|
Vertrek: de eerste dagen
Jessheim - Lørenskog
Ik schrik wakker van een sms uit Nederland hoe alles is verlopen. Buiten brandt de zon al uren aan een blauwe hemel. Volop zomer! Wat een verschil met een maand geleden toen de laatste sneeuwbuien nog in de bergen vielen. Ik loop het grote witte houten huis uit waar ik sliep en kom op het plein van het erf, waar de hond die in de zon lag te baden vrolijk kwispelend op me af komt. Rond het pleintje staan onder andere nog een grote houten stal en een tweede houten huis.
Links: het uitzicht vanuit de gastenkamer van de familie Ruud. Rechts het hoofdhuis.
Tot mijn grote geluk is er geen schade aan de fiets te melden en in twee uur verwijder ik de noppenfolie, zet de fiets en aanhanger in elkaar en prop de tassen vol bagage. Dit alles in korte broek en blote bast, ongelooflijk hoe warm het al is: rond de vijfentwintig graden. Ik bedank Liv-Tone nog een keer voor alle moeite die ze voor me heeft genomen en cross vervolgens vol frisse zin het erf af.
Klaar voor vertrek!
Heerlijk om weer te fietsen! De lucht is blauw, de glooiende heuvels zijn knalgroen en de weg slingert er tussendoor. Het is maar dertig kilometer naar Lørenskog, een voorstadje ten oosten van Oslo, waar Kine woont en morgen een groot tuinfeest gehouden zal worden voor alle oud-leerlingen van Hardanger Folkehøgskule van vorig jaar (kijk op www.ceesapon.nl/lofthus voor meer hierover), dus ik kan het rustig aan doen. Moet ook wel, want ik kan het goed voelen dat ik weinig heb getraind en teveel bagage bij me heb.



En hoezeer ik ook van alle gele en groene velden, heuvels en dalen en boerderijtjes geniet, toch is het anders. Ik ben natuurlijk maar even in Nederland geweest en er ontbreekt een gezamenlijk vertrek of het idee dat ik onderweg nog famlie en vrienden uit Nederland zal ontmoeten, zoals dat tot nu toe bij elke fietsreis wel het geval is het geweest. Dat besef dringt nu pas tot me door en al op deze eerste dag mis ik de mensen thuis meer dan ik in negen maanden Lofthus heb gedaan. Het is allemaal ook snel gegaan en het genieten komt wel weer na een paar dagen als alles weer 'normaal' is. Na een aantal heuveltjes, waarvan ik sommige al met het lichtste blad moet nemen, wordt het gelukkig wat vlakker. Ik steek een spoorbrug over waar van beide kanten de dure 'flytog' voorbij raast.

Alle pijlen zijn hier op Oslo gerichten langs een rechte drukke weg zoef ik over een vlak fietspad verder richting de hoofdstad. Na het eerste voorstadje Skedsmo nader ik al snel Lørenskog, waar het behoorlijk zoeken is naar het huis van Kine, een oud wit houten huis even van de weg af en - in tegenstelling tot de blokkendozen aan de andere kant van de weg - vrijstaand en met een flinke lap grond erbij. Hobbelend over het karrenspoor tussen een aantal bomen door slinger ik m'n weg naar al het tweede logeeradres. Kine begroet me enthousiast en op de veranda zitten e een hele tijd in de zon bij te kletsen. Het overschakelen naar het Noors kost me even wat moeite en ik luister voornamelijk naar haar verhalen over Rome en Costa Rica, waar ze de afgelopen maandnog is geweest. Na een douche lopen we een heel eind naar het dorp Strømmen voor wat boodschapjes en als we met volle tassen in de volle zon teruglopen, is het gewoon te warm. In de tuin kan ik de tent opzetten en de rest van de dag zitten we lekker buiten en relaxen we. Pas om half tien eten we, buiten in de zon en hoewel het 's avonds wel hard afkoelt, is het om half één, als ik na het kijken van een film naar de tent loop, bijna geen schemering te noemen. De eerste nacht in de tent!

|