Het werd wel weer eens tijd voor een nieuwe tocht. We hebben als schoolassistent de afgelopen maand eigenlijk niet zo heel veel te doen gehad en ondanks dat het niet bepaald lekker weer was de afgelopen week (de ene na de andere storm raast over Zuid-Noorwegen), was het toch erg fijn om even weg te zijn van school. Afgelopen maandag reden we in de regen weg en scheurden in noordelijke richting langs de fjord, richting Eidfjord. Håvard was de dag ervoor in z'n eentje de vidda opgeweest en had een locatie gevonden met de juiste hoeveelheid en type sneeuw om een sneeuwgrot te graven. Het was nog wel even lastig om die locatie terug te vinden, want het was verschrikkelijk mistig en het regende toen we op de latten van de minibus weggleden. Het was echter maar iets meer dan een kilometer en na het uitzetten van een kompaskoers vonden we de locatie: een U-vormig door een beek gevormd dalletje waarin door de stormen van de laatste tijd enorm veel sneeuw was geblazen. We verdeelden de groep in drie. Ik kwam bij Martin en Rune in en we pakten gelijk de spades ter hande en begonnen verwoed te graven.

We hadden 2 groepen van 3 en 1 groep van 4 die elk hun eigen snøhule (ik vind sneeuwgrot een dom woord) zouden graven. Je kunt niet zomaar in het wilde weg graven en daarom hadden we de week ervoor op school theorie les gehad. Als eerste moesten we een gang graven, 1 meter onder de sneeuwrand, waarin we konden staan, een halve meter breed en een meter of 3 lang. Dat klinkt makkelijker dan het is, want sneeuw kan behoorlijk compact zijn, zeker zo diep in een sneeuwberg. Af en toe is het net of je ijs in een gletsjer staat te hakken. Misschien wel leuk om wat theorie te laten zien, wordt het voor jullie ook wat makkelijker voor te stellen. De ene groep van 4 groef 2 gangen zodat ze effectiever konden werken:
Links: vooraanzicht. Rechts: bovenaanzicht
Vervolgens groeven ze vanuit beide gangen naar elkaar toe, maar lieten daarbij de onderste helft ongemoeid, zodat er een verhoging ontstond waarop ze konden slapen... Daarna gooiden ze een van de gangen voor de onderste helft dicht met sneeuw en sloten de opening naar buiten toe af, zodat er nog maar 1 opening overbleef... Om de warmte niet uit de snøhule te laten ontsnappen, moet de ingang in z'n totaal lager liggen dan de ligplaatsen. Daarvoor werd de ingang voor de bovenste helft afgesloten en de ingang zelf aan de onderkant uitgediept...
Links: bovenaanzicht. Rechts: vooraanzicht.
Martin, Rune en ik waren dus maar met z'n drieën en dan is 2 gangen graven wat teveel werk. We groeven 1 gang, waarbij we achter elkaar stonden: 1 groef de gang, de 2e transporteerde de sneeuw verder naar achter en de derde schepte de sneeuw naar buiten. Een behoorlijk zwaar werkje! We kozen ervoor aan weerszijden van de gang bedden te maken: 1 eenpersoonsbed aan de linkerkant en een tweepersoonsbed aan de rechterkant. Aan het einde van de gang, tussen de bedden in groeven we een keukentje.... Leuke aan graven in de sneeuw is dat je kunt maken wat je wil en zo groeven we allerlei kastjes voor de kookuitrusting, kaarsen en andere spullen....
Bovenaanzicht van de snøhule die Martin, Rune en ik gegraven hebben...
Foto's!!
Links: Martin bezig met onze gang. Rechts: alle snøhuler op een rijtje
Links: Fredrik. Rechts: Marius
Na 5 pittige uren van graven, graven en nog eens graven waren de snøhuler klaar. Martin, Rune en ik hadden er zo'n lol in dat we zelfs een minigang groeven naar onze buren. Onze snøhule was 1 van de allergrootste en van alle gemakken voorzien. Wie wil er nu in een saaie hut of hotel slapen als je ook in een snøhule kunt slapen die je zelf gebouwd hebt? Enkel de rendierhuiden ontbraken...
Rune
Dit is het echte buitenleven: liggend in een warme slaapzak in een snøhule, met de kaarsen aan en het avondeten pruttelend op de primus...
Martin als chef de cuisine...
's Avonds zochten de leden van de verschillende snøhuler elkaar veelvuldig op om elkaars bouwwerken te bewonderen, af te kraken, een kop warme chocolademelk te bietsen of gewoon lekker te ouwehoeren. Sneeuw isoleert als de beste, zodat het binnen een behaaglijke 0 graden was en compleet stil: de harde wind buiten kon je niet eens horen....


