Johannes Cornelis Apon
Hardanger Folkehøgskule
5781 Lofthus
Noorwegen
+47 97 65 87 04
|
Vrij! Ik heb vandaag tot half 12 uitgeslapen... Heerlijk! Een superhectische eerste week met tal van activiteiten achter de rug. Inmiddels kan ik alle 73 nieuwe Noorse namen uit m'n hoofd. Oef, dat was ff blokken zeg, want er zitten weer grappige creacties tussen. Heb je weleens gehoord van Guro, Aslak, Torstein, Maylen, May Lill, Sølvi, Solfri, etc, etc? Haha... Nou goed, de leerlingen hebben deze eerste week ongelooflijk veel informatie over zich heen gekregen. Gelukkig hoefden wij niet bij al die informatierondes te zijn. Maandag hebben we een rondleiding gehouden door de hele school en kregen ze alle faciliteiten, regels en kleerwaslijsten uitgelegd. Dinsdag hadden we onze eerste dag met onze eigen linje alleen. Håvard en ik namen de leerlingen mee op een kleine wandeling naar de brygge aan de fjord, waar we wat spelletjes deden om elkaar beter te leren kennen en een kampvuurtje maakten aan het strand. De friluftslivklas bestaat dit jaar uit zeven leerlingen, vier jongens (Martin, Rune, Fredrik, Marius) en drie meiden (Lia, Hanne, Ida). Lia komt uit Canada en dat betekende dat ik synchroon van het Noors naar het Engels mocht vertalen. Oef, wat is mijn Engels slecht geworden!! Inmiddels is m'n Noors beter dan m'n Engels en dat vind ik zowel gaaf als een schok.


Links: Håvard, Hanne, Johannes, Lia
Rechts: Fredrik, Rune, Marius, Ida
Tevens hebben we de tenten en kookuitrusting gecontroleerd, want morgen (maandag) gaan we al op onze eerste tocht de vidda op, voor 5 dagen. Ik kijk er erg naar uit, hoewel er niet zulk mooi weer voorspeld is. De afgelopen dagen is het echter voor het eerst in weken zeer mooi weer geweest in Lofthus. Het is bijna onwerkelijk om temperaturen te ervaren van 25 graden, daar ben ik helemaal niet aan gewend! De hele zomer is het zo'n 15 graden geweest en bewolkt/regen. Blegh. Dus des temeer konden we woensdag genieten van de tocht naar Nosi, met de hele school! Jawel, behalve een sportklas en friluftslivklas zijn er ook andere minder sportieve klassen op school. De steile 2 uur durende tocht naar 850 meter hoogte leverde dan ook wat gesteun, gekreun en geklaag op hier en daar, maar afgezien van 2 leerlingen, haalde iedereen de top.



Fantastisch om te horen hoe enthousiast iedereen over het uitzicht is, het doet me zelf beseffen dat het hier inderdaad één van de mooiste plekjes van Noorwegen is, ik ben er al helemaal aan gewend geraakt! Na een verzameling op de top liep de friluftslivklas nog wat verder de vidda op om de tenten en kookuitrusting die we hadden meegenomen achter een grote steen te droppen. Zo hoeven we die maandag niet de vidda op te slepen.



's Avonds had elk internaatgebouw (we hebben er 3) een eigen vergadering, waarbij de leerlingen leefregels moesten opstellen. Ik moest de vergadering op het hoofdgebouw leiden, waar ik zelf vorig jaar woonde. Oef, dat was even een goede proef om voor 25 jongeren een vergadering in het Noors te leiden. Kan inmiddels een aardig woordje spreken en veel leerlingen geloven niet dat ik slechts 1 jaar in Noorwegen ben, maar voor een groep praten is toch altijd wat lastiger, zeker als er ééntje tussen zit met een verschrikkelijk dialekt die ook nog eens elke minuut 5 vragen stelt, waarop ik standaard twee keer per vraag 'hè?!' moet zeggen. Maar goed, het ging allemaal goed. Na vijf lange enerverende, maar superleuke dagen waren wij schoolassistenten compleet op. Na zaterdag 12 uur, zondag 12 uur, maandag 12 uur, dinsdag 8 uur en woensdag 12 uur lang werken waren we op en het was fijn dat we donderdag niet bij de brandoefening hoefden te zijn zodat we uit kunnen slapen. Voor de gein hebben we eens uitgerekend hoeveel we per uur verdienen en we kwamen tot het schokkende bedrag van 8 kroon (1 euro). Maar we krijgen natuurlijk ook gratis kost en losji. Daarnaast had ik het ook zonder loon gedaan, zo verschrikkelijk leuk is het. Het is compleet anders om schoolassistent te zijn dan leerling. Zo zitten er onder de leerlingen bijvoorbeeld een redelijk aantal tussen die wat buiten de boot vallen en wat sociaal onderontwikkeld zijn. Als leerling ben je gauw geneigd om zo iemand buiten te sluiten of af te kappen als iemand je 5 'domme' vragen achter elkaar stelt. Als schoolassistent is het juist onze taak om ervoor te zorgen dat iedereen meekomt en deel uit maakt van de groep. Als iemand irritant doet, kun je daarom geen grote mond op zetten, maar moet je juist heel geduldig zijn. Dat is een hele andere ervaring, maar ik vind het ontzettend leuk om met zo'n grote groep jongeren te werken en ervoor te zorgen dat iedereen het naar het zin heeft. Het is ook erg leuk om te zien hoe ze tegen ons op kijken (nu nog tenminste). Ze vragen ons om vanalles en als we ze zeggen dat ze bepaalde dingen niet mogen doen of andere dingen juist wel, dan luisteren ze! Haha, zien hoelang ze dat volhouden. Aan de andere kant wil ik aan alles deelnemen met de leerlingen. Maar dat kan niet, want ik ben geen leerling meer en moet juist bewust wat afstand nemen. Dat is soms wat lastig, omdat je (nu nog) geen close vrienden kunt zijn met ze, terwijl ik juist heel graag iedereen beter wil leren kennen. Het is nog een beetje zoeken naar de rol die we als assistent vervullen: je bent geen leerling, maar ook geen leraar. Toch is het ook erg fijn om nu ons eigen huis te hebben, waar leerlingen per definitie niet mogen komen, zodat we ons na het 'werk' terug kunnen trekken van de schoolsfeer en lekker kunnen relaxen. Vrijdag hebben we de jaarlijkse busrit rond de fjord gemaakt, met bezoek aan het openluchtmuseumpje in Utne. Heerlijk weer, dus het was een lekkere dag. Erg leuk om te zien hoe snel de jongeren al met elkaar bekend raken. Ik had het enkel wat lastig met het vertalen. We hebben dit jaar dus Lia uit Canada en ook een meisje, Jantine, uit Nederland. Het continu overschakelen van Engels naar Noors naar Nederlands en omgekeerd brak me af en toe een beetje op, dus ik hoop dat ze snel Noors leren. Sommige dingen in het Noors vertaal ik voor mezelf niet eens naar Nederland omdat ik het direct begrijp en dan is het lastig om de juiste Nederlandse woorden te vinden, ook omdat je veel dingen niet letterlijk kunt vertalen.

