Birkenbeinerrennet

<body topmargin=0 leftmargin=0 marginheight=0 marginwidth=0> <table cellpadding=0 cellspacing=0 border=0><tr> <td valign="top" colspan=2 height=90 BGCOLOR="#BF0000" TEXT="#F7F7FF" bgproperties="fixed" background="1b600950dvldal.jpg"> <div> <A HREF="http://www.ceesapon.nl" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl"><U><B><IMG SRC="0154b190.gif" border=0 width="75" height="25" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A><B> </B><FONT SIZE="1" COLOR="#FFFF00" FACE="Arial" ><A HREF="http://www.ceesapon.nl/id23.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl/id23.htm"><U><B><IMG SRC="0187d0f0.gif" border=0 width="125" height="15" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A></FONT><FONT SIZE="5" COLOR="#BF0000" FACE="Book Antiqua" ><B>Cees Apon Outdoorlife Website</B></FONT></div> <bR> <div> </div> </td> </tr><tr> <td valign="top" width=230 BGCOLOR="#FFCC66" TEXT="#080000"> <div> <A HREF="index.htm" TARGET="_top" TITLE="Maart"><U><IMG SRC="15896190.gif" border=0 width="150" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <bR> <div> <A HREF="id13.htm" TARGET="_top" TITLE="Liseth"><U><IMG SRC="15664190.jpg" border=0 width="100" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A> <IMG BORDER="0" SRC="1x1.gif" HEIGHT="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0" WIDTH="100"></div> <bR> </td> <td valign="top" height=390 BGCOLOR="#FFFFFF" TEXT="#080000"> <bR> <div> De volgende ochtend renden Ole Kristian en ik de weg af met rugzakken en ski's om de bus van half elf naar Odda te halen. Het was een begin van een lange, lange reis. In Odda namen we de bus naar Oslo, die er zo'n 7 uur over doet. Van te voren wisten we dat we 17 minuten in Oslo zouden hebben om vanaf daar de trein naar Hamar te halen, als de bus tenminste geen vertraging zou hebben. In Haukeli moest de bus echter al op een andere bus wachten die vertraging had, waardoor we bijna al onze speling verloren. De rest van de dag hebben we min of meer gestrest in de bus gezeten of deze de vertraging wel weer in zou kunnen halen. We kwamen echter zelfs een paar minuten voor verwachtte aankomsttijd op het busstation in Oslo aan. In alle haast renden we door naar het station, waar het een drukte van belang was. Tientallen, honderden mensen met ski's, die allemaal deel zouden nemen aan "Birken", een zeer populaire langlaufwedstrijd die maar liefst 54 kilometer lang is en van Rena in Østerdalen over de bergen naar Lillehammer in Gudbrandsdalen loopt. De NSB zette bussen in omdat niet iedereen in de trein pastte. Omdat wij als 1 van de eersten op het perron hadden gestaan, betekende dat dat we als sardientjes in een blikje in de trein naar Hamar tokkelden. Daar stond een nog kleinere trein te wachten die ons naar Rena zou brengen. Ook hier had de NSB bussen ingezet en dat leek ons een beter alternatief. In Rena werden we in het donker bij het station gedropt. We volgden de menigte naar het 'kulturhus', waar we onze startnummers, chips, bagagelabels en andere ongein moesten afhalen. Vervolgens was het nog eens een goede kilometer lopen naar de middelbare school van Rena waar we een matrasovernachting hadden geboekt. Daar barstte het werkelijk van de mensen en ski's en langlaufers die hun ski's aan het smeren waren, taktieken met elkaar discuteerden, kortom: een hoop fanatiekelingen en gekrioel. We troffen er Vårin, Jorid, Kirsti en Espen, allen medeleerlingen van vorig jaar die tevens Birken zouden 'doen'. Tegen elf uur legden we ons op de dunne matrasjes te slapen temidden van allerlei vreemde mensen, met de wekker op half zeven...