Lofthus-Voss-Lillehammer-Oslo-Apeldoorn... Een paar dagen verder en heel wat vervoermiddelen en kilometers later vind ik mezelf weer in 'vertrouwd' Apeldoorn. Gisteravond ben ik teruggekomen uit Noorwegen na een fantastische week en Kerst samen met m'n ouders, oma en Daan die naar Lillehammer waren gereisd.

Het begon vorige week vrijdag. Ik was blij de compleet verlaten en donkere school te kunnen verlaten. Met een (te) zware volle sporttas strompelde ik in het donker door de regen naar de weg beneden... Tot mijn grote opluchting kwam de bus om 06.50 zowaar en hij stopte ook nog! Een goed begin van de dag. De buschauffeur was blij dat hij eindelijk een klant had en met z'n 2-en reden we in het donker de fjord af. Na een buswissel en stukje met de boot kwam ik in Voss aan. De wachtkamer daar kende ik nog goed van vorige maand toen ik er 3 uur moest wachten op de trein naar Bergen. Nu moest ik slechts 2,5 uur wachten... Onderhand ken ik elke tegel en plafondplaat en de juffrouw van de balie keek me aan met zo'n blik van: 'jij weer?' Gelukkig kwam er een aardige Noorse man naast me zitten waarmee ik nog een tijdje heb gekletst en m'n Noors geoefend. Leuk om te zien hoe iedereen in de wachtkamer (bekenden en onbekenden) met elkaar kletsten en elkaar een fijne Kerst toewensten. Ook op de bus naar Lillehammer stond met grote letters 'God Jul' Om 10.50 vertrok ik dan voor een reis van ruim 7 uur. Een prachtige reis door de witte bergen, langs bevroren stroompjes en ijspegels aan de rotswanden... Ik heb ervan genoten. Op het hoogste punt net boven de 1000m stopten we voor 3 kwartier zodat de chauffeur en de passagiers in het wegrestaurant konden eten.




Onderweg had ik veel contact met de familie die vanuit Apeldoorn via Schiphol en Oslo naar Lillehammer reisden. Even na zessen stopte m'n bus op Lillehammer Centraal, waarna het nog een kilometer sjouwen was (natuurlijk de bult op) naar het appartementencomplex vlakbij de Olympische springschans. Schitterend om te zien hoe alles bedekt was met een laagje sneeuw van 5 cm. Nog geen 5 minuten nadat ik neergeploft was op de sofa naast de receptie, stapten pa en ma, oma en Daan binnen. Wat een timing! Erg leuk om elkaar weer te zien en zeker in wit Lillehammer vlak voor de Kerst! We hadden een prachtige houten ruime blokhut... Met de kaarsjes erbij kwam het Kerstgevoel helemaal naar boven. We konden niet wachten tot het licht zou worden en we de witte omgeving zouden kunnen zien. De eerste avond hebben we lekker bijgekletst. Wat een genot om weer even Nederlands te kunnen spreken! Apart om te merken dat ik soms niet uit m'n woorden kwam en sommige dingen al in het Noors denk... Het integratieproces heeft me in z'n greep... Het bed sliep heerlijk en met het vooruitzicht op een weekje tot rust komen in een prachtige omgeving viel ik al snel in een diepe slaap. De volgende ochtend wist ik even niet waar ik wakker werd, weer een ander bed! Toen we uit het raam keken knipperden we nog een keertje, wat een mooie omgeving! En hoe anders dan in de zomer toen alles groen was...


We hebben de eerste dag, zaterdag, gebruikt om lekker uit te rusten, een bezoekje aan Lillehammer te brengen en te relaxen. Een beetje optimistisch wandelden we met oma de kilometer naar Lillehammer en deden bij de Kiwi-supermarkt boodschappen voor de Kerst. Al snel kwamen we erachter dat met z'n 5-en in de sneeuw en met 10 boodschappentassen naar boven sjouwen wat teveel van het goede was. Pa en ik hebben toen een taxi gezocht. We moesten er wel helemaal voor naar het station lopen, de taximaatschappij bellen en bij elkaar een klein half uur wachten... Toen we bij de supermarkt voorreden, hadden oma, ma en Daan inmiddels al voor de 2e keer koffie aangeboden gekregen van het supermarktpersoneel en hadden ze bijna alle peperkoekjes opgegeten.. haha...
Ontzettend fijn om weer even met familie te zijn:


Vanuit onze blokhut hadden we een prachtig uitzicht over Lillehammer en de zonsondergang kleurde de hemel dieprood. 's Avonds hebben we nog een wandeling gemaakt naar de skischans...

De verlichtte skischans in het donker..
 

Lillehammer by night...

Ik kon m'n ogen zondags niet geloven: al 2 dagen achter elkaar een blauwe lucht en zon, dit kan niet!!! Helaas viel er niet meer sneeuw in Lillehammer, maar het zonnetje vond ik ook he-le-maal niet verkeerd. Op ons dooie gemakje zijn we met oma naar de skischans gelopen (respect hoe ze al het wandelen afgelopen week heeft gedaan) om van het uitzicht bij daglicht te genieten. Terwijl oma beneden in de kiosk wachtte, zijn we met ons 4-tjes de 931 treden van de skischans naar boven geklauterd.


