We kruipen naar het einde van oktober. Håvard vroeg me gisteren zowaar wanneer Sinterklaas weer in Nederland komt.. haha.. Op dit moment zit ik dus tussen 2 tochten in. Net terug van een schitterende kanotocht in Lindås, zo'n 40 km boven Bergen aan de kust, en morgen ga ik weer naar Kristiansand (375 km rijden) voor een zaalvoetbaltoernooi... Maar goed, een samenvatting van de week.
Vorige week donderdag ben ik dan eindelijk eens naar het politiebureau geweest voor het regelen van m'n verblijfsvergunning. Een fiets geleend, vrij gevraagd en hopend dat het niet teveel regende, fietste ik naar Kinsarvik, omdat Lofthus dus geen politiebureau heeft. Nou ja, tis maar 10 km en het is erg lekker om ff te fietsen.
(links weg 13 langs de fjord tussen Lofthus en Kinsarvik, rechts vissersboten bezig voor de haven van Kinsarvik)
In Kinsarvik kon ik het politiebureau niet vinden, terwijl het echt een minigehucht is. Dus stapte ik het gemeentehuis van Ullensvang maar in. Bleek dat ik er al 2 keer voorbij was gereden: het zat bij de supermarkt in! haha... En inderdaad, naast de hoofdingang, deurtje door, trappetje op, gang doorlopen, kamertje in en daar zat dan een vrouw achter een toonbankje. Het politiebureau. Na een vragenlijst van 4 kantjes en 25 vragen en kopieën van paspoort, schoolbewijs, verzekering, pasfoto, etc, etc, kon ik weer gaan. Over 2 weken krijg ik bericht, maar als EU-burger krijg je eigenlijk sowieso wel een verblijfsvergunning.
Afgelopen weekend hadden we een reünie hier op school en er zouden maar liefst 120 oud-leerlingen komen, waardoor we met ruim 200 man op school zouden zijn. Vrijdag stond in het teken van de school hierop voorbereiden en vooral veel schoonmaken. Extra corveediensten werden ingelast, zucht. Maar daarnaast kon je ook kiezen voor extra extracorveediensten, dan tegen betaling. En dus heb ik de hele gang maar gemopt, want 100 NOK per uur (+/- 12,5 euro) laat ik niet links liggen.
Het was echt ongelooflijk druk het weekend. Overal zaten, liepen of sliepen mensen. Af en toe klonk een hysterisch gegil wanneer een paar oud-leerlingen elkaar weer troffen. Er waren een aantal activiteiten georganiseerd, waaronder (natuurlijk) wat sportieve dingen, met z'n allen eten in de gymzaal, wat zang, toneel, sketches, etc... Op zich wel leuke dingen, maar het was fijn dat er zondags weer wat rust terugkeerde toen ze weer weg gingen en we de school weer voor onszelf hadden. Erg leuk was wel dat er een Nederlands meisje naar de reünie was gekomen, die hier 2 jaar geleden op school heeft gezeten. Leuk om ff Nederlands te kletsen en wat ervaringen uit te wisselen.
Maar goed, de kanotocht!! Maandagmorgen ging de wekker om 05.15u. Ff gauw douchen, laatste spullen inpakken en hop de minibus in. In het pikkedonker reden we dan richting Bergen. Het was zo'n 3,5 uur rijden naar Lindås aan de kust, dat zo'n 45 km boven Bergen ligt. Een kaartje:
We reden over Voss via de E16. Deze weg loopt parallel aan de spoorlijn tussen Bergen en Oslo en stikt werkelijk van de tunnels. Ik denk serieus dat je vanaf Voss tot aan Bergen meer ín tunnels rijdt dan buiten. Een paar tiental van die dingen (variërend van een paar honderd meter tot een paar kilometer) later kwamen we aan de kust (terwijl Lofthus ookal aan zeewater ligt). Bij een kleine inham parkeerden we de bus en laadden de kano's uit. Roeien maar!
We hebben in 3 dagen een goede 35 kilometer gekanoëd. Dit rondje hebben we gemaakt in de omgeving van Lindås en de Lurefjord.
We waren met 14 man, 2 per kano. Het waren van die indianenkano's waarbij je aan 1 kant moet roeien. Ik zat met Mats in de kano en we hadden de eerste dag duidelijk problemen rechtuit te varen. We zwabberden van links naar rechts over het water. Eigenlijk moest je op je knieën zitten, maar dat trok ik niet. Erg snel ging het niet met die logge kano en alle bagage erbij, maar dat hoefde ook niet, want de omgeving was prachtig. De kust hier bestaat uit diverse bergruggen achter elkaar die uit het zeewater rijzen. Ze creeëren een prachtig gebied met duizenden eilanden, inhammen en smalle waterpassages waar het zoute zeewater doodstil ligt. Je hebt echt niet het idee dat je op zee bent en de echte open zee is ook kilometers ver weg. Een paar foto's:



Het was echt maf weer, want ondanks dat het water hartstikke strak lag, kwam er plotseling wat slecht weer opzetten en moesten we snel naar de kant toe om te schuilen voor slagregen. Gauw een zeiltje spannen, kampvuur maken en lunchen maar. Na iets meer dan een uur was het droog en konden we weer verder.