</div> <bR> <div> Na zes uur kon ik niet meer slapen. Ole Kristian en ik zouden in 1 van de allerlaatste groepen starten, waardoor vrijwel alle mensen rond ons al veel eerder opstonden en stresten. Na een kort bezoek aan het toilet dat er na bezoek van een paar duizend man niet meer uit zag, het smeren van de ski's en inpakken van de verplichte dagrugzak van minstens 3,5 kilo en een snel ontbijt, zetten we ons op de gratis pendelbus naar de start even buiten Rena. Daar stond een paar duizend man. Oef! Een aantal tiental trailers stonden op een rij, daar moest je je bagage ingooien (gelabeld) die vervolgens naar Lillehammer werd gereden naar de finish.</div> <bR> <div> Om 5 over half 10 stond ik met een paar honderd man van mijn groep in een paar loipes naast elkaar, klaar voor de start. 54 kilometer, oef, een lange, lange weg. Ik was me het lazerus geschrokken van het tempo waarmee eerdere groepen van start gingen. Hoe ga ik dit in vredesnaam tot een goed einde brengen? Veel tijd om na te denken kreeg ik niet na het startschot, want al gauw waren er van de 20 loipes nog maar 6 over, waardoor het hier en daar wat ellebogenwerk was. Ik ging natuurlijk veel te snel van start en al gauw droop het zweet van m'n voorhoofd. Mensen keken me hier en daar raar aan: ik had m'n winterfietskleren aan omdat ik geen langlaufkleren heb en liep op crosscountryski's, omdat ik, precies, geen langlauflatten had... Het was werkelijk fantastisch weer: zon, windstil en redelijke sneeuwcondities. Langs de kant van de route stonden of zaten hier en daar mensen die zelf met ski's de bergen in waren getrokken om de deelnemeres aan te moedigen. Sommigen hadden een kampvuurtje gestookt en sommigen deelden drinken en snacks uit. De organisatie had ook vele steunpunten onderweg waarbij ze drinken en eten uitdeelden, bijzonder goed geregeld. De eerste kilometers ging het vooral vals plat omhoog door het bos, maar daarna werd het meer open waarbij we fantastische uitzichten hadden over de witte sneeuwvlaktes. Helaas was ik te druk met langlaufen, m'n ademhaling onder controle houden en oppassen niet te vallen of te botsen met andere deelnemers, dat ik geen foto's heb kunnen maken. Na een aantal kilometer kreeg ik steken in m'n knie die gedurende de rit steeds heftiger werden. Halverwege waren de steken zo erg dat ik overwoog om de tocht af te breken en me met een sneeuwscooter naar de finish te laten rijden. Die kilometers kroooopen werkelijk voorbij. Toen ik echter eindelijk over de helft was en het wat meer naar beneden ging zodat ik wat kilometers gratis kreeg, herwon ik moed en zoefde langzaam maar zeker over de vlaktes. Een belletje uit Nederland om me aan de moedigen gaf me een extra impuls. Het was echter wel een pokkeeind. Niemand zei wat tegen elkaar, iedereen dacht hetzelfde: dit nooit weer! De knie werd erger en kon ik op een gegeven moment niet eens meer buigen, waardoor ik met 1 gestrekt been moest langlaufen. Het moet er allemaal raar uitgezien hebben. Ik raakte behoorlijk achterop en rondom me zag ik op een gegeven moment alleen nog maar ouwe knarren en mensen langs de kant die hun spulletjes opruimden. Bij sjusjøen stond een meisje van school langs de kant. Ze had op me staan wachten om me aan te moedigen en dat gaf me nieuwe energie. De laatste 14 kilometer is alleen maar naar beneden zei ze, dat duurt ongeveer 3 kwartier. De pijn in de knie was echter zo heftig dat de tranen me in de ogen schoten en ik nauwelijks meer kon ploegen. De loipe zag er overigens niet meer uit, omdat zeker 12000 mensen me daar voor waren geweest. Over die '3 kwartier' deed ik ruim 5 kwartier. Twee kilometer voor de finish haalde Espen me in, de laatste die nog achter me had gezeten en mijn enige reden tot optimisme. Shit! De laatste kilometer kroooopen voorbij en ik kuste bij de grond toen ik eindelijk, na 6 uur en 53 minuten over de finish gleed. Lopen ging haast niet meer, maar ik had de tocht voltooid! Een fantastisch gevoel. Onderweg zaten overigens een aantal fotografen die een aantal foto's van me hebben gemaakt:</div> <bR> <div> <IMG SRC="23678b40.jpg" border=0 width="120" height="180" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23778b40.jpg" border=0 