De volgende ochtend hebben we tot zonsopkomst (half negen) uitgeslapen. Toen ik m'n hoofd zonder muts (het was zo warm in de slaapzak) uit de ingang stak, wachtte me een onaangename verrassing: keiharde wind en sneeuw. Binnen 1 seconde was m'n hele gezicht zeiknat... En dat terwijl het binnen compleet stil was. Buiten was er nauwelijks zicht en een keiharde wind blies meer en meer sneeuw voor de ingang, zodat we ons na het ontbijt en het inpakken, uit moesten graven. Met deze wind was het niet te doen op tocht te gaan en we besloten rechtstreeks terug naar de minibus te gaan. Een snijdende wind sneed in onze gezichten. De ski's zaten onder een 3 centimeter dikke ijslaag, die lastig weg te krabben was. Ondanks dat we nauwelijks wat zagen en het verschrikkelijk koud was met deze wind, was het heerlijk om zo aan de weerselementen onderhevigd te zijn... Het maken van de volgende foto's heeft me bijna 3 vingers gekost....


We hoefden niets te doen, want aangezien we (gelukkig!!) de wind in onze rug hadden, werden we vanzelf vooruit geblazen.
Een prachtig gezicht! De laatste tweehonderd meter gleden we langs de kant van de weg. Ik schrok me dood toen er van achter me opeens een sneeuwschuiver en een aantal vrachtwagens in slakkentempo voorbij kwamen rijden. Haha...
Glijdend langs rijksweg 7.
Toch wel lekker dat we niet al te lang hoefden, want dankzij de temperatuur van rond het vriespunt, was alles klets en kletsnat. Na een kleine anderhalf uur rijden waren we weer terug in Lofthus... Helaas hadden we maar 1 overnachting op deze tocht. Januari is een beetje een dode maand hier en ik zal blij zijn als er straks weer wat meer gaat gebeuren. Bovenop de winter- en paasvakantie hebben de schoolassistenten de hele volgende week ook nog eens vrij gekregen omdat er een seminar op school is dat wij vorig jaar al hebben gevolgd. Om ons niet te vervelen, hebben Borghild en ik besloten om weg te gaan. Zondag reizen we naar Nærbø, waar we een paar dagen blijven om wat leuke dingen te doen. We mogen tot het einde van het schooljaar de 'oude' auto van Borghilds vader lenen en rijden donderdag naar Bergen om Borghilds zus te bezoeken. Daar blijven we tot en met het weekend, zodat we wat leuke dingen kunnen doen en ik wellicht Ingrid nog een keertje kan opzoeken. De hondensleetocht die de week daarna gepland was, is verplaatst naar na de Pasen, dus wat ik ga doen als ik weer terugkom, weet ik nog niet. Ik blijf dan maar 1 week in Lofthus, dan is het dus alweer wintervakantie. Afgelopen week heb ik met Jorid, een meisje dat hier vorig jaar op school zat, geregeld dat ik een paar dagen bij haar kan logeren, zodat we wat op de ski's kunnen trainen voor de grote Birkenbeinerrennet vlak voor Pasen.... Maar later meer daarover. Ik sluit af met een paar winterplaatjes van Lofthus die ik vorige week heb geschoten.
Jullie zijn weer op de hoogte!
Groetjes uit wit Lofthus,
Cees.
|