|
HECTISCH!!!!!
Zo zijn de laatste dagen wel te omschrijven. Behalve dat de mensen hier langzamerhand stijf beginnen te staan van de emoties en zenuwen over het schooljaar dat op z'n einde loopt - overigens een bijzonder verschijnsel en totaal tegengesteld aan wat ik gewend ben - volgen de activiteiten, tochten en verrassingen elkaar zo snel op, dat het niet meer bij te houden is. De dagen vliegen voorbij, we vliegen zélf van hot naar her en m'n kamer is inmiddels een gigantische puinhoop van schone kleren die op de grond vies liggen te worden omdat ze nog steeds niet zijn opgevouwen en en daarnaast vieze kleren die gek genoeg niet vanzelf schoon willen worden...
De dag dat we terugkwamen van de gletsjertocht, doken we na een douche beurt en het avondeten, direct een rollenspel is, dat maar liefst 18 uur duurde. Veel meer dan dat het onderwerp 'Apartheid in Zuid-Afrika' was, wil ik niet kwijt. 80% van de leerlingen (waaronder ik) werd als zwart bestempeld en 20% als wit. Gedurende die 18 uur kregen de witten voorrechten en privéleges en moesten de zwarte o.a. in de gymzaal slapen (nadat ik helemaal brak was van de gletsjertocht), werden om 04.00 gewekt voor appèl, moesten om 06:00 toiletten schoonmaken en om 07:30 de op hun kamer slapende witten koffie serveren waarna we ons ontbijt kregen, droog brood met een beetje boter. We mochten niet douchen, geen internet gebruiken, moesten buiten in de regen bomen snoeien en auto's wassen en kregen bij de lunch een kopje rijst terwijl we moesten toekijken hoe de 15 witten een 5-sterrenmaaltijd geserveerd kregen. Het was 'maar' een rollenspel om inzicht te krijgen in hoe de Apartheid (niet) funtioneerde en welke emoties bij zulk onrecht los kunnen komen, maar ik kan je vertellen dat de hele school ondersteboven stond van de spanning, emoties en ruzies... Nou goed, heb ik het toch helemaal verteld... :-S
We hebben ons ongenoegen zaterdag in de kroeg verdronken, nadat we eerst een Open Dag hadden georganiseerd voor het 'hele' dorp, wat zoveel betekende als 15 bezoekers. Het laatste legale zuipfestijn in de kroeg maakte in elk geval veel goed en o, o, o, wat waren die Noren er aan toe. Aangezien de bodem van mijn portemonnaie in zicht was, kon ik niet meegenieten van de kater die de meesten na ook nog een Vorspiel en Nachspiel de volgende ochtend hadden.... haha.. En onze klas zou naar Zuid-Noorwegen. Na koortsachtig zondagochtend nog de laatste spullen ingepakt te hebben, propten we ons voor de aller-allerlaatste keer in de minibus, deze keer uitgerust met aanhanger met daarop een boot. En zo scheurden 1 opgewekte frisse leraar, 1 niet zo frisse schoolassistent, 10 halfdronke Noren en 1 snipverkouden Hollander wederom en voor het laatst de fjord af richting Odda, voor een auto tocht van nog zo'n 6 uur en 350 kilometer.. Van de regen in Lofthus reden we naar de sneeuw in de bergen en door de bossen van Telemark om in het donker aan te komen in een klein vissershaventje van een gat niet ver van Porsgrunn: Valle...

Håvard zijn schoonouders hebben hier een hut op een eilandje, 10 minuutjes varen uit de kust. Met het motorbootje moesten we drie keer varen om ons allemaal plus de gigantische hoeveelheid eten over te zetten.
Wachtend tot het motorbootje de volgenden zou oppikken..
Håvard zorgde met zijn inmiddels befaamde understatements voor een gigantische verrassing. Dat wat een oud vervallen hutje met 2 roestige opklapbare bedden moest zijn, bleek een giga hut, volgens de laatste interieurtrends ingericht en met diverse slaapkamers, keuken, zithoek, terras, binnentoilet en een geschatte waarde tussen de 500.000 en 750.000 euro. Niet verkeerd! Het was al half 12 toen we aankwamen en veel meer dan alle spullen dumpen en gaan slapen hebben we niet meer gedaan. Des te groter de verrassing toen we 's morgens wakker werden en uitkeken over de Eksefjord.
Het was heerlijk weer: zonnetje en iets meer dan 10 graden, zodat we lekker buiten op het terras hebben ontbeten.
