Jep, waar waren we gebleven? O ja: 1 dag in Lofthus na de skitocht en vervolgens weer door... Het was immers alweer wintervakantie. Op naar Kvikne in Nord-Østerdalen...

Daar dus. Vrijdagochtend 8 uur begon de lange lange reis. Eerst per bus naar Brimnes, boot naar Bruravik en bus naar Voss, waar ik anderhalf uur op de trein naar Oslo moest wachtte, een tocht van 6 uur. In Oslo had ik een uurtje te wachten voordat ik de trein naar Hamar nam, een ritje van anderhalf uur, waar ik overstapte op de trein naar Tynset, nog eens 3 uur tokkelen. In Tynset stond de taxi die Jorid voor me had besteld netjes op me te wachten en na nog eens drie kwartier kwam ik 's avonds rond kwart voor 12 aan in Kvikne, waar het 22 graden onder nul was en Jorid me met een grote glimlach stond op te wachten... Na het bijwerken van de laatste roddels over de leerlingen van vorig jaar (Jorid was vorig jaar leerling in de voetbalklas), was het erg goed om onder de dekens te kruipen in de logeerkamer waar ik afgelopen zomer ook sliep...
De boerderij van de familie Flå. Links zoals het er nu bijligt, rechts afgelopen zomer...
De 22 graden onder nul waren echter omgezet in 5 graden boven nul toen ik wakker werd. Dikke regendruppels tikten op de ramen. Wat is dit? Nog nooit had Jorid gezien dat het in februari had geregend in Kvikne, samen met enkele plekken in Lapland 1 van de koudste plekken in Noorwegen... Ondanks de regen bonden we toch de latten maar onder, want dat was het doel van mijn verblijf in kvikne: trainen voor de grote Birkenbeinerrennet over 3 weken, een 54 kilometer lange langlauftocht van Rena naar Lillehammer over de bergen.. Aan de andere kant van de weg ligt een loipe waar we een tochtje van een aantal kilometer hebben gemaakt, terwijl Jorid me wat kneepjes van het langlaufen leerde. Langlaufen in sporen heb ik immers bijna nooit gedaan, gewend als ik ben aan mijn crosscountry ski's en losse sneeuw...
's Middags stond de hele boerderij op de kop. De oma van Jorid was de week ervoor 75 geworden en gedurende de dag druppelde er meer dan 25 familieleden binnen, van jong tot oud... En ik kende vrijwel niemand.... Oef, nee, de eerste uurtjes voelde ik me erg opgelaten. Maar de taart die ik had gebakken voor de oma van Jorid, viel in goede aarde en aan het eind van de avond had ik heel wat gekletst met de verschillende ooms, tantes, neven en nichten...
Het weer bleef echter slecht en zondag konden we ook enkel een klein tochtje maken in de loipe. Gedurende de dag kon ik niet zo heel veel doen. Een aantal familieleden waren nog op de boerderij. Aparte is dat iedereen ernaar handelt alsof de boerderij voor hem/haar thuis is. Het huis is dan ook een familieaangelegenheid en de boerderij gaat over van generatie op generatie... Aan het eind van de dag waren Anette (zus van Jorid) en ik al die mensen echter zat en hebben we in de regen een klein tochtje gejogd langs de hoofdweg.. Maandag was het nog steeds pokkeweer, maar hebben Jorid en ik toch een klein tochtje in de bergen gemaakt. Het waaide en sneeuwde echter zo erg dat we al snel weer omkeerden en terugreden naar de boerderij. Dankzij het slechte weer hebben we voornamelijk binnen moeten zitten en heb ik ook geen foto's kunnen maken, dus dat was erg jammer...
Dinsdags zijn we naar Røros gereden, een tochtje van anderhalf uur. Jorids moeder woont daar vlakbij en we konden daar een nachtje slapen zodat we alle tijd hadden om de Rørosmartnan te bezoeken, een jaarlijkse markt waar duizenden mensen op afkomen. Van heinde en verre komen allerlei marktkooplui, velen met paard en slee. De 4 daagse markt werd geopend met de intocht van 83 paarden en sleden, volksdans en muziek...
Op de markt waren allerlei, voornamelijk traditionele producten te verkrijgen uit alle delen van het land. Antibont moet je op deze markt niet zijn, want er werden heel veel winter bontkleren, mutsen en wanten verkocht... Maar ook houtwerk, worsten, wafels en tal van andere lekkernijen. Leuke was dat je bij bijna alle kraampjes wel wat gratis kon proeven, zelfs Nederlandse poffertjes!
Tussen alle mensen in troffen we de moeder van Jorid die van haar werk kwam en hebben we ons in een restaurantje gepropt voor een bakje koffie en wat gebak. Tegen het eind van de middag reden we naar haar huis, waar we taco's hebben gegeten en tot laat in de avond hebben gekletst en gekaard.
Woensdag was de dag dat ik terug zou reizen. 's Morgens zijn we eerst nog een keer naar Røros gegaan voor een rondje over de markt en een kleine skitocht. Het was namelijk eindelijk mooi weer geworden. Met een prachtig uitzicht op de Zweedse bergen in de verte gleden we door versgereden loipes in een heerlijk zonnetje...


Na een tochtje van een uurtje reden we terug naar het huis van Jorids moeder, waar we gauw nog wat hebben gegeten, alvorens Jorid en Anette me weer naar Tynset reden om me op de trein te zetten. Ik zei dat de trein om kwart voor 4 ging (terwijl deze om 4 uur zou gaan) en dat heeft me een stressvol ritje bespaard, want we kwamen precies kwart voor aan (terwijl het 3 kwartier rijden was)... Om half 10 was ik weer in Oslo, waar ik afgesproken had met Marte (die nu nabij Oslo studeert, vorig jaar was ik bij haar op bezoek in Noord-Noorwegen). We hadden 1 uur voordat m'n trein naar Stavanger zou vertrekken. Na het dumpen van de bagage in een kluisje, zijn we gauw een kafeetje aan de Karl Johans gate ingedoken voor een kopje koffie. Erg leuk om even bij te kletsen, maar de tijd vloog veel te snel voorbij. Kwart voor elf zat ik weer in de trein, de nachttrein naar Stavanger, voor een ruim 8 uur lange reis naar Bryne, waar Borghild me de volgende ochtend zou ophalen....
|