Vandaag zijn we weer op skitocht geweest, joehoe! Niet met m'n klas. Op woensdag hebben we keuzevakken. Als keuzevak had ik friluftsliv gekozen (alsof ik dat nog niet genoeg had, haha). Vandaag gingen we op skitocht en het leuke aan de keuzevakken is dat je dan even met andere leerlingen bent dan normaal. Maar vanmorgen zaten we na het ontbijt dus weer in de bus en scheurden dit keer naar het noorden langs de fjord.

op de fjord kun je de veerboot Brimnes-Bruravik zien

We zijn via Eidfjord een stuk weg 7 afgereden, de vidda op. Sneeuw, heel veel sneeuw. Ook vandaag was het prachtig weer, maar wel een stuk kouder. Toen we de bus langs de weg parkeerden, was het even rillen bij het uitstappen. Er stond een lekkere bries en het was tussen de -10 en -15 graden. Maar zodra je op de latten staat en begint te bewegen, merk je daar niet zoveel van. Het terrein was niet zo moeilijk vandaag (geen bomen, haha) en ging een beetje op en neer. De zonnebril had je met al dat wit wel nodig.Helaas kon ik vandaag niet zoveel foto's maken, omdat m'n fototoestel de kou niet leuk vond en m'n batterijen bijna opat. Tijdens de lunch hebben we van sneeuwblokken een windscherm gemaakt om ons te beschermen tegen de koude wind.


Na de pauze kwam de zon goed boven de bergen uit en toen we op een gegeven moment op een soort plateau waren, kon je superver kijken. Met alle sneeuw, blauwe lucht en het strijklicht van de zon leverde dat mooie vergezichten op.

Ik moet ook zeggen dat het langlaufen steeds soepeler gaat. Ik ben vandaag geen één keer gevallen! En het kost me ook steeds minder energie. Wel slenter ik nog steeds achteraan, maar dat komt omdat ik te vaak stop om foto's te maken, haha.. Geheel onverwachts kwam er opeens bewolking opzetten. Heel apart, het was een soort dunne bewolking, maar er kwam wel sneeuw uit. De zon kon er wel redelijk doorheen schijnen. Het gaf een hele vreemde sfeer en het leek net of je niet op aarde was, alsof je een ontdekkingsreiziger op een onbekende planeet was. Het kan ook zijn dat ik de enige was die dat dacht hoor, m'n gedachten dwalen nogal eens af als we 5 uur achter elkaar in een treintje zwijgzaam voortglijden. Amundsen (hij was de eerste man (Noor) die de Zuidpool bereikte in 1911) heeft trouwens als training de Hardangervidda doorkruist en is daarbij door dit gebied gekomen.

Voor m'n gevoel hadden we nog niet zoveel afgelegd, maar opeens waren we zo'n 12 km verder. Of eigenlijk: alweer terug bij de bus... Gauw de bus in, verwarming omhoog en weer terug naar school. Nog een paar foto's van weg 7 over de Hardangervidda. Herkennen jullie het zo, pa en ma en Willemien en Jaap? Heel anders, of niet soms?



Na zo'n 5 kwartier rijden waren we weer op school. Heel Lofthus is nu ook wit en overal ligt sneeuw, echt gaaf. Ik hoop dat het zo koud als nu blijft. Ik raak in elk geval wel steeds meer verslaafd aan het op de latten staan...

Goed, jullie zien de volgende update wel weer verschijnen, de komende dagen beloven wat gewone dagen op school te worden.

Groetjes daar in Nederland.

Ha det bra!

Cees.