Hardangervidda kryssing

<body topmargin=0 leftmargin=0 marginheight=0 marginwidth=0> <table cellpadding=0 cellspacing=0 border=0><tr> <td valign="top" colspan=2 height=90 BGCOLOR="#BF0000" TEXT="#F7F7FF" bgproperties="fixed" background="1b600950dvldal.jpg"> <div> <A HREF="http://www.ceesapon.nl" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl"><U><B><IMG SRC="0154b190.gif" border=0 width="75" height="25" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A><B> </B><FONT SIZE="1" COLOR="#FFFF00" FACE="Arial" ><A HREF="http://www.ceesapon.nl/id23.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl/id23.htm"><U><B><IMG SRC="0187d0f0.gif" border=0 width="125" height="15" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A></FONT><FONT SIZE="5" COLOR="#BF0000" FACE="Book Antiqua" ><B>Cees Apon Outdoorlife Website</B></FONT></div> <bR> <div> </div> </td> </tr><tr> <td valign="top" width=230 BGCOLOR="#FFCC66" TEXT="#080000"> <div> <A HREF="index.htm" TARGET="_top" TITLE="Maart"><U><IMG SRC="15896190.gif" border=0 width="150" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <bR> <div> <IMG BORDER="0" SRC="1x1.gif" HEIGHT="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0" WIDTH="100"> <A HREF="id13.htm" TARGET="_top" TITLE="Liseth"><U><IMG SRC="15764190.jpg" border=0 width="100" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <bR> </td> <td valign="top" height=390 BGCOLOR="#FFFFFF" TEXT="#080000"> <bR> <div> Yes... Vorige week maandag was het dus even behoorlijk stressen. Kleren wassen, rugzak inpakken, skispullen verzamelen, bijeenkomst met friluftsliv om alle uitrusting en al het eten voor de hele komende week bij elkaar te verzamelen. Sinds het slapen op keiharde sneeuw 2 weken ervoor had ik last van m'n schouders en daardoor kreeg ik toestemming om een eigen 'pulk' (treksleetje) mee te nemen waarin ik mijn spullen kon stoppen, maar die ik dus wel zelf over de hele vidda zou moeten trekken. Behalve 'mijn' pulk hadden we er nog 2 met eten, tenten, kookuitrusting en andere spullen die de leerlingen om de beurt zouden moeten trekken. Even leek het erop dat we de route moesten veranderen, want het was bijzonder slecht weer en de weg over de Hardangervidda was meer gesloten dan open voor verkeer. Dinsdagochtend was de Hardangervidda echter open zodat Arne ons naar Dagali kon rijden, een tocht van ongeveer 4 uur...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1c1ee9e0.jpg" border=0 width="750" height="414" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Vervolgens was het aan ons om het hele pokkeneind weer terug te sjouwen op de ski's. Hoewel het weer aan de westkant van de vidda ronduit onstuimig te noemen was, was het weer in Dagali wat rustiger, zodat we zelfs met wat zon in de gezichten de eerste kilometers konden afleggen...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1c35e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1c55e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> De zware rugzakken en pulken zorgden er echter voor dat het allemaal niet zo snel ging. Bovendien lag de temperatuur rond het vriespunt, waardoor het smeren van de ski's lastig was. Eerst smeerden we de ski's met een wax die eigenlijk iets te hard was, waardoor we totaal geen grip hadden en continu glibberden en daarna smeerden we met een wax die te zacht was, waardoor de sneeuw onder de latten bleef plakken en we totaal niet gleden... We hadden echter 9 dagen om in Lofthus te komen, terwijl het traject van zo'n 140 kilometer in 6 dagen te doen moest zijn, dus we hadden alle tijd. Nadat we een lang bevroren meer bijna helemaal over waren gegleden (het einde kwam nooit in zicht), sloegen we tussen de berkenbomen ons tentenkamp op en kropen gauw in onze warme slaapzakken. De volgende ochtend werden we wakker met een verse laag sneeuw die alles bedekte...