Gol

<body topmargin=0 leftmargin=0 marginheight=0 marginwidth=0> <table cellpadding=0 cellspacing=0 border=0><tr> <td valign="top" colspan=2 height=90 BGCOLOR="#BF0000" TEXT="#F7F7FF" bgproperties="fixed" background="05000970dvldal.jpg"> <div> <FONT SIZE="3" COLOR="#000000" FACE="Arial" ><A HREF="http://www.ceesapon.nl" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl"><U><B><IMG SRC="0154b190.gif" border=0 width="75" height="25" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A></FONT><B> </B></div> <bR> <div> <A HREF="http://www.ceesapon.nl/id23.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl/id23.htm"><U><B><IMG SRC="0187d0f0.gif" border=0 width="125" height="15" ALIGN="RIGHT" HSPACE="0" VSPACE="0"></B></U></A></div> <div> <B>Cees Apon Outdoorlife Website</B></div> <bR> <div> </div> </td> </tr><tr> <td valign="top" width=210 BGCOLOR="#FFCC66" TEXT="#080000"> <div> <A HREF="http://www.ceesapon.nl/zomer_2007/id4.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl/zomer_2007/id4.ht"><U><IMG SRC="0a996180.gif" border=0 width="150" height="24" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <div> <A HREF="http://www.ceesapon.nl/zomer_2007/id1.htm" TARGET="_top" TITLE="http://www.ceesapon.nl/zomer_2007/id1.ht"><U><IMG SRC="01f96190.gif" border=0 width="150" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <bR> <div> <IMG SRC="07baf830.jpg" border=0 width="175" height="131" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <bR> <div> <A HREF="index.htm" TARGET="_top" TITLE="Borlaug Gol"><U><IMG SRC="03b64190.jpg" border=0 width="100" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A><A HREF="id12.htm" TARGET="_top" TITLE="Gol Geilo"><U><IMG SRC="03a64190.jpg" border=0 width="100" height="25" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></U></A></div> <bR> </td> <td valign="top" height=390 BGCOLOR="#FFFFFF" TEXT="#080000"> <div> <B>Buskerud</B></div> <div> <B>Gol</B></div> <div> Heerlijk om weer een dag uit te slapen. Zo heel veel langer dan normaal lig ik niet in de tent, maar alleen al het feit dat ik niets in hoef te pakken en gewone kleren aan mag, voetl fantastisch. Helaas is de wasmachine bezet, dus fiets ik na het ontbijt heel rustig naar het dorp, waar het trouwens ook nog niet zo druk is. Ik hobbel een paar sport- en outdoorwinkels af op zoek naar een goede waterdichte wandelbroek, maar ik kan niet slagen. Voor de zekerheid koop ik maar een batterijte voor m'n teller, die nu weer uitfloept en na wat kleine boodschapjes wil ik eigenlijk alleen maar terug naar de camping en niets doen. Met een paar lui is het altijd wel leuk om wat winkeltjes af te struinen en ergens een terrasje te pakken, maar alleen heb ik daar geen zin in. Het is lekker weer dus ik doe helemaal niets op de camping, behalve wat worstjes bakken tussen de middag om die volgens Noors recept met kartoffelsalat en ketchup op een worstenbroodje weg te kanen. en na het wassen en dropgen van de kleren en nog wat uitrusten onder het genot van wat muziek, herhaal ik dat nog ee keer met de laatste worstjes en broodjes die ik nog heb liggen. Uitbuikend in de tent met wat muziek in de oren blader ik eens door de pagina's van het verslag tot nu toe. Het is niet te bevatten, af en toe is het net of ik niet op sommige plekken kan zijn geweest, alsof ik over iemand anders lees. Bij sommige foto's van een paar weken geleden denk ik nu al: o ja, daar en dat. Ik ben dankbaar voor al het moois dat ik al heb mogen zien en voor alle lieve mensen die ik onderweg ben tegengekomen, bekende en onbekende. Ik mijmer wat weg en onvermijdelijk komt toch die vraag weer naar boven: waarom doe ik dit? Op een dag als vandaag waarbij ik het fijn vind om even uit te rusten, maar me ergens tóch verveel, mis ik sommige mensen toch meer dan op andere dagen. Maar thuis blijven, dat was geen optie voor me, daarvoor heb ik teveel onrust in me. Ik vraag me af of dat volgend jaar gaat veranderen. Er zijn al zoveel 'volgende jaren' voorbij inmiddels en wat heb ik bereikt? Niet veel carriére/cv-waardigs, maar voor mezelf heb ik een hoop geleerd, een berg gouden herinneringen opgedaan en tal van bijzondere mensen ontmoet. En toch knaagt er iets. Niet dat ik voel dat ik achterloop op leeftijdsgenoten die al een studie (bijna) klaar hebben, een baan, huis misschien. Misschien heb ik door ditgene op te schrijven, onbewust tóch die gedachte. Maar er is duidelijk een gevoel dat ik iets mis, dat ik iets 'vasters' wil, iets minder verandering, zekerheid wellicht? Op dit moment zweef ik tussen twee landen in en ik ben benieuwd hoe die balans over een jaar ligt en óf ik me eindelijk ergens thuis kan voelen, op m'n gemak kan zijn, mezelf. Maar vooral: minder rusteloos. Misschien dat dat dan een deurtje zal openen naar hetgeen ik naar op zoek ben en vergeefs al duizenden kilometers naar heb getrapt. Morgen weer vijftig, naar Geilo. Het stukje van Gol naar Ål heb ik al twee keer eerder gefietst, verder naar Geilo vorig jaar al eens. Maar wellicht zie ik het dit keer in een ander perspectief. Misschien ligt daar aan die andere kant van de berg wel het antwoord. Wie weet...</div> </td> </tr></table></body>