Tsja, het is allemaal even wat anders gelopen dan gepland. We zijn dus niet naar Kjeragbolten geweest. Er is hier op school de laatste twee weekenden en zeker het laatste weekend veel gebeurd, téveel. Er zijn door dusdanig veel leerlingen dusdanig veel regels overtreden dat de school zich maandag genoodzaakt zag alle lessen af te gelasten en alle leraren bijeen te roepen voor spoedvergadering, waarbij onze tocht tot nader bericht ook werd geschrapt. Maandag hebben de leraren van acht tot acht uur vergaderd, zonder tot een conclusie te komen. Wij als schoolassistenten hebben er ook een aantal uur bij gezeten en het was erg slopend. De stemming op school was helemaal naar de maan. In de foaje zaten alle leerlingen de hele dag zenuwachtig te wachten. Dinsdag hadden de leraren nog een keer tot diep in de middag nodig om tot de conclusie te komen dat er zeventien leerlingen voor een week geschorst zouden worden en tien voor het hele resterende jaar, waarbij 1 onvoorwaardelijk. Negen kunnen hun schoolplaats nog terugkrijgen middels een sollicitatiebrief die volgende week behandeld wordt. Veel huilende mensen en dramatische taferelen, maar toen de geschorsten weg waren (in totaal dus zevenentwintig), was de rest eigenlijk opgelucht dat het achter de rug is. Zondag komen er dus zeventien terug en inmiddels is de stemming op school weer wat beter en we hopen de draad gauw weer op te kunnen pakken. Ik denk dat de leerlingen wel geleerd hebben van het hele verhaal en er de komende maanden niet meer op deze schaal regels overtreden zullen worden.
Erg vervelend was dus dat onze tocht waar ik erg lang naar uit had gekeken en na veel gezeur eindelijk doorgedrukt had gekregen, niet door ging. Er bestaat een hele kleine kans dat we de tocht alsnog volgende week maandag gaan doen, maar veel hangt af van het weer.
Idrett heeft door al het gedoe deze week maar 6 leerlingen en Friluftsliv maar 5, waardoor we woensdag de klassen samen hebben gevoegd en de hele ochtend in de gymzaal hebben gesport. Oef, het is duidelijk lang geleden dat ik gesport heb. Tijdens de zaalvoetbalpartijtjes trok ik het telkens maar 1 minuut, voordat ik hijgend en puffend steun moest vinden. Ook Håvard had duidelijk geen goede conditie.. Beschamend dat leraar en schoolassistent Friluftsliv na 3 uurtjes gym languit gestrekt op de vloer naar adem lagen te snakken!
's Middags hebben we de minibus gepakt en zijn naar Skjeggedal gereden waar een fijn pad langs een stuwmeer loopt waar je lekker kunt joggen. Heerlijk om even van school weg te zijn en uit te waaien. Het was prachtig weer en ik genoot van het uitzicht, in de verte konden we zelfs Trolltunga nog even zien.
's Avonds toverden we de foaje om tot muziekstudio, het eerste huisconcert van het jaar. Aangezien veel leerlingen dus geschorst waren, waren we met niet zo erg veel, maar het was imponerend om te zien hoe flink de rest was om al improviserend een alternatief programma in elkaar te draaien. Belangrijkste was dat we weer wat van de goede sfeer op school terug kregen. We kijken naar zondag uit, wanneer 17 leerlingen terugkomen naar school en hopen dat we de draad gauw weer op kunnen pakken. Maar iedereen is de negativiteit een beetje zat en alle neuzen zijn vooruit gericht. Ik heb er alle vertrouwen in dat we Hordatun weer tot een gezellige campus kunnen omtoveren!
Wat er volgende week gaat gebeuren weten we nog niet. Misschien gaan we met friluftsliv alsnog naar Kjeragbolten, misschien gaan we op kanotur of misschien beginnen we met het vervaardigen van winteruitrusting. We weten het nog niet. Maar ik houd jullie zeker op de hoogte!
Groetjes uit Lofthus,
Cees.
|