Gisteren sloten we de week af met nog meer kennismakingsspelletjes buiten, waarbij de leerlingen emmers water moesten halen uit de fjord en daarmee allerlei kapriolen en estafettes moesten afleggen op het grasveld voor de school. Erg leuk om jury te mogen zijn en het geheel van een afstand mee te maken.
Borghild, Ellen Marie, Erika (lerares), Sindre, Johannes, Ole Kristian

En 's avonds was er dan de allereerste 'elevkveld' oftewel leerlingenavond, traditioneel door leraren georganiseerd. De volgende keren moeten om de beurt dus andere linjes de avond organiseren. Gaaf om met de leraren sketsjes in elkaar te draaien. De schoolassistenten openden met een verschrikkelijk lachwekkend nummer. Probeer jij eens een trui aan te trekken door je benen in de armsmouwen te steken en vervolgens wel je hoofd door het hoofdgat... Succes. Denk daar verder nog een knalgele rubberen werkhandschoen aan elke voet bij, een eierdopje op je neus en voilá je bent een echte kip. HAHAHA. Hilarisch! We moesten als kippen in deze onmogelijke houding over het podium hobbelen, door een hoepel springen en een ei leggen. Fantastisch. De leerlingen genoten ervan. De rektor had me weten te strikken om voor een allerALLERlaatste keer m'n nederlandse sketsj op te voeren, dus fietste ik met m'n klompen aan over het podium om vervolgens met twee Kneippbroden aan m'n voeten voor een juichende menigte 'schipper mag ik overvaren' te zingen. Haha. De leerlingen zijn nog steeds een beetje afwachtend en verlegen, maar toen ik met die stomme broden het podium op kwam, barstte ze in gigantisch lachen uit. Voor de mensen thuis: de hele avond is weer gefilmd! :-D



Vandaag dus lekker lang uitgeslapen. Na het middageten hebben Ole Kristian en ik wat appels geplukt en hebben we appelmoes gemaakt. Haha, we hadden veel en veel te veel appels en ik gebruikte veel te veel kaneel, waardoor we uiteindelijk met 5 liter poepbruine appelmoes opgescheept zaten, wat moet ik daar nou mee? Maar 't smaakte wel goed. Vanmiddag zijn Ellen Marie en ik ook nog in de weer geweest om de badestamp (hout gestookt buitenbadje) schoon te maken, te vullen en op te stoken. Echt heerlijk om 's avonds in te zitten in het donker terwijl de regendruppels op je kop kletteren. De leerlingen konden het erg waarderen. Het werd al wel gauw te warm en met een paar gasten zijn we de weg afgerend voor een verfrissende duik in de fjord, precies zoals vorig jaar, haha..
En zo is de eerste week voorbij gevlogen, het voelt alsof ik hier alweer een maand ben, zoals als we al gedaan hebben. Ontzettend gaaf om een hele nieuwe groep leerlingen hier te hebben. En ons groepje van schoolassistenten is helemaal fantastisch. We kunnen erg goed met elkaar opschieten en hebben al heel wat af gelachen. Het belooft dus een schitterend jaar te worden. Morgen ga ik dus met friluftsliv de vidda op voor een paar dagen, vrijdag komen we weer terug. We zullen niet zoveel wandelen, het is vooral bedoeld om bekend met elkaar te raken. Kijken of ik nog wat forel kan vangen voor het avondeten!!
Ik houd jullie op de hoogte!
Groetjes uit Lofthus,
Cees.
|