Het toernooi heette 'Offside' en is een nationaal schoolvoetbaltoernooi in diverse klassen. Wij waren vertegenwoordigd door een meidenteam en jongensteam, die beide deelnamen aan de laagste klasses. Ons toernooi bestond uit 1 poule met 4 deelnemers. Drie poulewedstrijden dus. Het was dus toch geen zaaltoernooi: we speelden buiten op halve veldjes (kunstgras) 7 tegen 7 met kleine goals, 2x 25 minuten. Het was wel ff wennen om na (ik geloof) 4 jaar weer in het goal te staan. Dat de rest van het team elkaar ook nog niet zo goed kent, was duidelijk te merken. Hoewel we in de eerste wedstrijd tegen de middelbare school van Eidsvoll met maar liefst 4-1 voorkwamen, verloren we uiteindelijk met 4-8.. haha. Een beetje veel tekst hier trouwens, maar ik probeer de teamfoto's zo snel mogelijk te bemachtigen...
Na wat kort gemopper was de nederlaag gauw vergeten, de meiden hadden hun eerste wedstrijd gewonnen. Na een korte stop bij de school waar we dus zouden overnachten (in een klaslokaal) voor het avondeten, namen we 's avonds de bus naar Kristiansand.
Wederom ongelooflijk maf om 'opeens' in het centrum van deze stad rond te lopen. De afgelopen week heb ik zó ongelooflijk veel gereisd en gezien, de afgelopen maand stond helemaal bol van de activiteiten en eigenlijk heel 2006 is een gekkenhuis. Van het ene moment op het andere flits ik in gedachten weer naar die 2e dag van de fietsvakantie. 1 juni: in Duitsland, 165km op één dag, lekke band, knie als een meloen, slagregen, tegenwind en maar één gedachte: ik ga door! Het volgende moment loop ik rond in schitterend Kopenhagen, fiets ik door de groene heuvels en bossen van Zweden. Het andere moment rij ik samen met Daan over de bergwegen van Noorwegen (hoewel het soms sjouwen, sjorren, trekken en kruipen was) en wandelen we langs de kade van Bergen (waar ik in januari ookal 'ff' met oma was). Een boottocht via de Shetlands naar Schotland. Samen met Sjoerd een weg proberen te vinden door chaotisch en groot Glasgow. Van de kou in de hitte: keihard afzien in de Engelse heuvels. York vond ik ook schitterend. En dan, na ff thuis te zijn, weer door naar Lofthus. En wat heb ik de afgelopen maanden wel niet allemaal beleefd en gedaan? Ik ben blij met deze site, want m'n hoofd tolt af en toe en kan én niet alles bevatten én niet alles onthouden. Eén ding doe ik wel: genieten. En ik besef maar al te goed dat ik erg dankbaar moet zijn dat ik dit allemaal mag en kan doen. Van de week heb ik uitgerekend dat ik dit jaar maar liefst 72 keer heb gekampeerd! En behalve 4331km fietsen heb ik me dit jaar al helemaal suf gereist met vliegtuig, boot, trein en bus.
Lopend door de straten van Kristiansand denk ik terug aan de laatste keer dat ik hier was, in 2003 met Jan en Jesper, toen we hier de boot namen naar Denemarken. Een geweldige fietsvakantie was dat ook. En waar ben ik sindsdien al niet geweest met de fiets? België, Duitsland, Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland, Liechtenstein, Oostenrijk, Italië, Denemarken, Zweden, Noorwegen, Schotland, Engeland, dwars door steden als Kopenhagen, Bergen, Aberdeen, Glasgow, York, Luxemburg, Nancy, Bern, Génève, Vaduz, Bologna, Firenze, Nice, Monaco. En tientallen loodzware, hoge, schitterende Alpenpassen. 22.396km fietsen waarvan bijna 10.000 in het buitenland in 3 jaar. Dat al die herinneringen in m'n hoofd passen. Nogmaals: ik ben zeer dankbaar dat ik dat allemaal heb mogen doen en ik ben blij dat ik heb gekozen deze dingen te doen. Misschien heb ik er wel meer van geleerd over 'de wereld', mensen en mijzelf dan ik in 3 jaar studie had gekund. Want louter plezier- of snoepreisjes waren het niet. Niet alleen heb ik er elk jaar hard voor moeten werken om het te betalen, ook tijdens de reizen zelf was het beknibbelen, en afzien was het ook van de soms (veel en veel) te zware fysieke beproevingen die mijn optimistische ik van tevoren had uitgestippeld. De prachtige uitzichten en ervaringen zijn echter onbetaalbaar, de herinneringen onuitwisbaar, de levenslessen goud waard.
Met dat we de bioscoop van Kristiansand binnenlopen wordt ik geconfronteerd met het feit dat ik sinds 31 mei (toen ik op fietsvakantie vertrok) van dit jaar wat van de wereld ben vervreemd. Sindsdien heb ik vrijwel geen enkel Nederlands of wereldnieuws gehoord en heb ik geen televisie gekeken of radio geluisterd, ik heb er ook geen behoefte aan. Hoe langer je zonder bent, hoe minder je het gaat missen. Het buitenleven geeft me veel leukere alternatieven. Maar goed, alle films die in de bioscoop draaien waren mij dus onbekend. We hebben uiteindelijk 'Scoop' gekeken. Een absolute aanrader, ik heb helemaal krom gelegen van de droge humor.