Tis een prachtig landschap om doorheen te peddelen. Wegen lopen hier niet en je bevindt je echt midden in de natuur. Behalve een paar hutjes op enkele eilanden is het redelijk verlaten en zijn de meeste eilanden onbewoond. Duidelijk is te zien dat het een ondergelopen gebergte is. De bergtoppen vormen tig grote eilanden begroeid met bos, maar nog veel meer grotere en kleine eilandjes die enkel uit rotsen bestaan. Dankzij het heldere water zie je hoe steil de rotsen onder het water naar beneden lopen. Hier en daar steken rotsige punten omhoog uit het water, andere lukt dat net niet, waardoor je moet oppassen niet op zo'n klip vast te lopen. Via een lange smalle waterpassage tussen 2 bergruggen door peddelden we naar een 'leirplass' oftewel een aangewezen kampeerplek. Hier bouwden we onze 'gapahuk' (waar ik nu wel een foto van heb genomen) en legden een kampvuur aan. Deze dag hebben we zo'n 13 km gepeddeld.

(linksboven zie je onze 'gapahuk', enkel een zeil gespannen over wat aan elkaar gebonden boomstammetjes)
Het wordt nu al steeds eerder donker (rond 6 uur half 7 nu). Het is erg gezellig om dan in het donker rond het kampvuur te zitten en we hebben worstjes voor het avondeten geroosterd. Doordat het stikdonker is en snel koud wordt, ga je al rond 10 uur je slaapzak in. Ik heb wat slecht geslapen dankzij een paar overdrijvende regenbuien. 's Nachts ging Havard er plotseling uit en pakte een kano om vervolgens het water op te gaan. Bleek dat één van de kano's door de vloed van de kant was geraakt en verderop ronddobberde. Drie keer raden van wie die kano was. Oeps.. Rond half 9 wordt het licht. Voordeel is dus dat we een lekkere lange nacht hadden en we niet vroeg uit bed hoefden. 's Morgens hebben we eerst nog wat peddeltechnieken geoefend.
(op de linkerfoto boven zie je mij in de groene kano)
Echt maf, want met het rustige water en de vele eilandjes met bos, waan je je ergens in een rivier delta en niet aan zee. Erg grappig is dan ook als je aan de waterkant of vlak onder de waterrand kijkt: vele zeesterren, schelpdieren en andere zeewezens.
Ander punt waaraan je kunt zien dat het zeewater is, is eb en vloed. Tussen sommige eilanden die nogal dicht bij elkaar liggen, ontstaat dan een sterke stroming, waar het lastig tegenin peddelen is.
De stroom die je rechtsboven ziet was te sterk en daarom hebben we eerst een plek aan de waterkant gezocht om een kampvuur te maken en te lunchen. In het zonnetje wachtten we zo iets langer dan een uur totdat de stroming wat afgenomen was.
Na de lunch was de stroming inderdaad wat minder. We zijn een klein stukje de Lurefjord opgevaren. Daar ben je al een stuk dichter bij de zee en is het meer open. Er zijn wat minder en vooral kleinere en vlakkere eilandjes, waar de wind meer vrijheid heeft en het dus wat zwaarder peddelen is. Tis oppassen met de golven want met alle bagage wil je absoluut niet omslaan. Ondanks dat Mats en ik na de peddellessen een stuk rechter vooruit kwamen, dobberden we om één of andere reden elke keer achteraan. Het is ook behoorlijk afmattend om telkens met 1 arm te roeien. Iedereen kon echter gewoon op z'n eigen snelheid peddelen en we wachtten elkaar telkens op. Ik heb echt genoten van de uitzichten onderweg. Het is alleen wat lastig foto's maken.

Dankzij de lange lunchpauze konden we vandaag niet zolang peddelen en op het open water was het ook wat zwaarder. Op een onbewoond eilandje hebben we daarom onze kano's weer op de kant getrokken en hebben ons kamp opgebouwd, waar we inmiddels behoorlijk bedreven in raken. Uit onszelf pakken we bijl en zaag terhande en hakken hout voor het kampvuur en voor de gapahuk. Anderen slepen de stenen voor het kampvuur bij elkaar, spannen het zeil om onder te overnachten, of pakken de pannen erbij en gaan eten koken. Iedereen doet wat.
(onze aanlegplaats)
Het was echt een schitterende plek met een prachtig uitzicht rondom.