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1c688e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1c85e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1ca5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> De dag begon schitterend, met deels blauwe hemel en zon, waardoor de klimmetjes door het berkenbos vrij pittig waren. Inmiddels is het alweer maart en de zon heeft al aardig wat aan zijn krachten teruggewonnen. Nadat we uit het dal omhoog geklommen waren, konden we echt zeggen dat we op de Hardangervidda waren. Voor ons lag de wijde witte vlakte voor ons met wat bergpieken op de achtergrond. </div> <bR> <div> <IMG SRC="1cd5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1cf5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Op de Hardangervidda heb je geen bomen en al gauw begon het hard te waaien. Een wolk hulde ons in de mist en de wind nam sterk in kracht toe. Het zicht werd minder en minder en de wind harder en harder. Toen we op een gegeven moment omver geblazen werden door de wind (ik gok kracht 8) en we moesten schreeuwen om elkaar te verstaan, hebben we ons ingegraven en een windscherm van sneeuw gebouwd. Doordat de temperatuur slechts iets onder nul was, was veel sneeuw die op m'n jack en broek was gewaaid, gesmolten en op den duur naar binnen gedrongen. Nat en koud zat ik te bibberen en had geen zin om te eten, verder te gaan of zelfs de moeite te nemen om extra kleren aan te trekken. Ik geloof niet dat ik het ooit kouder heb gehad dan deze dag. Uiteindelijk wist Håvard me ervan te overtuigen dat ik wat extra kleding aan moest doen en paradoxaal genoeg in de harde wind stil moest staan. Dat hielp, want de wind blies de kleding droog en zo werd ik weer wat warmer. Het weer werd er echter niet beter op en na 2 uur wachten, waagden we ons op de ski's om iets verder beschutting te zoeken in een klein dal om daar de tenten op de zetten. Er was een fraaie sneeuwduin gevormd in het dal en Martin, Rune, Kristoffer en Marius namen de spades ter hande om een snøhule te graven... </div> <bR> <div> <IMG SRC="1d15e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1d35e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1d55e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Door het slechte weer hadden we die dag slechts 8 kilometer afgelegd. Maar dat maakte de tocht naar de eerste blokhut (turisthytte) enkel korter. Donderdagsochtend was het wat kouder geworden en leek het weer wat opgeknapt, zodat we in alle rust en stilte in een lekker zonnetje achter elkaar aansloften over de heuveltjes en bevroren meren...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1d75e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1d95e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1da88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Na de lunsj (die we wederom in de beschutting van een zelfgebouwd windscherm moesten nuttigen) werd het weer echter weer slechter. Een koude stevige wind, recht in het gezicht. Zwijgzaam zwoegden we achter elkaar aan en bij elke korte stop vroegen de leerlingen me hoe ver het nog was. De laatste kilometers was het zicht weer zeer slecht en na 2 koude dagen met veel wind en nattigheid was het erg lekker om bij de hut aan te komen: die voor een groot gedeelte was ingesneeuwd. Zeker drie meter sneeuw moesten we weggraven voor de ingangsdeur, voor een groot gedeelte verijste gele sneeuw veroorzaakt door (zoals we later in de hutprotocol konden lezen) luie Nederlanders die door de harde wind gewoonweg 1 meter buiten de ingang voor de deur hadden geplast... Bah! We stookten de houtkachels op en kookten water voor de warme chocolade melk terwijl alle schoenen, mutsen, handschoenen en andere kleding hing te drogen. Heerlijk om op een matras binnen te kunnen slaapten en allen hoopten dat het de volgende dag wat beter weer zou zijn, het zou immers de langste dag worden van de hele reis: 22 hemelsbrede kilometers naar de volgende turisthytte: Sandhaug...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1db88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <I>Rauhellern turisthytte...</I></div> <bR> <div> Half zeven ging de wekker en riep Håvard dat we uit onze slaapzakken moesten komen om ons in skikleding te hijsen, in te pakken, havermout te maken en water te koken voor in de thermossen. Buiten waaide het nog wel wat, maar een prachtige zonsopgang en heldere lucht beloofde veel goeds....