Na een wat brakke nacht op een koude, harde vloer van het klaslokaal, stonden we zaterdag vroeg op. Om 9 uur moesten we alweer voetballen. Gelukkig ging de 2e partij veel en veel beter en we wonnen. Hoera! En ik maakte zelfs een paar goede reddingen, met als beloning uitzinnig gejoel van onze meiden, hehe... De derde wedstrijd zou pas 's avonds weer zijn, dus 's middags zijn we met de bus naar Kristiansand gegaan en hebben daar wat rondgewandeld en gewinkeld. Die Noorse jongens zijn echt anders. Gaan ze uit zichzelf met elkaar klerenzaken aflopen en kleren kopen! haha... Maar de mensen hier lopen er ook modieuzer bij en het lijkt een beetje een algemene plicht iets speciaals met je kleding te doen. Er is hier dan ook veel trendy kleding te koop waarvan je je afvraagt of het net wel of net niet kan. Alleen jammer dat het zo duur is.
De derde partij was een spannende partij, continu acties en aanvallen over en weer. De omstandigheden waren bar en boos, want het goot met bakken de hemel uit en het was maar een paar graden boven nul. We wonnen de partij uiteindelijk met 7-2, waardoor we dus in de finale stonden! De meiden hadden al hun partijen gewonnen en stonden tevens in de finale.
De teamfoto van het jongensteam:
Staand v.l.n.r.: Mads, Thorolf, Sindre, Dag Ove, Aksel, Espen. Hurkend v.l.n.r.: Magne, Johannes (ik dus), Jonathan.
En het damesteam:
Staand v.l.n.r.: Jorid, Vårin, Bente, Ane, Ingvild, Nina, Mona en liggend Marte.
De meeste actiefoto's die zijn gemaakt zijn bewogen, dus ik heb er maar twee goede waar ik (half haha) opsta:
(die wazige blauwe vlek helemaal rechts in het doel ben ik dus)
Ondanks dat de klasse waarin we speelden van het niveau 'allstars' was, had de organisatie wel wat gemaakt van de prijsuitreiking, compleet met speech, een beker en iedereen een T-shirt.
Wij waren dus 'slechts' 2e geworden. De prijsuitreiking van de dames ging er een stuk uitbundiger aan toe.. haha.. Daarnaast nog de teamfoto's na afloop van het toernooi:
geval schitterend om door besneeuwde dennenbossen te rijden, met overal om je heen witte bergwanden. Al gauw werd het pikdonker en verdween de weg onder de sneeuw. Met groot licht reden we op de reflectie van de sneeuwstokken. Echt gaaf rijden was dat, want vanaf de Haukelifjell moesten we via scherpe haarspeldbochten naar beneden en konden we niet harder dan 30 km/uur. We hebben in totaal 3 auto's in de berm gevonden die van de weg geraakt waren en de sneeuwschuivers reden af en aan. Op het hoogste punt hebben we nog even een korte plaspauze gehouden en aan de dakgoot van het restaurant hingen tientallen centimeters lange ijspegels.. Onwerkelijk...
(Geïnteresseerden kan ik trouwens filmpjes toemailen van het rijden in de sneeuw)
Ik was behoorlijk op toen ik neerplofte in m'n kamer. De laatste week 1000km gereden (en daarvoor zo'n 20 uur in de auto gezeten), 35 kilometer kanoën en 4 voetbalwedstrijden van 50 minuten.
Vandaag (maandag) ging het gewone programma met de friluftlivklas gewoon door natuurlijk. Een mes maken! Dat is wel erg leuk. Op een stukje hout moest je je mes uittekenen, vervolgens werd dat uitgezaagd en daarna was het vijlen, vijlen, vijlen. Morgen en overmorgen gaan we het handvat van een mesje mesje voorzien, het hout afwerken en lakken en een leren houder maken voor het mes. Ik heb er erg veel lol in...
En vandaag ben ik ook niet echt tot rust gekomen. 's Maandags sta ik ingeroosterd om de wasmachine te mogen gebruiken en ik had maar liefst 3 wassen. Verder had ik dienst in m'n internaatgebouw, wat erop neerkwam dat ik de jongensdouche en toiletten moest schoonmaken... Deze week heb ik tevens keukendienst 's avonds: afwassen, opruimen, tafels schoonmaken, vloer boenen, afval wegbrengen, etc, etc.. En ik had me opgegeven voor een extra schoonmaakdienst (tegen betaling weliswaar) die ook uitgerekend vandaag was: herensanitair bij de gymzaal schoonmaken... Voel me haast een schoonmaker.
Maar goed, november wordt wat rustiger. Ik ga gauw stoppen voordat dit verhaal te lang wordt. Tot de volgende update!
Ha det!
Cees.
|