Terwijl in Nederland al bijna tropische temperaturen het land teisteren, was het hier ook heerlijk weer. Inmiddels ben ik gewoon aan de kou (waar ik een liefhebber van ben geworden) en vond ik het met 15 graden en zon al ongelooflijk warm. Nu dat het weer het weer toelaat, was het hoog tijd voor een fietsrit. Een paar weken geleden had ik Jorid de kop gek laten maken dat ze beloofde een keer met mij de Sørfjord, een ritje van zo'n kleine 100 kilometer, rond te fietsen. Vrijwillig melden Ella en Mari zich ook aan en zo vertrokken we vanmorgen na het ontbijt om 11 uur voor een fietstocht. Blauwe lucht, zon en geen wind: de fjord was glad als een spiegel en weerspiegelde prachtig de bergwanden met de smeltende sneeuw. Het was erg rustig op deze zondag op de weg, zodat we op ons gemakje konden fietsen en genieten....
Mari en Ella
Ik moest me wel inhouden. De meiden hadden duidelijk boodschap gegeven dat ze alléén meegingen als er rustig werd gefietst en zo moest ik me krampachtig aan de snelheid van 20km/u houden. Maar ach, we hadden de hele dag en het uitzicht en weer was werkelijk magistraal, dus 't was geen enkel probleem. De oude weggetjes die langs het water lopen waar de hoofdweg zich een kortere route door de bergen boort middels een tunnel, zijn een genot om te rijden: slingerend langs steile rotswanden baaitjes.
Jorid (links) en Ella (rechts)
Mari
Even voor Odda moesten we helaas toch een tunnel nemen van 1,5 kilometer, waarbinnen het behoorlijk koud was. Even daarna rolden we Odda binnen, waar we op de verlaten kade hebben gelunched en gezond en bij de snackbar op de hoek een softijsje hebben gekocht, dat was lang geleden!!!
Odda
Odda ligt aan het einde van de fjord en zo reden we aan de andere kant van het water weer noordwaarts. Op de weg naar Odda was al duidelijk dat Mari niet helemaal fit was en achterop reed, maar nu raakte ze wel heel ver achter. We moesten elke keer stoppen en op een gegeven moment ben ik haar maar stukjes gaan duwen. En toen werd me duidelijk wat zij niet begreep toen ze zei dat ze maar niet kon vatten dat ze zo snel moe raakte en dat het fietsen zo lastig ging. Haar banden waren vrijwel plat!! Haha, ze had bij het oppompen niet begrepen dat je bij een frans ventiel het uiteinde los moet draaien... Ik heb nog nooit iemand zo blij gezien met opgepompte banden en vol enthousiastme scheurde ze voor ons uit. 'Dit gaat veel makkelijker, fietsen is leuk', schreeuwde ze.. Haha!


Na 70 kilometer konden we de school aan de andere kant van de fjord zien liggen. We hebben nog gebeld naar gastjes die buiten voor de school in het gras lagen te zonnen, maar ze konden ons niet zien helaas. Sindre en Thorolf zouden nog naar ons toe komen kajakken, maar omdat het met Noren lastig afspraken maken is wanneer het op timing aankomt, moesten ze de kajaks nog pakken terwijl wij daar al stonden te wachten. Dacht het dus niet. Na ff gauw bij de sneeuwlawines te hebben gekeken en een banaantje en wat chocola, reden we weer verder naar Utne, waar we de pont zouden pakken...
In het midden zie je een rechthoekig wit gebouw: dat is onze school. Helemaal links bovenin de foto zie je Nosi.
Even voor Utne kregen we nog een fel klimmetje en was het best zweten in de zon die verrassend veel kracht had. In de verte konden we op de fjord 2 kajaks zien. Dat waren Thorolf en Sindre die ipv Lofthus, vanuit Kinsarvik waren begonnen om toch naar de overkant te komen. We belden ze om te vertellen dat we al bijna in Utne waren en dat ze het nooit zouden halen bij ons te zijn voordat we de pont zouden pakken (echt lachwekkend soms hoe impulsief ze kunnen zijn), waarop ze teleurgesteld afdruipen en dan maar naar Lofthus peddelden...
In Utne hoefden we gelukkig maar 25 minuutjes op de pont te wachten, die ons tegen 5-en met een half uurtje varen terug naar de goede kant van de fjord bracht..
Ik had enorm goede benen vandaag en ik stond ook versteld hoe die meiden ongetraind dat toch wel lange stuk reden. De laatste 15 kilometer van Kinsarvik naar Lofthus kregen we de namiddagzon nog even lekker in het gezicht en zo scheurden we heerlijk de fjord af langs de fruitgaarden (de appel- en perenbomen krijgen al bijna blaadjes) terug naar Lofthus. Zelfs het laatste klimmetje naar school kon ons niet deren. Nou ja, Jorid en ik scheurden naar boven en Ella en Mari kwamen lopend aan. Maar dat mocht niet baten: we kregen alle vier een applaus van het zonnebadend gezelschap dat als een zeehondenkudde met handdoekjes op het gras lag te luieren...




Na de groepsfoto heb ik een heerlijk lange douche genomen. En zelfs na 7-en konden we nog buiten zitten, heerlijk zo warm als het vandaag was. Van de week gaat het afkoelen naar 5 graden en donderdag krijgen we zelfs temperaturen rond 0 en misschien sneeuw. Vanavond hadden we nog een bijeenkomst met friluftsliv en het was na zo'n dag als vandaag vaag om weer spullen voor de wintersport moeten te pakken. Dus nu liggen de sneeuwspade, gletsjeruitrusting, skilatten, muts en handschoenen weer klaar. Morgen de gletsjer op: 3 dagen ijs en sneeuw, voor de allerlaatste keer dit jaar!!
Jullie zijn weer op de hoogte!
Houd het hoofd koel daar in de tropen.. ;-)
|