Maandagochtend na de morgensamling propten we de minibus van de plaatselijke voetbalclub vol met 10 rugzakken, skiuitrusting en andere spullen en scheurden de fjord af in noordelijke richting richting Eidfjord, vanwaar we via de kurketrekkertunnels de vidda opreden. Het viel me wat tegen hoe veel sneeuw er op de vidda lag. Het was de laatste dagen wat slecht weer geweest, maar toch lag er maar een 30 tot 50 centimeter sneeuw. We parkeerden de minibus bij Krossdalen, waar we in oktober de GPS-cursus hadden en bonden de latten onder...

Er lag een paar centimeter verse sneeuw van de laatste nacht en verder was het vrijwel windstil en half bewolkt, perfecte omstandigheden voor een skitocht dus. Doel was de turisthytte Kjeldebu, op zo'n 7 kilometer van de hoofdweg. Vorig jaar hebben we die hut gebruikt als uitgangspunt voor de hondensleecursus. Aangezien de afstand naar de hut dus niet erg groot was, gebruikte we onderweg veel tijd om wat praktische dingen onder de knie te krijgen, zoals het achter elkaar aan skiën, oriënteren in het landschap, gebruik van kaart en kompas, leren hoe je voorop moet lopen en een loipe voor de rest moet maken en elkaar hierbij moet afwisselen en hoe je een windscherm van sneeuw moet bouwen zodat je in de luwte met de hele groep kunt lunchen. Dat laatste was een uitdaging, omdat de sneeuw van slechte kwaliteit was. Zonder ski's zakte je soms tot je heup weg in de sneeuw en de sneeuwblokken die we met onze spades maakten, vielen vaak uit elkaar...


Heel erg lang hebben we niet gelunchd: de temperatuur lag zo rond de min tien graden. Het terrein was echter vrij vlak, dus zonder al teveel moeite vonden we onze weg naar de hut. Duidelijk is te merken dat het december is. We kwamen rond 3 uur bij de hut aan en toen begon het al bijna te schemeren, rond vier uur is het vrijwel donker hier nu.

Binnenin de hut wees de termometer een kamertemperatuur van min tien graden aan. Brrrr! Het duurde dan ook een paar uur voordat we de hut met de houtkachel een beetje warm hadden gestookt. Allen hielpen mee met de verschillende opgaven: kachel opstoken, sneeuw halen, water koken, eten maken, etc, etc. Na drie dagen van vrijwel niet eten was het goed om weer eens een warme maaltijd naar binnen te werken. Toen Rune vervolgens een snusboks met kleine zakjes snus tevoorschijn toverde, zat bijna iedereen vijf minuten later met een zakje snus onder de lippen ontspannen en met een glimlach weg te dommelen. Sinds de eerste sneeuwvlok naar beneden dwarrelden, is Martin aan het lobbyen geweest om een skispringcompetitie te houden gedurende het winterseizoen. Dat betekende dus dat er een reglement opgesteld moest worden. Haha, tot laat in de avond zijn we aan het discusiëren geweest over de regels, waarvan de meest idiote misschien wel waren dat bij blessures de betreffende deelnemer ter plekke uit z'n lijden zou moeten worden verlost, en het niet toegestaan was om 24 uur voorafgaande aan de springpoging bonen, oude eieren of soortgelijke gasproducerende producten te nuttigen. We hadden een goede stemming in elk geval! :D

Ondergaande zon op de Hardangervidda..
Vanwege de heldere hemel (en een FANTASTISCHE sterrenhemel!!) was het ijzig koud 's nachts en 's morgens vroeg en het duurde aardig lang voordat we de kachel weer aan hadden. De warme havermout die Kristoffer en ik klaar hadden gemaakt, bezorgden allen echter een warme maag waarop we de hele dag konden gaan. Uitdaging was om naar het toilet gegaan. Niet alleen was de toilethut ongelooflijk eng, vanwege het groot aantal deuren binnen en aanwezigheid van enkele kooien waarin 's zomers de toeristen hun honden kunnen doen; tevens was het toilet volgewaaid met sneeuw.. Brrr!!
Kjeldebu...
Hoe die Noren het voor elkaar krijgen, weet ik niet, maar ook deze keer hadden we maar liefst 3 uur nodig om op te staan, te ontbijten, in te pakken, op te ruimen en te vertrekken. Na alle discussies van de avond ervoor was het zoeken naar een geschikte helling met genoeg sneeuw voor onze springcompetitie. Die vonden we pas na de lunch, omdat er overal nog te weinig sneeuw lag. Maar binnen een kwartiertje hadden we een perfectie skischans gebouwd waar we ons vol overgave door lieten torpederen. Lia (het meisje uit Canada) was hier misschien wel het beste in, het torpederen dan. Ze zette te vroeg over, vloog ondersteboven door de lucht en landde vol met het haar gezicht in de sneeuw. Maar gelukkig: niets gebroken.

Het werd een felle strijd waarbij iedereen drie springpogingen kreeg. De beslissing viel in de laatste ronde. Marius won verrassend, waarbij Martin (die van te voren zei dat hij iedereen ruim zou verslaan) op de tweede plaats kwam. Zelf kwam ik op een verrassende derde plek. Niet gek toch? Marius ging mij in de laatste ronde voorbij omdat 'een Nederlander niet mag winnen van Noren die met ski's onder hun benen geboren zijn'. Haha...
Fredrik die zonder ski's een salto achterover maakt. Ik probeerde hem na te doen, maar landde pijnlijk met m'n hoofd in de sneeuw.... :S
Na nog een klein uurtje door de sneeuw sloffen kwamen we weer terug bij de minibus. Echt super dat we voor de Kerst al twee trainingstochtjes op ski's hebben kunnen maken. Een welkome afwisseling op het kajakkbouwen en fantastisch dat we dit jaar zulk beter weer hebben dan vorig jaar, toen het van 31 oktober tot 16 januari elke dag regende...

Na anderhalf uur scheuren waren we weer terug in Lofthus, waar ik de tas kon uitpakken en daarna weer inpakken voor de volgende tocht. Daarnaast had ik de hele friluftsklas bij ons thuis uitgenodigd. Marius zou de volgende dag jarig zijn en zijn ouders hadden op het feest drie grote zelfgemaakte pizza's en 10 liter frisdrank meegenomen voor de hele klas, zodat we gezellig met z'n allen een verjaardagsmaaltijd konden nuttigen. Aangezien op één van de internaten zeker de rest van de school ook mee had willen eten, nodigde ik allen maar bij ons thuis uit, waar we ons meer dan tegoed deden aan de uitstekende pizza van Marius' moeder. Na het opruimen moest ik gauw weer naar school rennen, om met de 10 leerlingen die Borghild en ik de volgende dag mee naar kluizenaar Jon zouden nemen, het eten voor de komende 4 dagen moest verzamelen. CHAOS!! Haha, wat moet je meenemen voor in totaal 13 man voor vier dagen?! Eeeeh.... VEEEEL!
Moe maar voldaan plofte ik me nest in met de wekker ingesteld op 7 uur 's morgens voor weer een nieuwe tocht. Vind je het gek dat de tijd hier voorbij vliegt!?
|