Vanaf de top van de schans kon je uitkijken over Gudbrandsdalen en Lillehammer beneden. Het flauwe licht van de decemberzon gooide een blauw schijnsel over de omgeving. De zon verdween even na 3 uur al onder de horizon.


 


Heerlijk om eindelijk eens wat kou te voelen na zoveel weken van 10 graden en regen. Ondanks dat er dus niet erg veel sneeuw lag in Lillehammer gaf al het witte wel een Kerstgevoel en met -5 graden erbij voelde het eindelijk als winter. Eerste Kerstdag was het zeer rustig in Lillehammer: alle Noren zaten binnen en vierden Kerst. We hebben het onszelf ook gezellig gemaakt en hebben een lange wandeling gemaakt door de omgeving.

Linksboven het station van Lillehammer. Ken je het nog Jesper?

Een bezoek aan de eland in het centrum van Lillehammer mag natuurlijk niet ontbreken...

Diep respect voor de manier waarop oma de 6 kilometer lange wandeling heeft volbracht!

De rest van de 1e Kerstdag hebben we ons vermaakt met kaartspelletjes, warme chocolademelk, lekker eten, kerstmuziek en heerlijk relaxen...

Tweede Kerstdag hebben we de bus genomen naar Hafjell, waar een nieuwe skipiste was geopend. Omdat er nog niet genoeg sneeuw lag, moest er gebruik worden gemaakt van sneeuwkanonnen. Via een gondel zoefden we omhoog tot zo'n 800 meter hoogte, waar de Noren, groot en (heel) klein op de latten aan hun afdaling begonnen over de kronkelige piste door het bos. Helaas hadden we zelf niet de uitrusting om op de latten de staan (en wilden oma niet alleen laten), maar we hebben genoten van het uitzicht over de omgeving en alle skiënde Noren.



We hebben een kleine 2 uur op de berg doorgebracht. In 9 minuten zoefden we weer naar beneden en na een ritje van 30 minuten door de wit berijpte bossen kwamen we weer terug bij het appartementencomplex, Birkebeineren, terwijl de lucht wederom rood kleurde...


Woensdag hebben we de trein genomen naar Hamar... t was even knipperen toen de trein aankwam, want het was maar een heel klein opsodemietertje. In 3 kwartier scheurden we naar Hamar, langs het Mjøsa meer, het grootste meer van Noorwegen, dat bij Lillehammer vrijwel geheel bevroren was, maar bij Hamar nog vloeibaar was. Apart was ook om te zien dat er nauwelijks sneeuw lag bij Hamar.


Vanaf het station van Hamar zijn Daan en ik naar het Vikingskip, de Olympische ijshal van Hamar, gelopen terwijl oma, pa en ma de taxi namen. Een klein meertje naast de ijshal was wel bevroren en Daan en ik hebben het laatste stuk over het ijs gelopen...




In tegenstelling tot 8 jaar geleden toen we hier samen in de zomer waren, lag er dit keer ook binnen in de hal ijs.. en het was mogelijk schaatsen te huren! Dat wilden natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. In de voetsporen van Johan Olav Kos, Rintje Ritsma en vele andere beroemde schaatsers, gleden Daan en ik (weliswaar iets langzamer) onze rondjes over het ijs. Gek genoeg was er bijna niemand anders, zodat we de baan bijna voor ons alleen hadden.


Ma en pa wisselden met ons van schaatsen... Ma ging er al direct als volleerd schaatster van door. En pa? Laten we het erop houden dat het hem is gelukt op het ijs te stáán (al hoewel dat al moeilijk genoeg was volgens mij) Veel verder dan 5 meter kwam hij niet, haha...


De wandeling terug naar Hamar was oma eigenlijk iets te ver. De pizza bij de lokale pizzahut gaf haar wat nieuwe krachten... Na de treinreis terug naar Lillehammer en een taxiritje omhoog de bult op, ploften we moe maar voldaan in onze mooie blokhut... Donderdag hebben we gebruikt om lekker uit te slapen, Lillehammer nog een keer te bekijken en te ontspannen... Gister wachtte ons immers een toch nog lange reis naar Apeldoorn. Na een taxirit werden we bij een wegrestaurant door een minibusje opgepikt voor een 2 uur durende rit naar het vliegveld van Oslo... En na de douaneperikelen en een vlucht van 1,5 uur stonden we plotseling, ietswat gedesillusioneerd weer op Schiphol... Na nog een treinrit en een taxirit kwamen we na 10 uur reizen en wachten weer aan in 'ons' Apeldoorn. Het was een fantastische week.
Ik vind het erg lekker om even in Nederland te zijn, bekenden te spreken, Nederlands te spreken en wat uit te rusten... Ondanks dat ik erg uitkijk naar m'n volgende trip met school (7 t/m 14 januari) in de bergen, zie ik een beetje op tegen de lange reis terug naar Lofthus, die dit keer door gebrek aan aansluitingen 2 dagen zal gaan kosten. Nou goed: eerst maar eens lekker Oud&Nieuw vieren en een paar dagen uitrusten... M'n volgende bericht zal dus onder januari komen te staan, ergens rond de 15e.. Allen een hele fijne jaarwisseling gewenst!

Ha det!

Cees.