Bergen haven (+ boot Shetlands)
Afstand: 15 km
Hoogste punt: 181 meter
Hoogtemeters: 220
|
Shetlands

 Ik schrik wakker van de koelkast die aanslaat. Dat is weer eens wat anders! Sissel moet al vroeg naar het werk, dus ik sta gauw op en kleed me om zodat ik haar nog gedag kan zeggen. Voordat ik er erg in heb, heeft ze al toegezegd me volgende maand van het vliegveld te halen voordat ik naar Lofthus ga. Als ik haar nogmaals bedank zegt ze dat ze niets hebben gedaan en verontschuldigt zich zelfs dat we niet op een bed hebben kunnen slapen. Ongelooflijk! Een sms van Ingrid: `café, klokken 10' Ondanks dat Daan en ik net de overgebleven pannenkoeken hebben opgegeten, krijgen we na de koffie nog versgebakken broodjes en een eitje voorgeschoteld. Ik geniet nog even van het uitzicht vanaf Ingrids balkon. Afscheid nemen wil Ingrid niet en met de tranen in haar ogen geeft ze gauw een knuffel, zegt dat ik Daan gedag moet zeggen en spurt met de auto er vandoor om Julie weg te brengen. De sleutel van het appartement kunnen we onder de deurmat van Sissel leggen. De route naar Bergen is bekend. Met de gewone kleren aan is het behoorlijk zweten in de zon, gelukkig gaat het grootste gedeelte naar beneden. Voor de derde keer rijden we door  Bergen centrum en wederom is het er vergeven van de toeristen. Ondanks dat het nog zo'n 3,5 uur duurt voordat de boot zal vertrekken, is het een drukte van belang op de smalle kade van de Smyril Line. Na het inchecken ridden we alle rijen auto's voorbij en stallen onze fietsen vooraan. Er staan al 2 fietsers. `Where are you from?' vraagtde vrouwelijke fietser. `The Netherlands', antwoord ik. `Oh, dan moeten jullie Cees en Daan zijn', zegt ze. `Aha', antwoord ik, `dan ben jij dus Tilly'. 2 weken geleden vroeg pa mij plotseling per telefoon wie Tilly was. `Geen idee', antwoordde ik toen. Ene Tilly had een berichtje geplaatst op het gastenboek van de website. Het is fin om met een paar fietsers te zijn en we wisselen wat grappige ervaringen uit. Het wachten in de volle zon duurt erg lang. Er moet nogal wat van het schip afkomen, maar er wordt tegelijkertijd ook ingeladen. Omdat de boot zowel op de Shetlands en Farøereilanden zal stoppen op weg naar IJsland, is het een logistiek complex gebeuren. Alles staat kriskras door elkaar en lijkt van links naar rechts te rijden zonder dat het erg opschiet. Tot  onze verbazing komen er nog meer fietsers, een Duits stel en een Zweed. Het is een gezellige groep met z'n zevenen bij elkaar, een bonte verzameling van verschillende kleuren fietstassen en bij elkaar gebonden spullen. Inmiddels zijn alle rijen auto's ons voorbij gereden en pas als de kade bijna leeg is mogen we het ruim in. Het vastbinden van de fietsen en vele bagage neemt enige tijd in beslag. Evenals de trappen lopen van cardeck 4 naar open deck 8, waar we buiten kunnen zitten. De luie automobilisten die als eerste de boot op mochten, hebben alle tuinstoelen ingepikt, maar ach, het warme deck zit ook wel lekker. Een klein uur lang kunnen we nog genieten van het uitzicht over centrum van Bergen en de `7' bergen rondom. Het uitzicht over het deck zelf, met enkele zonnende knappe Shetlandmeiden is echter ook geheel niet slecht te noemen. Ze verdwijnen snel zodra we gaan varen: verder op het water is het een stuk kouder. Behoorlijk rap glijdt het toch forse schip door het water. We hebben prachtig zicht op de bergen, die langzaam afzwakken tot heuvels, eilanden en rotsen in het water.

 We passeren honderden eilandjes en baaien totdat het landschap plots zo weids is geworden, dat er einkel nog wat scheereilanden boven het water uitkomen en het schip de volle zee opdraait. Enigszins melancholiek kijk ik hoe Noorwegen langzaam in de verte verdwijnt. Terwijl we verder de blauw/groene zee opvaren, concluder ik dat Noorwegen weer wat meer  als thuis is gaan voelen en ik ben erg benieuwd welke conclusie ik volgend jaar mei zal trekken. Het koelt nu snel af en iedereen haast zich naar binnen naar de bar, café, loungeroom, disco, winkels, gokautomaten of zelfs naar de fitnessruimte, sauna of zwembad. De taxfree bon van Bergen komt goed van pas om wat Deense kronen te bemachtigen. Ondanks dat we honderden kilometers van Denemarken zijn en er misschien 1 Deense auto aan boord is, is het de geldende valuta op dit Deense schip. Behalve alcohol, sigaretten en snoep is er toch niet zoveel te koop. Het restaurant is voor ons wat te duur, maar we hebben onze lunchtas bij ons en op het stuk overdekte deck smaakt een boterham ook goed. 360 graden rondom is enkel maar water te zien, strak als een Spiegel en een even strakblauwe hemel boven ons. Na achten scharen we ons als fietsers met z'n allen in de TV lounge om in lekkere stoelen de WK halve finale tussen Italië en Duitsland te zien. Het is een hele spannende wedstrijd en met het vele volk dat zich in de ruimte heeft verzameld, heerst er een gezellige sfeer.  De boot kapseist bina als Italië aan het einde van de verlenging 2 keer scoort, de Duitse fietsers kunnen er wel om lachen. Het loopt tegen middernacht. Om 7 na 12 uur varen we de 0-meridiaan over en gaan we even terug van woensdag naar dinsdag. Het laatste stuk duurt het wachten, nu het donker is geworden, lang en vechten we tegen de slaap. De aankomsttid van 01:00 blijkt de Greenwichtijd te zijn en met de half uur vertraging komen we op mijn horloge pas tegen half 3 aan. Brrr, koud zonder ack aan. De meeste fietsers gaan naar de jeugdherberg. Het Duitse stel fietst met ons mee door het donker naar de camping nabij. Wat een idiote situatie: ergens midden op de Noordzee op een eiland te fietsen, midden in de nacht aan de linkerkant van de weg. Op de camping zetten we zo snel en stil mogelijk onze tent op. Even na 3 uur liggen we in onze slaapzak. We hebben maar een paar seconden nodig om in een diepe slaap weg te zakken.

|