Na het ontbijt was het tijd om de diverse (!!) bootjes die Håvard bleek te hebben, te water te laten en naar Valle te varen voor wat boodschapjes. Nadat die weer gedumpt waren op het eiland, vaarden we verder voor een rondtocht. Wat een luxus: vooruit komen en niets hoeven te doen! Tot nu toe waren we van de friluftsliv-tochten gewend dat we of verregenden, of een veel te zware rugzak over een bezopen hoge berg moesten sjouwen, danwel uren lang in de sneeuw moesten hakken voor een slaapplaats, maar in elk geval aan het eind van de dag gesloopt te moeten zijn. Nee, dan deze tocht: lekker luieren in de boot in een heerlijk zonnetje en genieten van de prachtige natuur om je heen...
Klik
hier
voor een filmpje.
We vaarden wat tussen de eilandjes door met prachtige doorkijkjes op de open zee (zoals op bovenstaande foto) en onderweg tig prachtige houten huisjes met fraai aangelegde steigers, die eenvoudig aandeden, maar gigantisch duur moeten zijn. Valle is de omgeving waar de jetset van Noorwegen hut huisje aan het water heeft. Ons doel voor vandaag was Jomfruland, oftewel Maagdenland. Een eiland wat verder uit de kust. Tijdens de laatste IJstijd schoven de gletsjers grote hoeveelheden puin diep de zee in en aan het eind van die gletsjers werd dit puin opgeworpen en vormden na het smelten van de gletsjers en rijzen van de zeespiegel, eilandjes van zand en stenen. Jomfruland is daar een voorbeeld van en is het laatste eiland voor het Skagerrak begint. We gingen er aan land voor een heerlijke wandeling door het bos en langs het strand.
Na de wandeling en luieren in de zon slenterden we terug naar de bootjes. We hebben nog geprobeerd wat te vissen, maar vingen helaas niets.
's Avonds hebben we gebarbequed op het terras met worstjes, karbonades zowaar en hamburgers. 's Avonds is het hier toch vrij snel fris en we warmden ons binnen rond de houtkachel. Erg gezellig om de laatste tocht iedereen mee te hebben en niet verdeeld te zijn over tenten of iglo's, zodat we lekker kunnen kletsen en ouwehoeren...
De 2e dag was het helaas wat minder weer, flink bewolkt en een stuk kouder.
Een paar uur lang hebben we tevergeefs geprobeerd een avondmaaltijd op het water bij een te scharrelen, de vissen wilden maar niet bijten. Toen het begon te regenen, scheurden we gauw terug naar ons eilandje, terwijl Håvard in Valle zalm ging kopen.. haha. Dan maar zo! Het was in elk geval een heerlijke maaltijd en het werd een superlange en gezellige avond waarbij we spelletjes hebben gespeeld, ongelooflijk veel hebben gekletst (ik heb nog nooit zoveel Noors gesproken op 1 avond, geeft echt een kik om wat meer intelligente gesprekken te kunnen voeren) en liedjes gezongen...
De volgende ochtend hebben we eerst nog lekker uitgeslapen voordat we alle rotzooi in de bungalow hebben opgeruimd, alle spullen naar het water hadden gedragen en met 3 keer varen terug op de kade van Valle stonden. Dat was op zich nog wel een opgave, want er hing een gigantisch dikke mist waardoor we nauwelijks vooruit konden kijken. Håvard dacht dat het wel mee viel, maar toen puntje bij paaltje kwam, bleek dat we 1,5 kilometer uit koers waren geraakt en met de GPS Valle terug moesten vinden. Haha... Rond 2 uur 's middags was iedereen weer in de bus gepropt en reden we terug naar Lofthus, waar we precies op tijd voor het avondeten van 19.30 aankwamen. Ik ben het autorijden behoorlijk zat hier. Maar goed, het was een erg gezellige afsluitingstocht en ik zal m'n klasgenootjes zeker gaan missen.
Erg lang ben ik niet in Lofthus.. Zondagochtend vroeg (half 6 ofzo) gaan we weer, dan dus met de hele school, met de bus naar Bergen, om vanaf daar te gaan zeilen naar de Orkneys. Er is zon en 15 tot 18 graden voorspeld, dus het moet fantastisch worden, de allerlaatste tocht met de hele school.. Boehoe... Nog maar even niet aan het afscheid denken..
Jullie zijn weer bij, tot volgende week!
Groetjes uit Lofthus,
Cees.
|