|
Strynefjell
Hjelle - Stryn
Boven het meer van Stryn hangendikke wolken en waar ze de bergwand raken raast een grote waterval naar beneden alsof iemand een gat in de wolken heeft geslagen. Maar het regent gelukkig niet meer. Met een leeglopende band en een verroeste ketting neem ik me één ding voor: ik ga niet ver vandaag. Stryn ligt hier maar 25 kilometer vandaan en is voor Noorse begrippen een behoorlijke plaats, dus daar zal ik zeker wel materiaal voor m'n fiets kunnen krijgen. Om half tien gaat de receptie open. Ik vond de toiletten en douches gisteren al zo angstvallig netjes en m'n angst is gegrond: de vriendelijke doch zakelijke vrouw wil me 150 kroon laten betalen. In m'n beste Noors zeg ik: 'WAT, ZÓVEEL?' Ze begrijpt dat 150 kroon wel erg veel is voor een tentje en een fietsertje en met het excuus dat ze dacht dat de auto naast me bij mij hoorde, maakt ze er 100 van: nog altijd het hoogste bedrag dat ik tot nu toe heb betaald. Het stille water van het Strynsvatn weerspiegelt prachtig de omringende bergen en de wolken waarin ze gehuld zijn. Al na vijf kilometer stop ik bij een picknickplaats om van dit uitzicht te genieten en een paar boterhammetjes te eten. En inderdaad: ook om m'n bandje op te pompen.




De weg langs het meer is verder vlak en ik ondervind weinig problemen. M'n fiets echter lijkt aan het einde van z'n latijn en met elke omwenteling te schreeuwen: 'dorst, olie!' Nog voor twaalf uur komt Stryn in zicht en de volle hoofdstraat met tal van winkels geeft me goede moed. Na een kort bezoekje aan de minibank rijd ik de Tank, nu wat minder onverwoestbaar dan anders, naar de nette camping één straat verder, waar bij het parkeren van de fiets de laatste lucht uit m'n bandje lijkt te lopen. Na het opzetten van de tent loop ik op m'n gemakje eens de Stryn en bij de sportwinkel ishet direct raak: een bandenplaksetje en een busje kettingolie. Behalve een paar toeristenwinkeltjes heeft Stryn niet zo heel veel te bieden en na een bezoekje aan de supermarkt, slenter ik weer terug naar de camping, waar het nog lekker rustig is. Ik maak van de gelegenheid gebruik en slenter met m'n 'karbonades', aardappelpuree en komkommer naar de zeer nette keuken. De puree mislukt zoals altijd - ik gooi er steevast teveel water bij - maar met de brunsaus en tyttebær smaakt het me toch goed. En ik heb sinds tijden weer eens een yoghurttoetje! De rest van de middag gebruik ik om het bandje te plakken, de fiets te poetsen, ketting te smeren en remblokjes te vervangen. Aan het einde van de middag omringen drie auto met caravans m'n tentje en zo veranderd 'mijn' hoek van de camping in een Nederlands kampement. Maar ze brengen goed weer mee, het doorbrekend zonnetje is heerlijk en zo kan ik ook eindelijk de bergtoppen in de omgeving zien, en ze bieden me koffie aan. Des te later op de dag, des te mooier wordt het weer en tegen de avond is de hemel zelfs bijna helemaal blauw en kan ik heerlijk nog een paar uurtjes in de zon voor m'n tent liggen. het is goed om weer te weten wat ik nu zo leuk vond aan fietsvakantie!

|