Deze avond hebben we rijst met jachtschotel gemaakt. We zaten nogal krap in ons zoet water, dus we hebben de rijst in zeewater gekookt. Niet echt een succes, want de rijst bevatte voor m'n gevoel wel 20x de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid zout van 6 gram.. haha.. Nou ja, tis kamperen he? Rond het kampvuur hebben we nog wat gepraat, spelletjes gespeeld en gezongen... Overdag hadden we redelijk mazzel gehad met het weer, maar het heeft de hele nacht geregend, soms echt keihard. En dan slaat het af en toe behoorlijk onder zo'n zeiltje door. 's Morgens was alles dan ook nat (de slaapzak gelukkig niet zo) en een kampvuur maken was wat lastig. Na het leeghozen van de kano's zijn we ondanks de regen toch maar op weg gegaan. haha, waar moet je anders heen? Op het water kregen we een paar flinke hoosbuien over ons heen, dat was wat minder. Na de lunch op een eilandje werd het gelukkig wat beter en even later brak opeens de zon weer door en werd het blauw. Hoera!
(aankomende regenbuien)
(en zo zie ik er dan uit na 3 dagen roeien)
Na zo'n 10 km roeien bereikten we moe maar voldaan weer de plek waar we 2 dagen ervoor begonnen waren. Maar goed, toen was het nog 3,5 uur terugrijden met de minibus. Ik vond het niet erg, want zoveel de kustweg E39 als de E16 van Bergen naar Voss gaan door schitterende gebieden met eilanden, fjorden, gigantische bergwanden, watervallen, riviertjes en beken, tunnels, bruggen en idylische dorpjes. Ik heb geprobeerd onderweg een paar foto's te maken, jammer genoeg werd het snel donker.



Na de tunnel van 7,5 km vanaf Granvin, misten we helaas net de pont over de Hardangerfjord van Brimnes naar Bruravik (of andersom, vergeet ik telkens). Hier gaan de Noren trouwens de Hardangerbru (brug) bouwen, die in 2011 klaar moet zijn. De brug wordt 30 m langer dan de Golden Gate brug en wordt de 7e hangbrug ter wereld (een steunpilaar in de fjord is vanwege de diepte onmogelijk). De brug versnelt de noord/west route over weg 7 en de noord/zuid route van Odda naar Voss. Vraag is wel in hoeverre het landschap wordt aangetast en in hoeverre het verkeer zal toenemen. Het moet tevens een toeristische attractie worden...
Terug in Lofthus om 8 uur wachtte de lasagne, hoera! En een brief van oma, dank daarvoor! Na de spullen uitpakken, douchen en wat wassen ben ik er lekker niet te laat ingedoken.
Vandaag hadden we voor de laatste keer 'mens en natuur' als vak op de donderdagochtend. Wat we vanaf volgende week krijgen, weet ik (vanzelfsprekend) niet. Na het volksdansen en de lunch hadden we voor de zoveelste keer de discussie over alcohol. Sinds het alcohol incident vlak voor de herfstvakantie zijn ze er hier mee bezig om nieuwe regels op te stellen. Foei foei foei, dat ze er zo krampachtig en streng over doen. De meeste leerlingen hier zijn rond de 19 jaar, dat er dan nog steeds regels voor nodig zijn. Maar goed, je mag hier ook pas vanaf je 18e een biertje. Waarschijnlijk komt er een algeheel verbod op alcohol. Dat hadden we al op school zelf, maar dan mogen we ook niet meer naar de pub. Beetje storend vind ik dat hier alcoholconsumptie gelijk wordt gesteld aan alcoholmisbruik en dronkenschap. Ik had in elk geval niet echt trek in de 12e discussie over alcohol hier die gelijk staan aan de discussies die ik op de middelbare school in de 3e voorgeschoteld kreeg. Maar goed, t hoort misschien een beetje bij het internaatleven.
Maar het heeft flink gesneeuwd!!! Joehoe. We hadden met de kanotocht een goede planning, want vandaag is de eerste grote herfststorm vanaf de oceaan het Vestland ingedreven en heeft behalve heel veel regen ook veel sneeuw in de bergen gebracht. Vanaf 500 meter hoogte is hier nu alles wit, echt supergaaf!
(rechtsboven zie je nog net mijn kamer, in het midden zie je bovenaan punt Nosi)
(linksboven zie je punt Nosi nog een keer)
Het is ook aardig koud buiten met zo'n 5 graden. Ander goed nieuws is dat vandaag het postpakket uit Apeldoorn is aangekomen. Later dan verwacht, maar gelukkig net op tijd, zodat ik nu nog m'n voetbalkleren voor het weekend heb. Superbedankt voor alle spullen! Met name de boekjes en tijdschriften waren erg welkom. En ik kan foto's gaan plakken. Daarnaast een kaartje van onze Jopie, haha! Erg leuk, nog nooit een kaartje van een hond gehad.
Goed, morgenochtend om 9 uur vertrekken we weer naar Kristiansand, zo'n 5 a 6 uur rijden. Het is toch geen zaalvoetbaltoernooi, maar een toernooi op halve velden buiten op grasveld. Hopen dus dat het niet al te slecht weer wordt. We zien wel hoe alles gaat lopen, we schijnen tegen 1 andere volkshogeschool en verder alleen middelbare scholen te gaan spelen. Ik heb er wel zin in.
Nou goed, jullie zijn weer op de hoogte van alle nieuwtjes. Hoop dat alles in Nederland ook goed gaat. Jullie horen snel weer.
Ha det bra!
Cees.
|