|
Dus na eerst heen en weer gereden te zijn naar de vidda, zat ik na een korte pauze in Lofthus weer in de auto. Borghild was al eerder op de dag gereisd en dus moest ik haar alleen achterna reizen. Gelukkig bracht Ole Kristian me naar Odda waar ik de lange afstandsbus richting Haugesund pakte. Dat betekende na 3 kwartier overstappen op een andere bus en vervolgens 2,5 uur in het donker rijden. Van te voren had ik niet op de kaart gekeken en dus wist ik alleen dat ik in een plaats met de naam Aksdal moest uitstappen, waarvan ik geen flauw idee had waar het lag. Om tien uur 's avonds was ik daar dan, op een donker verlaten busstation onder een heldere sterrenhemel. Na een kwartier kwam de bus naar Stavanger. Na een half uur moesten we de bus uit omdat we op de pont niet in de bus mochten zitten en na een half uur varen mochten we weer aan boord voor het laatste uur rijden naar Stavanger, waarbij we 2 tunnels namen die onder de zee door van eiland naar eiland hopte, met 8 en 10 procent omlaag en omhoog. In Stavanger stond Borghild me op te wachten die me het laatste half uur met de auto naar haar huis in Nærbø reed (een trein reed er inmiddels niet meer), waar we even voor 1 uur 's nachts aankwamen. pfff... Haar ouders lagen al te pitten, zodat ik het meet the parents verhaal tenminste 1 nacht kon uitstellen. Toen we wakker werden waren ze alweer naar het werk.
Nærbø is een dorp met zo'n zesduizend inwoners op het Noorse platteland aan de kust. Het is er een stuk vlakker dan in Hardanger en het agrarische landschap deed denken aan een combinatie tussen Nederland, Engeland en Denemarken. Akkers en weilanden van elkaar gescheiden door stenen muurtjes op een licht glooiend landschap. We hebben de donderdag gebruikt om te shoppen in een groot winkelcentrum nabij. Wat een luxe en wat een verschil met Lofthus, waar we enkel een snackbar en een buurtsuper hebben. Winkel in, winkel uit ging het. Winkelen is niet bepaald mijn ding, maar goed, samen is het gezellig en ik kreeg nieuwe schoenen voor m'n verjaardag, dus wat heb ik te klagen. Het was overigens inderdaad erg gezellig, maar het enige vervelende was dat ik snipsnotterverkouden was geworden. Dus reden we maar terug naar Nærbø waar we ons in de bank hebben gegooid en een filmpje opgezet. 's Middags kwam haar moeder thuis die ik niet herkende omdat ik haar voor het laatst met 150 andere ouders had gezien op het ouderfeest vorig jaar december. Maar zoals zoveel ouders herkende zij mij wel, dus dat was weer eens raar, maar erg gezellig. Ik werd erg enthousiast ontvangen en nadat ik 2x met m'n ogen had geknipperd stond er een tafel met tacoingrediënten klaar. 's Avonds werd ik weer de auto ingesleurd, omdat we moesten bowlen met twee vrienden van Borghild... Het dialekt dat ze in die regio spreken is werkelijk onnavolgbaar, maar gelukkig had ik 1 van de 2 al eens gezien en gesproken toen ik met Borghild in Bergen bij haar zus op bezoek was. Vrijdags hebben we wederom heerlijk uitgeslapen. Inmiddels was de keel als schuurpapier en snotterde ik continue, dus we zijn maar de hele dag binnen gebleven en hebben een paar filmpjes gekeken. 's Middags kwam haar vader thuis en die ontving me al even enthousiast, na 2 minuten zaten we al druk over skiën en sneeuw te kletsen, dus dat zat wel snor. 's Avonds werd er uitgebreid gegeten met biefstuk en veel meer lekkers onder het genot van een rood wijntje, dus kon wederom niet klagen. Zaterdags hebben we met z'n tweetjes een lange strandwandeling gemaakt met haar hond om even lekker uit te waaien en wat frisse lucht in de neus te krijgen....


Zo aan het strand struinend langs de duinen voelde ik me weer even in Nederland. December nadert langzaam en ik begin erg uit te kijken naar de kerstvakantie wanneer ik weer eens naar Apeldoorn kom. Inmiddels is het bijna 6 maanden geleden sinds ik voor het laatst in het kikkerlandje ben geweest en zo nu en dan mis ik wel wat mensen. Na de strandwandeling konden we thuis weer aanschuiven voor een voortreffelijke crème vissoep met witte vis, zalm en garnalen. Daarnaast stond er een schaal met blauwe schelpen (geen idee wat het op z'n Nederlands heet) waar je dan zo'n blubberig diertje ofzo uit moet lepelen. Ik heb er 1 geprobeerd en moet zeggen dat het niet vies smaakte. Maar het smaakte eigenlijk ook nergens anders naar, dus heb het daar maar bij gelaten. 's Avonds weer ik weer meegesleept naar vrienden van Borghild, waar we vervolgens een voortreffelijke lasagne kregen voorgeschoteld.. Hutje mutje vol en moe van alle nieuwe indrukken slenterden we tegen 11-en weer terug naar huis. Zondagochtend zette haar ouders ons nog een fantastisch ontbijt voor alvorens haar vader ons weer naar Stavanger reed. Na een 7 uur durende reis kwamen we laat in middag weer aan in vertrouwd Lofthus. Een fantastisch en erg gezellig weekend en erg leuk om weer wat andere mensen te treffen en haar ouders wat beter te leren kennen.
Vandaag zijn we hier op school weer verder gegaan met het bouwen van onze kajakken, waar ongelooflijk veel aan moet gebeuren. We hopen voor de Kerst klaar te zijn met het houten skelet.. Ik hoop dat we ze voor de Pasen helemaal klaar hebben, we zullen zien. Inmiddels is het hier alweer aardig donker. Vanmiddag verdween de zon om half drie achter de bergen en is het voor vieren donker.
Zonsopkomst in Hardanger
Zonsondergang in Hardanger
Verder blijven alle activiteiten elkaar opvolgen. Morgenmiddag scheur ik met de auto van Sindre naar Voss om Maarten op te halen, die vanuit Nederland op bezoek komt en hier tot en met zondag zal blijven. Beloofd een erg gezellige week te worden waar ik erg veel zin in heb. Ik houd jullie vanzelfsprekend weer op de hoogte!!
Groetjes uit koud Lofthus,
Cees.
|