|
De allerlaatste dagen in Lofthus. Dinsdag, woensdag en donderdag stonden in het teken van evaluering. Dinsdag werd een heeeele lange dag waarbij we van 's morgens vroeg tot laat in de middag met de leraren aan het vergaderen waren. Verschrikkelijk saai, langdradig en ongelooflijk inefficiënt, zoals die gasten met elkaar heen en weer kunnen ouwehoeren zonder nauwelijks een stap verder te komen. Maar goed, hoort erbij zullen we maar zeggen. Woensdags zijn we begonnen met de grote schoonmaak. Rektorboligen is een grooooot huis, daar zijn we wel achter gekomen. De eigen kamers, gangen boven en beneden, trappen, 2 badkamers en 1 toilet, waskamer, keuken en woonkamer moesten worden schoongemaakt van top tot teen: plafond, muren, ramen, vloeren, meubels, plinten, lampen, stopkontakten, ALLES! Een enorm karwei, maar we hebben het over de dagen verdeeld. Ik was zeer blij dat de vader van Borghild alvast wat bagage had opgehaald, want de hoeveelheid spullen die Borghild en ik in 2 jaar in Lofthus hebben verzameld, is bijna niet voor te stellen. Verder zijn we de laatste dagen veel samen geweest, hebben film gekeken en genoten van de laatste dagen samen. Donderdagmiddag hadden we ter afsluiting een warme lunsj bij de Thai in Lofthus met al het personeel van school, waarbij de rektor zijn dank uitsprak en we allemaal een bedankje, applaus en een kadootje in ontvangst mochten nemen. Het afscheid met de leraren was lastig: ontzettend moeilijk om afscheid te moeten nemen van deze gastvrije, open, gezellige en warme mensen die de laatste 2 jaar bijna onze ouders, maar zeker als een soort familie voor ons zijn geweest. Wachtmeester Arne, een forse kerel van over de 60, kon het bij het afscheid nemen van Borghild niet eens droog houden.
's Avonds hebben we thuis met ons vijfjes de laatste afleveringen van Friends gekeken. Ellen Marie had een gigadoos met alle seizoenen met alle afleveringen gekocht die we de afgelopen weken gezien hebben. Het was zelfs zo erg dat we de tune aan het begin keihard meezingen en allemaal synchroom meeklappen.. Hahaha
Vanmorgen (vrijdag) zijn we om 8 uur opgestaan en hebben de laatste spullen ingepakt en de laatste dingen in huis schoongemaakt. Een akelig gezicht: een zo'n leeg en schoon huis. :D Om half elf was alles klaar en stond de auto van Borghild klaar voor ons twee en het busje van Sindre werkelijk afgeladen met de spullen van Ole, Ellen Marie en Sindre. En toen was het afscheid dan daar.... Verschrikkelijk. We zijn zo vertrouwd met elkaar geraakt en zulke goede vrienden geworden dat het werkelijk zeer deed om afscheid te nemen. We zijn min of meer familie geworden. Stel je voor dat iemand tegen jou zou zeggen dat je je huis uit moet en je familieleden allemaal op een andere plek moeten wonen. Misschien niet helemaal hetzelfde, maar zo voelde het bijna. Ik ga deze gasten gigantisch missen en deze ongelooflijk schitterende plek waar ik de laatste 2 jaar heb mogen wonen ook. Vandaag sluit ik een groot hoofdstuk af, een hoofdstuk in m'n leven die me gevormd en veranderd heeft en me voor de rest van m'n leven bij zal bleven en een plekje in m'n hart heeft veroverd. Ontzettend fijn was het om samen met Borghild te kunnen reizen. De komende 3 maanden zal ik dus bij haar in gaan wonen, terwijl we allebei gaan werken. Zij bij Statens Vegvesen in Egersund, ik bij de Turistinformasjonen in Stavanger. Na een reis van 5 uur kwamen we in Nærbø (waar haar moeder woont, even ten zuiden van Stavanger) aan. Voor uitpakken is geen tijd, want morgenochtend reizen we weer door naar Griekenland, voor een weekje zon in Santorini. Maar dat is weer een ander avontuur.
Hiermee sluit ik deze weblog af en wil een ieder bedanken voor alle aandacht, in welke vorm dan ook. M'n nieuwe avonturen in Griekenland, Stavanger en (hopelijk) Lillehammer zullen t.z.t op andere plaatsen op deze site verschijnen.
Voor een allerallerallerlaatste keer wil ik jullie de hartelijke groeten doen uit Lofthus... (snik)
Takk for nå!
|