width="120" height="180" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23878b40.jpg" border=0 width="120" height="180" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> </div> <bR> <div> <IMG SRC="23978b50.jpg" border=0 width="120" height="181" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23a78b50.jpg" border=0 width="120" height="181" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23b78b50.jpg" border=0 width="120" height="181" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="23c007d0.jpg" border=0 width="256" height="381" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23d007d0.jpg" border=0 width="256" height="381" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="23e007d0.jpg" border=0 width="256" height="381" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="23f007e0.jpg" border=0 width="256" height="382" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="240007d0.jpg" border=0 width="256" height="381" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="241007d0.jpg" border=0 width="256" height="381" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Aan de finish stonden Ole Kristian en Espen te wachten. Na een bordje Lapskaus en een paar felicitatietelefoontjes stapten we in de gratis pendelbus naar de Håkonshallen in Lillehammer, naast de skischans, waar we een gratis douche konden nemen en onze bagage en diploma konden ophalen. Na de douche vonden we Mats die al om 1 uur aan de finish was gekomen (ik kwam rond 5 uur aan) en met z'n vieren namen we wederom een gratis pendelbus naar het station van Lillehammer, waar we een kwartiertje moesten wachten op een taxi. De anderen zaten al in Hunderfossen waar we met z'n allen een huisje hadden gehuurd. Toen we daar aankwamen, had Kirsti het eten al klaar gemaakt (zoals ze vorig jaar al altijd deed toen we met friluftsliv op pad waren), zodat we gelijk konden aanschuiven...</div> <bR> <div> <IMG SRC="243eef40.jpg" border=0 width="750" height="500" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> De hele groep die "Birken" heeft voltooid:</div> <div> v.l.n.r. op de achtergrond: Espen, Mats, Ole Kristian, Johannes, Øystein</div> <div> v.l.n.r. op de voorgrond: Anette, Vårin, Jorid, Kirsti.</div> <bR> <div> Inmiddels waren Sindre, Borghild en Ellen Marie vanuit Lofthus onderweg. Ze waren al 's morgens vertrokken, maar midden op de Hardangervidda had de auto van Sindre het begeven, waardoor ze 2 uur midden in de sneeuw moesten wachten op een takelwagen die hen naar Gol reed, waar ze een huurauto hebben geregeld. Borghild liet me de volgende foto's zien van het takelwagenverhaal:</div> <bR> <div> <IMG SRC="24d5ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="24f5ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> Vervolgens begrepen ze mijn routebeschrijving verkeerd (mede doordat ze geen kaart bij zich hadden en noorse jongeren ongelooflijk slecht zijn in topografie, zelfs van hun eigen land), waardoor ze 1 uur de verkeerde kant opreden en vervolgens ook weer terug moesten rijden. Bij Lillehammer reden ze nog eens 8 keer fout, waardoor ze pas om 9 uur, na 12 uur reizen in Hunderfossen aankwamen. Ze hadden eigenlijk aan de finish willen staan, maar dat feest ging niet door. Het geplande feest in het huisje ging ook niet door, vanwege totale uitputting. Na 1 biertje was ik al helemaal vertrokken en met de wetenschap dat Sindre, Ellen Marie, Borghild, Ole Kristian en ik de volgende dag om 9 uur moesten vertrekken om naar Nederland te rijden, kropen we er vroeg in... 1450 kilometers naar Apeldoorn lagen op ons te wachten. Maar dat is weer een ander verhaal! ;-)</div> <bR> <div> <IMG SRC="2455ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="2475ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <IMG SRC="2495ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"> <IMG SRC="24b5ee90.jpg" border=0 width="350" height="233" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> </td> </tr></table></body>