Mijn gastgezin woonde 5 minuten van Alta vliegveld af en ik werd netjes gebracht. Alta vliegveld is echt superklein en er was één iemand aanwezig om de mensen in de checken. Het vliegtuig dat uit Oslo moest komen had iets vertraging, maar ach, dat maakte niet zoveel uit. Ik kreeg een mooi plekje bijna helemaal achterin het vliegtuig bij het raam, zodat ik alles goed kon zien..
Rechtsboven zie je het hele vliegveld van Alta vlak nadat we zijn opgestegen....
Helaas was het erg bewolkt tijdens de vlucht, zodat ik maar weinig kon zien. Boven Zweden was het wat beter weer, zodat ik een glimp kon opvangen van de besneeuwde wereld beneden...
Helaas moest ik in Oslo bijna 3 kwartier wachten op m'n bagage. Maar op zich maakte dat niet zoveel uit. Er zou vandaag toch geen bus naar Odda/Lofthus gaan vanuit Oslo, dus ik had alle tijd. Eerst maar eens zien dat ik in Oslo kom met een 20 kg zware tas, een tas met ski's en skistokken en een rugzak. Gelukkig was daar de vliegtrein, die je voor maar (!!!) 20 euro in een goed kwartiertje naar Oslo CS brengt. Gelukkig kon ik als arme student voor maar 10 euro mee..
In Oslo heb ik de ski's en zware tas in een grote kluis gedumpt. Het is immers bijna 4 jaar geleden dat ik in Oslo was en nu ik toch zoveel tijd had, wilde ik de stad wel even in. En zo liep ik even later over de befaamde Karl Johansgate, die in de wintermaanden toch heel anders aandoet dan in de zomer:
Wat me opviel t.o.v. de vorige keer, was dat ik vandaag wel 20 bedelaars heb gezien uit Oost-Europa met of een bord om of op krukken of jammerend en klagend, maar in elk geval bedelend om geld. Dat is wel een verschil met Bergen, waar ik wel wat zwervers heb gezien, maar geen bedelaars...
Via het Parlementsgebouw (Stortinget) en het Nationaal Theater ben ik naar het paleis van de koning gelopen, waar ondanks dat het 6 graden (!!) boven nul was, de ijssculptuur ter ere van de 70e verjaardag van de koning vorige week nog fier overeind stond.
Ik had erg zin om het Vigelandpark te bezoeken. In mijn herinnering was het niet zo heel erg ver fietsen vanaf het paleis, maar ik kwam er gauw achter dat het te voet toch een aardig stuk is. Stomtoevallig kwam ik onderweg nog langs de Nederlandse ambassade... haha..
(je moet wat te fotograferen hebben, of niet?)
In het Vigelandpark was het rustig. Geen badende toeristen, hordes Japanners of op teenslippers sjokkende Nederlanders. Erg leuk om het park nu eens in een hele andere sfeer te zien.








Het kostte me nog eens een uur om weer terug te lopen naar het station. Aanvankelijk dacht ik dat ik wel in de jeugdherberg kon slapen, maar daar had ik toch niet zo'n zin in. Gelukkig had Ellen Marie gezegd dat ik als het zo uitkwam, wel bij haar kon slapen in Kongsberg. Na een sms-je was dat ok en zo nam ik tegen de avond de trein naar Kongsberg, een ritje van bijna 2 uur. Maar ik werd perfect van het station gehaald, bij thuiskomst werd er een werkelijk fantastische maaltijd gewokt en ik kreeg een heerlijk zacht bed. Wat wil je nog meer? Over de Noorse gastvrijheid niets dan goeds. Ik heb geslapen als een steen. 's Morgens werd ik netjes bij de bushalte afgezet. Laatste grote stap om weer in Lofthus te komen, was de Haukeliexpres. Na 6 uur rijden door de bergen, door bos, bos, bos, bos met sneeuw, sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw kwam ik aan in Odda, waar ik moest overstappen voor de laatste busrit van een half uurtje naar Lofthus. Daarna was het omhoog slepen van alle bagage de bult op naar school geen probleem meer. haha..
Samenvattend zag het weekje wintervakantie er qua reizen zó uit:
Noorwegen rond in 1 week zegmaar. Plus een spoedcursus 'friluftsliv i Finnmark'
Ik moet zeggen dat ik aardig gesloopt ben, maar het is een fantastisch week geweest om nooit te vergeten met een heleboel nieuwe ervaringen en herinneringen. Morgen beetje rustig aan doen, wassen en inpakken en dan gaan we dinsdag alweer naar Rjukan (6 uur rijden met de bus) om de Hardangervidda te doorkruizen, een tocht van 150 kilometer in 8 dagen op ski's.. Even kijken waar ik de energie vandaan ga toveren. Ach, komt vast wel goed, zolang we een beetje mooi weer hebben.
Jullie zijn weer bij! (en ik heb lamme vingers van het typen)
Groetjes daar in Nederland!!
Ha det bra,
Cees.