</div> <bR> <div> <IMG SRC="1dc88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Nadat we een tien kilometer lang meer over waren gestoken (voor m'n gevoel kwam de andere kant noooit dichterbij), sloeg het weer echter weer om en na de lunch veranderde het zicht in dit:</div> <bR> <div> <IMG SRC="1dd88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> Wit boven, onder, link, rechts, voor en achter... Het voelde een beetje alsof we in de nepwereld van The Matrix waren, het programma waarin Morpheus aan Neo uitlegt hoe de Matrix is ontstaan en in elkaar steekt en waarbij alles in eerste instantie compleet leeg en wit is. Zo was het ook op de ski's. Contrasten waren er niet, geen bergen, niets.. Sommige stukken kon je zelfs niet voelen of je nu naar beneden of naar boven ging. Het maakte de navigatie er niet gemakkelijker op...</div> <bR> <div> <IMG SRC="1df5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1e15e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> De laatste kilometers stak de wind weer op en werd het erg koud. Heerlijk om weer in een hut te overnachten! </div> <bR> <div> <IMG SRC="1e288e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <I>Sandhaug turisthytte...</I></div> <bR> <div> De volgende dag was misschien wel de allerzwaarste dag. Zoals we eerder hadden gezien gedurende de tocht, was het 's morgens nog redelijk weer, maar dat sloeg na de lunch om. Het is een soort ongewenste traditie geworden dat telkens wanneer we ons neerzetten om wat eten, het verschrikkelijk begint te waaien en te sneeuwen... </div> <bR> <div> <IMG SRC="1e388e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Van vrijwel windstil veranderde het tot een windkracht 7, 8 tot misschien wel 9 binnen een uurtje. Eigenlijk best eng om te zien hoe snel het weer in de bergen kan omslaan. Op een gegeven moment waaide het zo hard dat we ons hele gezicht moesten bedekken, er een paar omver geblazen werden en we elkaar nauwelijks meer konden zien. Het was nog maar een paar kilometer naar de turisthytte van Hadlaskard. Håvard werd redelijk bezorgd en vroeg om de 5 minuten of het wel goed met ons ging. Hij overwoog om onszelf in te graven, maar wij vonden het ondanks de snijdende wind eigenlijk alleen maar gaaf en voelden ons echte poolreizigers!</div> <bR> <div> <IMG SRC="1be88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1e65e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1e85e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1e988e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> We navigeerden volledig op de GPS en kwamen stapje voor stapje vooruit... De laatste kilometers kropen voorbij. Iedereen had z'n gezicht met een buff toegedekt, maar aangezien je er doorheen moet ademen, werden deze vochtiger en vochtiger. Al dat vocht bevroor door de koude wind, zodat iedereen na een paar uur door de storm, dikke ijsplakaten en ijspegels in het gezicht had. Geen gezicht, haha!</div> <bR> <div> <IMG SRC="1eb5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1ed5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <I>Links Rune, rechts ik.</I></div> <bR> <div> De laatste 2 kilometer klaarde het plotseling op, zodat we op ons gemak naar Hadlaskard turisthytte konden glijden. Heerlijk om weer in een hut te kunnen slapen! Na meer dan 100 kilometer en zoveel wind tegen was iedereen behoorlijk kapot, zodat we besloten om hier een rustdag te houden.</div> <bR> <div> <IMG SRC="1ee88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <I>Hadlaskard turisthytte...</I></div> <bR> <div> Wat een heerlijk gevoel om niet om half zeven op te hoeven staan, maar lekker in de slaapzak te kunnen blijven liggen.... We hebben de hele dag niets anders gedaan dan suffen, slapen en eten, zodat onze spieren rust kregen en we nieuwe krachten konden verzamelen voor de laatste 40 kilometer... Maandagochtend was het 's morgens redelijk weer. Zou het deze dag dan eindelijk eens een hele dag mooi weer worden? </div> <bR> <div> <IMG SRC="1ef88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <I>Hårteigen op de achtergrond. West-Hardangervidda op z'n mooist....