|
De laatste dag alweer. Nee, niet alweer. Al die drukke dagen achter elkaar vormden samen bijna een maand, zoveel als we gedaan en beleefd hebben. 's Morgens heb ik nog even een wandeling in de omgeving gemaakt. Vooral ook om foto's te maken van de wegbordjes. Want hoe noordelijk ligt Olderfjord nu eigenlijk? Nou: zó noordelijk! (voor de topografische wonders onder ons)


Er werd storm gemeld voor komende vrijdagnacht. Aangezien ik zaterdagochtend het vliegtuig zou pakken vanuit Alta, waren ze bang dat de bergweg naar Alta 's morgens gesloten zou zijn. Daardoor moest ik vrijdag al naar Alta en daar overnachten. Met één telefoontje werd geregeld dat ik bij vrienden van Jan zou kunnen slapen. Nou goed, Marte zou me naar Alta brengen en we konden het ritje mooi combineren met een bezoek aan het ijshotel. Dat ijshotel was helaas alleen van 12.00 tot 14.00 geopend en aangezien het 1,5 uur rijden was vanuit Olderfjord, vertrokken we niet al te laat. Met alle bagage in de auto bedankte ik Grete-Liv voor hun gastvrijheid en fantastische week. Jammer dat de terugreis al zo vroeg moest beginnen. Maar goed, de weg naar Alta is op zich ook een beleving. En een bezoekje aan het benzinestation leverde dit plaatje op.
De E6 naar Alta...
Even voor 12-en waren we in Alta. 'Help je me mee zoeken?' vroeg Marte.. Haha, t bleek dat ze niet precies wist waar het lag. Tsja, in elk geval in de gemeente Alta, maar die is zo groot als een Nederlandse provincie. We sloegen een zijweg in en reden die wel 10 kilometer af. 'Nee, hier is het toch niet' Enzo reden we weer terug naar Alta, om vervolgens een andere weg wel 15 km af te rijden de bossen en bergen in. 'Hè? Nee, ook niet hier' 'Misschien toch daar waar we al zijn geweest' Na nog eens 30 km zijn we gestopt bij een camping om het te vragen. We moesten nog een andere landweg inslaan. Toen we ook die helemaal af waren gereden (nog eens 15 km) totdat hij doodliep in het bos, begonnen we ons af te vragen of we het zouden vinden. Op de weg terug naar de hoofdweg, kwamen we echter een kleiner zijweggetje tegen, waarbij alleen vanaf deze kant een bordje stond. Gevonden! Haha. 't had ons 2 uur gekost en toen was het al 2 uur. Maar goed, er waren geen gasten in het hotel, dus we mochten toch naar binnen om een kijkje te nemen. Indrukwekkend om te zien hoe alles in de sneeuw is uitgehouwd. Schitterend!








Na een laatste keer naar Alta te zijn gereden, hebben we pizza en hamburger gegeten bij de Italiaan. Het laatste ritje naar m'n 'gastgezin' voor de nacht verliep ook niet zonder problemen: we moesten wel 6 keer keren en 3 keer bellen om het juiste adres te vinden. Ik vond het jammer dat ik hier al afscheid moest nemen van Marte (zij zou zondags pas reizen omdat ze naar Trondheim moest). We hebben echt een supergezellige week samen gehad met ongelooflijk veel activiteiten en gekke dingen.
De mensen bij wie ik mocht logeren, waren heel aardig. Enige nadeel was dat hun dochtertje van 6 jarig was en 10 overenthousiaste vriendjes en vriendinnetjes op bezoek had die er niet voor terugdeinsden het huis ondersteboven te rennen en gillen. Zowel de moeder als ik waren ongelooflijk blij toen alle kinderen om half 8 de deur uit waren gewerkt. Het klikte best goed tussen deze mensen en mij en onder het genot van een rood wijntje (dat moet maanden geleden zijn!!!) hebben we nog een hele tijd gekletst. Maar toen ik het kussen raakte, was ik met 5 seconden vertrokken...
|