Na alle misschiens zou het er deze keer toch van komen: de eerste overnachtingstocht in de sneeuw! Maar of het nu wel zo geweldig uitkwam... Afgelopen zaterdag zijn we met zo'n 40 lui naar Kinsarvik gegaan waar we in een gehuurde 6-persoons hut een gigantisch feest hebben gehad. Een stereotiep Noors feest: drinken, drinken, drinken tot je erbij neervalt. Ik denk dat het jullie niet interesseert om alle details te noemen, maar dat het supergezellig was en een *-zooitje naderhand kan ik jullie verzekeren. Het schoonmaken duurde van 2 tot half 5 in de nacht, waarbij we 10 keer de vloer moesten moppen om al het bier weg te krijgen en zo'n 10 tassen vol afval hadden. En een pizza met het plastic er omheen in de oven stoppen, dat werkt ook niet kan ik je vertellen... Haha... Goed, zondag lag de hele school dus lam en gisteren nog een beetje.
Maar goed, de tocht.. Lisa kon helaas niet mee, want die had haar hand gebroken zaterdag na een val tijdens het dansen op een tafel (beetje knullig, maar wel sneu). Thorolf kon ook niet mee, want die blijkt Pfeiffer te hebben en Idun kon ook niet mee want die heeft zwaar overbelaste benen. Drie mensen die er de komende weken dus uitliggen. Elk nadeel heb ze voordeel, dus we hadden alle ruimte in de minibus om te zitten en de bagage te stallen. Na 5 kwartier scheuren (wederom langs Eidfjord) kwamen we aan bij Isdalen op de vidda, daar waar we de allereerste keer ook geskied hebben. Dit keer volgden we niet de weg, maar gingen de bergen in. We hadden ook 2 fjellpulker bij ons, dat zijn van die sleeën die je achter je aan kunt slepen. We wisselden die onderling af. Ik moet zeggen dat dat echt zwaar skiën is, zeker omhoog... Na een hoop geglibber en geglij kwamen we na nog geen 3 kilometer aan bij een plek waar genoeg sneeuw lag om een sneeuwhol te maken...

Na een korte lunch pakten we de spades ter hande, want er zette een gure wind op, waardoor we nauwelijks wat konden zien... We verdeelden de klas in 3 groepjes en Håvard, Mats en ik zouden een eigen stoere jongensverblijf maken.. haha... Dat stoere ging er al snel vanaf, graven in de sneeuw is zwaar! Om de beurt hakten Mats en ik ons een gang door de sneeuw. De één hakte grote blokken sneeuw en de andere voerde die af naar buiten... Zweten geblazen hoor.. Een gangetje van zo'n kleine 4 meter kostte ons zo'n 2 uur werken...
Het zoeken naar een geschikte locatie...


Een paar meter bij ons vandaan had Håvard parallel aan ons ook een gang gegraven. Vanuit onze gangen groeven we naar elkaar toe, waarbij we alleen de bovenste helft afgroeven om zo een verhoogd plateau te construeren waarop we konden slapen... Vervolgens holden we het dak verder uit, dat tevens een mooie ronde vorm moest hebben. Warmte stijgt op en daarom moest het plafond daar het hoogste worden. Tevens moest de bovenste helft van 1 deuropening weer dichtgemaakt worden, zodat het hoogste punt van de opening niet hoger zou komen te liggen dan het plateau waarop we zouden slapen, zodat de warme lucht in de sneeuwhol zou blijven (snap je het nog?). Daarna groeven we de gang wat dieper uit, zodat we normaal naar binnen konden komen. Vervolgens werd de andere gang dichtgegooid en maakte we nog een aanrecht in de hut waaraan we konden koken. Alles bij elkaar kostte het zo'n 4 uur om de hele hut te maken en dat vond Håvard nog kort. Zuur was dat één van de meiden groepen bijna klaar was, toen hun hol instortte. Dat was even schrikken, maar het ging gelukkig goed. Terwijl buiten de wind keihard rondblies en het hevig sneeuwde, zaten we binnen droog en warm. Je hoort helemaal niets van wat buiten gebeurt. Håvard kookte voor Mats en mij een soort stoofpotje. De waterdamp kon helemaal niet weg waardoor we in een soort sauna aten.