</I></div> <bR> <div> Dat werd het gelukkig. De hele dag geen wind, zo'n 10 graden onder nul en een heerlijk Paasweer zoals ze dat hier noemen. Ookal was het dik onder nul, voelde het met de zon alsof het 15 graden was en lente, ondanks een dik pak sneeuw van 2 meter onder onze latten. We hebben wel anderhalf uur tegen een hut aangezeten om te lezen en uitgebreid te zonnen. Eigenlijk is het goed geweest dat we wat slecht weer hebben gehad, zodat we het mooie weer des te meer waarderen....</div> <bR> <div> <IMG SRC="1f12c900.jpg" border=0 width="300" height="400" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1f35e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1f488e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Ook de laatste nacht sliepen in een turisthytte, Stavali. Deze was enorm groot, zodat het erg moeilijk was om hem warm te stoken. Na de maaltijd van rendiervlees en aardappelpuree kropen de meesten dan ook vroeg in de slaapzakken...</div> <bR> <div> De laatste morgen werden we wakker terwijl de wind om de hut huilde. Ongelooflijk, zo snel en vaak als het weer hier omslaat. Aangezien het laatste stuk een bijzonder lastige afdaling van ruim 1000 meter hoogteverschil door smalle dalen, langs grote watervallen en door bossen bevatte, wilde Håvard zo snel mogelijk vertrekken voordat het zicht zou verslechteren. Na een pittige laatste klim begon dan de afdaling met af en toe zeer steile stukjes. Op een gegeven moment was het zó steil dat we de ski's af moesten doen en een heel stuk moesten lopen....</div> <bR> <div> <IMG SRC="1f588e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1f75e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="1fb5e070.jpg" border=0 width="350" height="263" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="1fc88e60.jpg" border=0 width="648" height="486" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Na nog een paar lastige passages door het bos met steile hellingen en vele valpartijen en hier en daar wat vloekpartijen, kwamen we op een tractorweg, die we konden gebruiken om verder naar beneden richting Kinsarvik te zoeven. Fantastisch om over dit steile weggetje naar beneden te roetsjen, over te hangen in de haarspeldbochten en te accelereren op de rechte stukken. Het was de laatste dagen koud geweest voor Hardanger begrippen en er lag sneeuw helemaal totaan de parkeerplaats waar Arne ons met de minibus zou ophalen!</div> <bR> <div> Na ruim een week was het heerlijk om weer te kunnen douchen en om iedereen weer op school te kunnen zien... We hebben nu een paar dagen rust, voordat we maandag weer vertrekken, dan met de hele school, de Hardangervidda op voor een aantal dagen skikamp. Volgende week donderdag komen we weer terug en vrijdag reizen Ole Kristian (schoolassistent van de jakt og fiske-klas) en ik naar Rena, vanwaar we zaterdag op de ski's vertrekken naar Lillehammer, een tocht van 54 kilometer waaraan zo'n 14.000 Noren deelnemen. Na afloop vieren we samen met de andere schoolassistenten en een aantal leerlingen van vorig jaar die ook aan die tocht mee gaan doen, feest in een hut die we hebben gehuurd en zondags rijden we naar Nederland (Sindre, Ole Kristian, Ellen Marie, Borghild en ik) om de Paasvakantie in Nederland te vieren. Iets waar ik erg naar uit kijk! Wanneer we weer terug zijn in Noorwegen staat er nog het e.e.a. te gebeuren, maar dat horen t.z.t. wel.</div> <bR> <div> Deze dagen ben ik dus voornamelijk bezig met mail en site bijwerken, kleren wassen, uit- en inpakken en andere huishoudelijke dingetjes. Verder heb ik een hoop sollicitaties de deur uitgestuurd voor een zomerbaan in Noorwegen. Het plan is om vanaf 1 juni tot half augustus in Noorwegen wat bij te verdienen voor wanneer ik in augustus weer ga studeren, waarschijnlijk ook in Noorwegen.. ;-) Het schooljaar eindigt hier 16 mei en Borghild en ik hebben de vrije tijd tot 1 juni benut door een vakantie te boeken in Griekenland. 17 mei zullen we voor een weekje naar het eiland Santorini reizen om wat te relaxen, te zwemmen en te zonnen, kortom: genieten! Want daar draait het in het leven toch om? ;-)</div> <bR> <div> Jullie zijn voorlopig weer op de hoogte! ;-)</div> <bR> <div> Groetjes uit koud en wit Lofthus (veel sneeuw hier nu!)</div> <bR> <div> Cees.</div> <bR> <bR> </td> </tr></table></body>