|
Hallingdalen
Noresund - Gol
Blijkbaar begin ik toch al aan het matje te wennen - hoewel de verklaring dat ik gisteravond doodop was ook niet gek is, want pas om kwart voor vijf schrik ik voor het eerst wakker. Het is zo licht als midden op de dag. Ik hoor stemmen vanaf de parkeerplaats aan de andere kant van de weg, maar ze kunnen me toch niet zien en ik draai me rustig nog een keer om. Bovendien heb ik alle regels van het wildkamperen volgens mij netjes opgevolgd. Om half negen schrik ik weer wakker. Wow, en ik had eigenlijk al op de fiets willen zitten. M'n wat stijve knie en benenvertellen echter dat tijd weinig uitmaakt en ik gewoon lekker rustig aan moet doen. Eén ding neem ik me voor: ik ga niet nog een keer zo ver fietsen. Na een goed ontbijt en een bezoek aan het toilet aan de andere kant van de weg, rijd ik het asfalt weer op. Met een strakblauwe lucht en een heerlijk zonnetje is het al een heel ander gevoel. De eerste kilometers loopt de weg heerlijk vlak langs het Krøderenmeerdat zich als een mes door het omringende landschap van bergen lijkt te hebben gesneden.

Beneden in het dal overheersen dikke naaldbossen, die, hoe hoger ze komen, verder uitdunnen, tot er enkel rots rest. Op de toppen van de ongeveer 1300 tot 1400 meter hoge bergen ligt hier en daar nog een restje sneeuw. Na het meer volg ik de rivier de Bromma die mij als een gids de binnendoorweggetjes wijst: af en toe lijken er overal hoge bergen rondom, maar heeft de rivier tóch een gaat gevonden. Het gaat iets vals plat omhoog, maar ik doe het bewust rustig aan met de knieën en kan veel meer genieten van de prachtig groene omgeving en de stroomversnellingen van de rivier. Ik had het Hallingdal veel ruiger voorgesteld, maar het heeft voor mijn gevoel veel meer weg van het lieflijke Østerdal, haast Zweeds. Zoals voorgenomen, stop ik even na twaalf uur - en heb ik er toch alweer 45 kilometer op zitten - om in de berm met uitzicht op een slinger in de rivier drie boterhammen weg te werken, ookal heb ik er helemaal geen zin in.


 Toch merk ik dat het duidelijk zin heeft, want ik heb meer macht in de benen en de kilometers gaan er redelijk hard doorheen, ondanks dat er zo af en toe een venijnig hoogteverschil in de weg zit. Gisteravond had ik niet gedacht verder dan Nesbyen - 70 kilometer - te komen, maar daar ben ik al voor twee uur. Van het aanbod van Ole Kristian om zijn huis te gebruiken terwijl hij tot half twaalf 's avonds moet werken, hoef ik dan ook geen gebruik te maken. Na Dokki steekt de weg de rivier over die al een stuk smaller is geworden zo ver stroomopwaarts. En terwijl ik de gemeente Gol binnensokkel, klimt de weg een aantal tiental meter naar tweehonderd meter. Ongelooflijk dat ik nog zo laag zit terwijl de rotswanden hier en daar loodrecht honderden meters omhoog lopen. Drie uur rol ik zonovergoten Gol in - hoe anders was het een jaar geleden toen Daan en ik na een zware bergetappe en met een lekke band van de kar in de stromende regen naar de camping raceden. Bij de verlaten Lidl doe ik relatief goedkoop wat boodschappen - o.a. wat extra noodrantsoen voor als ik straks de bergen in ga - en tuf zo op m'n gemakje naar de kleine camping even voorbij Gol vlakbij het riviertje. Bij het opzetten van de tent komen er herinneringen naar boven aan vorig jaar maar gelukkig houdt het bij een paar regendruppels op, zodat alles droog de tent in kan. Heerlijk om na drie dagen weer te douchen, zonder muntjes en zolang ik wil. Schoon loop ik naar de eigenaar die me vanwege mijn rare Noorse accent aanziet voor een Fin. Tachtig kroon voor een nacht vind ik goedkoop in Noorwegen. Na een heerlijke rijstmaaltijd - appeltje meewarmen en komkommer los erbij - buik ik heerlijk uit in een verrassend warm zonnetje. Tijdens het afwassen maak ik een praatje met een Noor uit Drammen die hier een vaste plaats heeft en aan zijn dikke bruine buik te zien flink wat goed weer heeft gehad. Het gesprek gaat over koetjes en kalfjes, maar ik vind het fantastisch dat ik dat in het Noors kan. Als ik even later op een rots in de rivier zit en kijk naar de ondergaande zonvoel ik mij plotseling de koning te rijk! Met de zon achter debergenkoelt het snel af en trek me terug in m'n tentje. Heerlijk zo'n eigen huisje te hebben die met je meereist: elke dag een andere plaats, maar binnen blijft het hetzelfde. Kjære hjem!


|