Ik voel me een meubelstuk dat vergeten is na een verhuizing. Op dit moment zijn alleen de schoolassistenten (Ole, Sindre, Ellen Marie, Borghild en ik) nog maar op school. Het is nu zover gekomen dat niet alleen onze lichting meer op school woont, maar tevens de lichting na ons vertrokken is. Het voelt alsof we hier allang niet meer hadden moeten zijn en de tijd plotseling een jaar vooruit is gesteld. 20 maanden heb ik nu in Lofthus gewoond en het zal bijzonder vreemd zijn om aanstaande donderdag (of vrijdag) definitief te moeten verhuizen en afscheid te moeten nemen van Ole, Sindre en Ellen Marie. Afgelopen vrijdag was het hier, zoals het hier de laatste weken is geweest, prachtig weer, zodat we in een heerlijk zonnetje met de hele school op het grasveld tussen de appelbomen konden barbequen.
Kalle (leraar jakt og fiske)...
Op bovenstaande foto's overigens de leerlingen die volgend jaar onze baantjes als schoolassistenten zullen overnemen. Op de voorgrond mijn opvolger Martin.
Er werd in de nacht van vrijdag op zaterdag weinig geslapen. Vrijwel alle leerlingen gingen uit naar pub (waarvoor ze deze laatste vrijdag bij hoge uitzondering toestemming hadden gekregen) en er werd tot diep in nacht op diverse plekken nachspiel gehouden. Toen de paarden om half vijf in de nacht nog een keer besloten om door het hek te breken (hetgeen ze dit jaar tientallen keren hebben gedaan), moesten een aantal meiden van de paardenklas in beschonken toestand achter de paarden aanrennen...
Zaterdagochtend kwamen alle ouders en stonden er overal auto's met hun kofferbak open: het grote inpakken was begonnen. Om 12 uur was er een programma in de gymzaal met speeches van rektor Trond, de leraren en leerlingen van de diverse klassen om iedereen in diverse aanleidingen te bedanken voor het afgelopen jaar... Sommige leerlingen kwamen met muzikale optreden en toen ter afsluiting 3 leerlingen 'Leaving on a jetplane' zongen, begon het grote huilen...




Na een bakje koffie en gebak moesten de leerlingen dan toch écht vertrekken. Het afscheid nam 3 uur in beslag. Voor mij persoonlijk was het lang niet zo dramatisch als vorig jaar, toen ik zelf leerling was. Maar ik heb niet dezelfde band met de leerlingen van dit jaar, als assistent. Toch was het lastig om vooral de leerlingen uit de friluftslivklas te zien vertrekken, waarmee ik een goede band heb opgebouwd. Het hele jaar heb ik ze een beetje onder mijn hoede gehad, heb ik hen met van alles en nog wat mogen helpen en was ik een beetje een steunpaal voor hen. In dat opzicht vond ik het best lastig om 'mijn cluppie' te zien vertrekken. Enorm raar om hier wederom achter te blijven in de stilte. Geen schreeuwende mensen, muziek, gelach, geklets, muziek, niets. Enkel rust en stilte... Toch is het ook fijn om hier nog een paar dagen te zijn met m'n andere cluppie: Ellen Marie, Ole, Sindre en natuurlijk Borghild. De laatste 2 jaar hebben we een enorme band met elkaar opgebouwd en het zal lastig zijn om straks ook van hen (behalve Borghild) afscheid te moeten nemen... Ook vandaag (1e Pinksterdag) was het weer heerlijk weer en Borghild heeft Sindre, Ole en mij zover gekregen om een ritje te maken met een aantal paarden in Elvadalen, het dal achter de school, waar het uitzicht over de bruisende waterval fantastisch was.


Het viel me mee hoe makkelijk het was om te paardrijden, behalve dat die stomme knol continu aan de rand van de weg in het gras wilde lopen waardoor ik alle takken van de bomen in m'n gezicht kreeg. Op een gegeven moment dook het paard zelfs het bos in zodat ik haar tussen de bomen weer terug naar de weg moest zien te manoevreren (zie foto hierboven).
Op een gegeven moment stopten we bij een open veld waar Borghild zei dat we moesten galopperen. Zij rende ervandoor met haar paard (of misschien andersom, hehe) en onze paarden renden er als een gek achteraan. SHIT! Hobbeldebobbel, ik vloog alle kanten op en was er zeker van dat ik zou vallen. Maar wonder boven wonder ging alles goed en kon ik op het paard blijven zitten...





Aan het eind van de middag kwam de vader van Borghild op bezoek, die morgen alvast wat bagage van Borghild en mij, plus mijn kajakk, fiets en aanhanger mee zal nemen. Kalle (leraar jakt og fiske die bij ons in huis woont) maakte een werkelijk fantastische maaltijd met herte- en rendiervlees die we buiten in de tuin hebben genuttigd. Morgen zijn we ook nog vrij, ivm Pinksteren, en hebben we 's avonds een barbeque hier met alle leraren. Dus daar zullen ook zeker nog wel wat foto's gemaakt worden. Dinsdag, woensdag en donderdag moeten we werken, dan gaan we het hele jaar evalueren en staat de GROTE schoonmaak van ons eigen huis op het programma. Dat wordt een enorm project! Haha. Het avontuur hier is dus nog niet afgelopen (maar gaat wel verrekte snel nu)
Jullie zijn weer op de hoogte!
Groetjes uit zonnig Lofthus,
Cees.
|