Lofthus - Utne
Afstand: 90 km
Hoogste punt: 133 meter
Hoogtemeters: 575
|
Hardangerfjord

 Komend jaar kan ik elke dag - mits met mooi weer - wakker worden met dit uitzicht op fjord, bergen en de gletsjer. Schitterend. Om alvast de omgeving wat te verkennen, willen we vandaag de Sørfjord aan de oostelijke kant helemaal afrijden tot Odda - `de punt' - en vervolgens aan de westelijke kant terugrijden naar het noorden. De camping van vandaag ligt maar 10 kilometer van het beginpunt af, hemelsbreed. De zon schijnt over de Hardangervidda op de andere oever en het eerste stuk rijden we in de schaduw door de tientallen fruitgaarden. Het asfalt volgt het groenblauwe water. We rijden langs diverse kleine baaien, met de huisjes aan de waterkant, motorbootjes in het heldere water heeft het hier, zeker met de blauwe hemel erbij, wat weg van de Middellandse Zee. Deels klopt die vergelijking wel, want volgens de folders heeft dit gebied een milder klimaat dan omliggende streken. De lokale economie profiteert ervan middels de vele fruitgaarden en het schept werkgelegenheid voor vele Polen, die hier `s zomers als seizoenarbeiders naartoe reizen. Na een korte fotostop verlies ik mijn rechter achterremblokje. Helaas komen we daar pas na 3  kilometer achter en kan ik het stuk heen en weer fietsen. Zonder bagage is dat echter heel goed te doen en een kilometer lang weet ik zelfs 50 te koersen. De vorm zit er al aardig in. De fjord en het dal worden dichtbij Odda steeds smaller. De weg boort zich via diverse tunnels een kortere weg door de bergwanden. Duidelijk is nu hoe weinig de toeristen die in auto's Noorwegen afjakkeren zien. Wat onze Nederlandse buurvrouw die gisteren zei `Gaan jullie naar Odda? Met al die tunnels?' heeft gemist door het autoraampje, is dat de smalle bochtige oude wegen die er voor de tunnels waren, nog gewoon toegankelijk zijn. En zo ontwijken we de meeste tunnels en kunnen meer genieten van de uitzichten dan de automobilisten.Vlak voor Odda ontkomen we echter niet aan een tunnel van 1,5 kilometer. Het is er goed verlicht en met het weinige verkeer is het goed te doen. Bovendien zijn we voorzien van knipperende verlichting en veiligheidshesjes.
Odda is een lelijke industriestad aan het einde van de fjord. Veel meer dan enkel boodschappen willen we er niet doen. De chagrijnige cassière rekent me 56 kroon voor een bakje gehakt. Het blijkt dat ik het verkeerde bakje hebt gepakt en ik ruil het gauw om voor die van 19,90 kroon. Maar toch, hoe bestaat het dat je ergens bijna 8 euro moet betalen voor 500 gram gehakt! Na Odda pakken we de andere oever op. Ook hier krijgen we een tunnel van 1,5 kilometer, maar daarna kunnen we lekker in de zon rijden. Bij gebrek aan een bankje stoppen we op een inhammetje voor de lunch. Langs het water is het lekker rijden. Slechts af en toe gaat het asfalt iets omhoog of omlaag, maar we kunnen doorkoersen. Het is heel apart om zover landinwaarts zeemeeuwen te zien, tussen de bergen met gletsjers. Op het water vaart een zeeschip met containers door dit landschap naar Odda, dat op 1 of andere manier toch een havenstad is en aan de `kust' ligt. Een fjord is zover landinwaarts wat lastig als zee te zien, maar een rivier is het ook niet. Niet voor niets dus dat er een apart woord voor is. Al mijmerend verschijnt aan de andere kant van het water Lofthus weer, na 3 uur rijden slechts 2 kilometer van ons verwijderd. Vanaf dit punt is een mooie foto te maken waarop zowel Lofthus als de school staat.
 
 De laatste kilometers gooien we het gas erop, tegen de 24 kilometer per uur. Aangekomen in Utne volgt een kleine desillusie, de camping ligt verder weg en we moeten steil klimmen naar 135 meter. Pas na 7 extra kilometers verschijnt na een afdaling aan het water de camping, gelegen tussen de fruithagen. Ik zou met deze temperatuur en de begroeiïng die hier veel zuidelijker is dat bij de Sognefjord, toch zweren dat we op een mini camping in Zuid-Frankrijk staan. Klein maar fijn is het motto van deze camping. Slechts een handjevol gasten delen een mooi en schoon sanitair en behalve dat er een kleine keuken is waar we onze rijstschotel kunnen bereiden, staan er ook een aantal bankjes aan de waterkant met prachtig uitzicht. Met de warme avondzon genieten we na van dit tropisch stukje Noorwegen. Morgen verlaten we de Hardangerfjord, Bergen komt snel nabij.
|