Rechtsboven zie je het uitzicht vanaf ons bed op het keukentje...
Het is verbazend warm in zo'n sneeuwhol. Ik had een flesje water bij me, maar dat wilde maar niet bevriezen, ondanks dat het in de sneeuw geplant was. Twee kaarsjes in de muur geprikt gaven genoeg licht voor de hele ruimte en creeëren een gezellige sfeer. Echt apart om in zo'n sneeuwhol te zitten... De avond hebben Mats en ik doorgebracht met kaarten, terwijl Håvard al lag te ronken: hij is nog steeds niet helemaal opgeknapt...
Na 2 uur kaarten hadden we er genoeg van.... Om half 9 hebben we de tanden gepoetst. Daar hoef je je bed niet voor uit. Gewoon poetsen, gaatje maken in de sneeuw, spugen, sneeuw erover, tandenborstel in de muur steken en klaar. Haha.. En dan proberen te slapen. De sneeuw is wel hard, maar vormt zich een beetje naar je lichaam. En met een rendierhuid als kussen slapen in een sneeuwhol bij het licht van een wakkerend kaarsje in de muur terwijl buiten een sneeuwstorm raast, weet je je toch even geen betere plek te wensen.

't was erg warm in de sneeuwhol en ik lag slechts in m'n thermisch ondergoed in de slaapzak. 's Nachts moest ik ongelooflijk plassen, maar ja... dan moest ik over Mats en Håvard klimmen, al m'n kleding en schoenen aan doen, mij een weg graven uit de ingang die was dichtgesneeuwd en na buiten te zijn geweest, alles weer afborstelen, uitkleden en terugkruipen. In het donker, want ik had geen zaklamp... Dus ik heb het maar opgehouden. Håvard vertelde de volgende morgen dat hij eens zo nodig had gemoeten dat hij z'n slaapmatje had opgetild, daaronder een klein gaatje in de sneeuw had gemaakt en daarin had geplast, waarna hij het met wat sneeuw had bedekt. En niemand had het gemerkt, haha...
Toen we 's morgens wakker werden, schrok ik even. De sneeuw absorbeert alle warmte en waterdamp en gaat daardoor wat uitzetten. Het plafond was zo'n 40 centimeter naar beneden gekomen!! Maar goed, dat schijnt dus normaal te zijn en kan geen kwaad, zolang je de dag van te voren maar een hoog genoeg plafond heb gemaakt. Om half 9 gingen we eruit, waardoor we dus zo'n 15 uur in onze slaapzakken hadden gelegen... Havård heeft de ingang vrij moeten graven en daarna de andere hutten uit moeten graven, omdat er 3 meter verse sneeuw voor de ingang was geblazen... Na het ontbijt en warme chocolademelk pakten we alles weer in om vervolgens onze ski's en stokken in de sneeuw te gaan zoeken...
De slaapkamer...
Midden boven zie je de uitgang vanaf binnen, rechtsboven de ingang vanaf buiten...
Op bovenstaande foto zie je ons uitzicht naar links vanuit onze dooropening. Dat vlaggetje zat aan een stok die de vorige dag nog 2,5 meter boven de sneeuw uitstak en 2,5 voor de ingang van onze buren stond...
Alle drie de hutten op een rijtje....
Helaas was het ook vandaag niet zulk goed weer en omdat het waaide, mistig was en er mildweer opkwam, waardoor de sneeuw papperig werd, kozen we een korte route terug naar de minibus. Een paar fotootjes....
Na 5 kwartier rijden waren we weer terug in Lofthus, waar het helaas weer groen was en de sneeuw gesmolten. Morgen ga ik misschien nog op skitocht, maar dan moet het wel een paar graadjes kouder worden. We zien wel!
Jullie zijn weer op de hoogte!
Groetjes uit Lofthus,
Cees.
|